ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Όσοι έχουν στοιχειωδώς ασχοληθεί με το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, δεν μπορεί παρά να διαπιστώνουν δυο πράγματα:

1.   Ο μέχρι σήμερα τρόπος διαχείρισης τους, φόρτωμα όλων στις σκουπιδιάρες και εναπόθεση τους στη χωματερή της Φυλής, έχει ουσιαστικά κλείσει τον κύκλο του.  

2.   Βρισκόμαστε μπροστά στην επιτακτική ανάγκη να βρεθεί νέος, σύγχρονος και αποτελεσματικός τρόπος διαχείρισης.    

Η ευρύτερη ριζοσπαστική Αριστερά, ασχολούμενη δεκαετίες με την λύση του προβλήματος όχι μόνο έχει επεξεργαστεί προτάσεις, αλλά βλέπει και σε Δήμους που ασκεί με ευρύτερες δυνάμεις διοίκηση πχ στην Ελευσίνα, οι προτάσεις αυτές να βρίσκουν και πρακτική εφαρμογή.  

Μιλώντας λοιπόν όχι στον αέρα, αλλά επί εφαρμοσμένης πολιτικής, η λύση του συγκεκριμένου προβλήματος συνδέεται με δυο παράγοντες:

Με την μείωση της συνολικής ποσότητας των απορριμμάτων που μπορεί να φτάσει από 70% έως και 90%, αφήνοντας ως υπόλοιπο ένα 30% έως  10%, να οδηγηθεί είτε σε ΧΥΤΥ είτε για καύση.

Η μείωση αυτή μπορεί στα πλαίσια ενοτήτων συνεργαζομένων Δήμων να επιτευχτεί με την ανάληψη ευθύνης από τους ίδιους τους πολίτες για όλο το ‘πακέτο’ μιας νέας διαχείρισης των απορριμμάτων.

Από την πρόληψη, την επανάκτηση, την επαναχρησιμοποίηση, την διαλογή στην πηγή, την ανακύκλωση, την κομποστοποίηση, μέχρι την υγειονομική ταφή η την καύση της ελάχιστης ποσότητας υπολειμμάτων.

Απαιτούνται επίσης σχεδιασμοί για την επεξεργασία των επικίνδυνων, των τοξικών η των ειδικών βιομηχανικών αποβλήτων αντί να πετιούνται στην χωματερή η στα δάση, όπως και άλλων πχ των νοσοκομειακών κοκ.

Η πρόταση αυτή, που μπορεί να τύχει και ευρύτερης διακομματικής στήριξης, εάν την υιοθετούσε και την προωθούσε πολιτικά η Κυβέρνηση, σταδιακά θα είχε στο Λεκανοπέδιο της Αττικής τα έξης αποτελέσματα:

Οι περίπου 7.000 t που οδηγούνται καθημερινά στον ΧΥΤΑ Φυλής θα γίνονται μόλις 700 t, όποτε η συζήτηση θα γινόταν σε διαφορετική βάση.   

Άρα το πρόβλημα ξεκινά από την διαμόρφωση Κυβερνητικών πολιτικών,    εντάσσοντας σε αυτές τους Δήμους, τις επιχειρήσεις, τα 5.οοο.οοο των κάτοικων του Λεκανοπεδίου της Αττικής, τους πάντες.

Εάν η Κυβέρνηση είχε την πρόθεση να εφαρμόσει ένα τέτοιο σχέδιο για την διαχείριση των απορριμμάτων θα έβρισκε πάρα πολλούς συμμάχους.

Όπως βρήκε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το καλοκαίρι του 1991 όταν υποχρεώθηκε εξ’ αιτίας της λειψυδρίας να κάνει περικοπές στο νερό, δίνοντας στο τέλος εφαρμογής του σχεδίου συγχαρητήρια που τόσοι άνθρωποι (5.οοο.οοο), σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα (τέσσερις μήνες), περιόρισαν την κατανάλωση νερού (Κυβερνητικός στόχος).

Ανεξάρτητα εάν στη συνέχεια αξιοποίησε ακόμα και την λειψυδρία, ώστε να προωθήσει πολιτικές ιδιωτικοποίησης του νερού.

Η Κυβέρνηση όμως, παρά τα παχιά λόγια περί πράσινης ανάπτυξης, επιλέγοντας πολιτικές της σχολής  ΦΡΙΝΤΜΑΝ, δηλαδή κάνοντας και το σκουπίδι μπίζνα, προωθεί την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης τους.

Εξ’ ου και η δημιουργία εργοστασίων βιοξήρανσης, ρίχνοντας όλα στην πυρά, ώστε όπως λέει να γλυτώσουμε από τα σκουπίδια, αδιαφορώντας για τις ζημιές που θα υποστεί το περιβάλλον, η υγεία των πολιτών αλλά και οι τσέπες τους αφού θα ανέβει το κόστος διαχείρισης τους.

Επειδή δε δυσκολεύεται να εφαρμόσει αυτή την πολιτική, αφού η σκυτάλη των αγώνων περνά από την Φυλή στην Κερατέα και στο Γραμματικό, εφευρίσκει διάφορα, τελείως αποπροσανατολιστικά από την ουσία τους θέματος επιχειρήματα.

Το προσφιλέστερο που ακούμε όλα αυτά τα χρονιά και από όλες τις Κυβερνήσεις είναι πως ‘κανένας δεν θέλει τα σκουπίδια στην αυλή του’.

Λάθος, γιατί Δήμοι στη Δυτική Αττική κομματικής επιρροής του ΠΑΣΟΚ,  ‘φιλοξενούν επί δεκαετίες τα σκουπίδια των άλλων στις δικές τους αυλές’, φυσικά με το αζημίωτο των αντισταθμιστικών οφελών…..  

Άρα αυτό δεν είναι ακριβές, όπως επίσης δεν είναι πως στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει ότι γίνεται στην ‘Ευρώπη’, απλούστατα γιατί στην Ευρώπη υπάρχουν κεντρικές πολιτικές, αλλά και υποδομές βασισμένες στον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων που αρχικά περιγράψαμε.

Επειδή δε ο μόνος τρόπος να υποχρεωθεί η Κυβέρνηση να πάει σε αυτή την κατεύθυνση είναι η πίεση, το πρόβλημα έχει ευρύτερες διαστάσεις.

Σχετίζεται δηλαδή με την πάλη και τα αιτήματα μιας σειράς επιτροπών και Δημοτικών φορέων που έχουν δημιουργηθεί, με κοινό σημείο αναφοράς τους την διαχείριση των απορριμμάτων.

Ο αγώνας αυτών των επιτροπών και των κινημάτων που αναπτύσσονται, για να έχει αποτελέσματα χρειάζεται να στοχεύει σε δυο κατευθύνσεις:    

Στην άρνηση εφαρμογής του υπάρχοντος περιφερειακού σχεδιασμού και στην προώθηση εναλλακτικού τρόπου διαχείρισης των απορριμμάτων.

Οι δυο αυτοί στόχοι πρέπει ταυτόχρονα να προβάλλονται, γιατί ακόμα και εάν κλείσει η χωματερή στη Φυλή η δεν γίνουν ΧΥΤΑ η ΧΥΤΥ στην Κερατέα και στο Γραμματικό, αυτό δεν σημαίνει λύση του προβλήματος.

Εάν δεν υπερισχύσει ως κεντρικό αίτημα όλων αυτών των προσπαθειών η αλλαγή του τρόπου διαχείρισης των απορριμμάτων, ώστε η Κυβέρνηση να προσανατολίσει σε αυτή την κατεύθυνση ένα νέο περιφερειακό σχεδιασμό,  ούτε οι κάτοικοι της Δυτικής Αττικής, της Κερατέας, του Γραμματικού,  τα 5.000.000 του λεκανοπέδιου Αττικής, το περιβάλλον, ούτε ασφαλώς η τοπική αυτοδιοίκηση θα βγουν κερδισμένοι.

Αντίθετα η διαμόρφωση εκ μέρους αυτών των συλλογικοτήτων κοινών θέσεων και δράσεων, ισορροπώντας ανάμεσα στις εύλογες μαζικές αντιδράσεις που εδράζονται στα δίκαια ‘όχι’ και στις προτάσεις για εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων, είναι δυνατό να πιέσει αποτελεσματικά την Κυβέρνηση.

Διαφορετικά η Κυβέρνηση, σε συνεργασία με την Πλειοψηφία της Περιφέρειας που κάνει πως δεν καταλαβαίνει, εκβιάζοντας με το πραγματικό πρόβλημα ‘τι θα κάνουμε τα σκουπίδια’, θα προωθήσει ευκολότερα την πολιτική της.

Ανεξάρτητα εάν επί της ουσίας θα εργάζεται για την ιδιωτικοποίηση και αυτού του, κρίσιμου για την υγεία των πολιτών κοινωνικού τομέα, προς όφελος της οικονομικής διαπλοκής με τους εθνικούς κατασκευαστές.  

Αφήνοντας σε όλους τους υπόλοιπους από μια επιτροπή διαμαρτυρίας,  που από ένα σημείο και ύστερα δεν θα έχει και κανένα λόγο ύπαρξης.

ΒΟΥΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣ Περιφερειακός σύμβουλος Αττικής

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ Πρ. Νομ. Σύμβουλος Δυτικής Αττικής

   

Ένας ολοκληρωμένος και βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων είναι τώρα εφικτός, αλλά και αναγκαίος

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός

Η προσωρινή και η διαφαινόμενη τελειωτική νίκη του λαού της Κερατέας για τη μη εγκατάσταση στην περιοχή τους Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (Χ.Υ.Τ.Α.), έστειλε διπλό μήνυμα σε όλους μας.

Το πρώτο έχει σχέση με την αποτελεσματικότητα των αγώνων. Οι κάτοικοι της Κερατέας απέδειξαν ότι αν ο αγώνας κερδηθεί τελικά, θα οφείλεται στο ότι όλοι είναι ενωμένοι απέναντι στο πρόβλημα.

Μια τέτοια ενωτική νίκη έχει μεγάλη αξία στους καιρούς μας, γιατί αποδεικνύει το πόσο λανθασμένα λειτουργούν μερικές ηγεσίες συνδικαλιστικές και πολιτικές, να επιμένουν σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις εργαζομένων απέναντι στη μάχη, ενάντια στο μνημόνιο.

Το δεύτερο μήνυμα που εκπορεύεται από τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας έχει σχέση με τον τρόπο διαχείρισης των σκουπιδιών και την επιμονή των κυβερνώντων στη δημιουργία Χ.Υ.Τ.Α.

Από τον αγώνα αυτόν αναδεικνύεται πλέον ότι οι Χ.Υ.Τ.Α. είναι ξεπερασμένοι, επικίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και καταστροφικοί για το περιβάλλον.

Αναδεικνύεται πλέον ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι εφικτός και αναγκαίος ένας ολοκληρωμένος και βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων.

Ο αγώνας του λαού της Κερατέας ωρίμασε τις συνθήκες να διεκδικηθεί η διαχείριση των σκουπιδιών να γίνεται με τις προδιαγραφές που ισχύουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Επιτέλους απ’ την Ευρώπη δεν πρέπει να εισπράττουμε περικοπές, περιορισμούς και μνημόνια. Η κεντρική εξουσία, και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι πλέον καιρός να υιοθετήσουν και κάτι καλό απ’ την Ευρώπη. Και οι πολίτες της χώρας μας μπορούν και πρέπει να  εφαρμόσουν τις σύγχρονες μορφές διαχείρισης των σκουπιδιών.

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ Που συστήθηκε πρόσφατα σε επίπεδο δημοτικών κινήσεων, οικολογικών και περιβαλλοντικών ομάδων και φυσικών προσώπων, ξεκινά έναν αγώνα ευαισθητοποίησης των πολιτών, αλλά και πίεσης προς την πολιτεία, για έναν ολοκληρωμένο και σύγχρονο τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.

Η πρώτη συγκέντρωση της πραγματοποιήθηκε πριν λίγες ημέρες στο Δημαρχείο Άνω Λιοσίων (Δήμος Φυλής), όπου αναπτύχθηκε το σχέδιο μιας σύγχρονης διαχείρισης των σκουπιδιών και στην προσπάθεια αυτή κάλεσε σε πρώτη φάση όλους τους Δήμους της Δυτικής Αθήνας και της Δυτ. Αττικής, τις δημοτικές παρατάξεις και άλλους φορείς σε ένα κοινό μέτωπο πάλης.

Παρακάτω παραθέτουμε μερικές απ’ τις απόψεις που αναπτύχθηκαν στη συγκέντρωση  αλλά και το νέο σχέδιο σύγχρονης διαχείρισης.

«Τα σκουπίδια συνεχώς αυξάνονται και μας πνίγουν. Το να τα θάβουμε σε χωματερές, είναι η χειρότερη λύση για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία και την τσέπη μας. Οι Χ.Υ.Τ.Α δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε υγειονομική ασφάλεια στον άνθρωπο, ούτε προστασία στο φυσικό περιβάλλον.

Η πράξη απέδειξε ότι οι Χ.Υ.Τ.Α είναι τεχνολογικά ξεπερασμένοι και, απλά, αποτελούν τη νόμιμη εκδοχή των παράνομων και ανεξέλεγκτων χωματερών, γι’ αυτό και δεν έχουν την αποδοχή της κοινωνίας.

Οι αντιδράσεις στην Κερατέα, στο Γραμματικό, στη Φυλή, στη Λευκίμμη κ.α ανά την Ελλάδα, το επιβεβαιώνουν με τον πιο εμφατικό τρόπο. Οι κυβερνήσεις που δημιούργησαν στην Αττική, το τέρας της χωματερής Α. Λιοσίων - Φυλής, με τη συνενοχή και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν φρόντισαν ούτε για το οριστικό κλείσιμο, ούτε για την πλήρη αποκατάστασή της.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις αντιδράσεις, σχεδιάζει:

• Τη συνέχιση της λειτουργίας του ΧΥΤΑ Φυλής και την κατασκευή νέων ΧΥΤΑ σε Κερατέα και

Γραμματικό

• Να ανοίξει το δρόμο στην καύση των απορριμμάτων με τη δημιουργία τεσσάρων (4) μεγάλων εργοστασίων σε Φυλή, Κερατέα, Γραμματικό, τρία (3) εκ των οποίων θα χρησιμοποιούν την τε χνολογία της βιολογικής ξήρανσης, εξυπηρετώντας, ταυτόχρονα, μεγάλα επιχειρηματικά και ερ γολαβικά συμφέροντα

Εμείς διεκδικούμε:

• Όχι νέους ΧΥΤΑ - Όχι στη βιοξήρανση - Όχι στην καύση

• Ανατροπή αυτών των σχεδίων και της εφαρμογής του υφιστάμενου περιφερειακού σχεδιασμού

• Βιώσιμη λύση, που θα καθορίσει την ποιότητα της ζωής μας και θα την επιβάλλει η κοινωνία

από τα κάτω

• Υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της κρίσης, αντιστεκόμενοι στα επιχειρηματικά και εργολαβικά συμφέροντα.»

«Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε με τα σκουπίδια μας;

Εμείς λέμε ότι υπάρχει λύση. Τα σκουπίδια κρύβουν πλούτο που πρέπει να αξιοποιήσουμε. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΦΟΡΤΩΝΕΙ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ - ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ, ΜΕ ΔΙΑΛΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Είναι η μόνη λύση, που:

• προστατεύει το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία

• επαναχρησιμοποιεί τα υλικά που ανακυκλώνονται

• εξοικονομεί ενέργεια και πρώτες ύλες

• δημιουργεί πολλές θέσεις εργασίας

• δεν επιβαρύνει οικονομικά τους πολίτες»

«Διαλογή στην πηγή σημαίνει ότι διαχωρίζουμε τα απορρίμματα, εκεί

που δημιουργούνται:

Σε πρώτο επίπεδο

Στα σπίτια, τις επιχειρήσεις και τις υπηρεσίες, σε 4 ξεχωριστούς κάδους:

• Χαρτιά, εφημερίδες, περιοδικά, χαρτοκιβώτια

• Συσκευασίες από γυαλί, πλαστικό, αλουμίνιο και μέταλλο

• βιολογικά απόβλητα (από κήπους, κουζίνες και τρόφιμα)

• υπολείμματα και αδρανή υλικά

Ενώ σε συγκεκριμένα σημεία, επαρκή στον αριθμό και προσιτά στον πο λίτη, μπορούν να συλλέγονται:

• ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές (ψυγεία, κουζίνες, πλυντήρια, τηλεοράσεις, υπολογιστές κλπ)

• παλιά έπιπλα

• επικίνδυνα υλικά (μπαταρίες, λάμπες φθορίου, φάρμακα, θερμό μετρα, προϊόντα καθαρισμού, μπογιές, εντομοκτόνα κλπ)

• άλλα υλικά, που περιέχουν κάδμιο, νικέλιο, υδράργυρο και άλλα χημικά, που καταλήγοντας στη χωματερή περνάνε στον υδροφόρο ορί ζοντα της περιοχής και τον μολύνουν Ανακύκλωση - κομποστοποίηση

Σε δεύτερο επίπεδο (σε δήμους ή ομάδες δήμων)

Σε κατάλληλες αποκεντρωμένες μονάδες ολοκληρωμένης επεξεργασίας και αξιοποίησης, κάτω από τον έλεγχο των δήμων και με ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών. Στις μονάδες αυτές, αφενός θα οδηγούνται τα προ διαλεγμένα υλικά του πρώτου επιπέδου, αφετέρου θα γίνεται παραπέρα διαλογή των απορριμμάτων σε ανακυκλώσιμα και ζυμώσιμα. Και, οπωσδήποτε, θα γίνεται επιτόπια παραγωγή κομπόστ, άριστης ποιότητας, με πρωταρχική επιλογή τη μέθοδο της αερόβιας επεξεργασίας.Η ανακύκλωση προϋποθέτει την ευαισθητοποίηση και την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Πολιτικές διαχείρισης των απορριμμάτων από τους δήμους, σαν τις παραπάνω, συνιστούν ισχυρό κίνητρο για τη συμμετοχή των πολιτών στην ανακύκλωση - κομποστοποίηση, αφού συνεπάγονται λιγότερα σκουπίδια και δημοτικά τέλη. Δραστική μείωση υπολειμμάτων για ταφή σε ΧΥΤΥ

Σε τρίτο επίπεδο (ευρύτερης γεωγραφικής ενότητας ή περιφέρειας)

Αυτό που θα “περισσέψει” από τις διαδικασίες της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης θα αποτελείται από μικρή ποσότητα αδρανών υλικών, που μπορούν να αξιοποιηθούν στην οδοποιία ή σε αποκαταστάσεις τοπίων (π.χ. αποκατάσταση λατομείων). Έτσι μπορούμε, στο τέλος και σε ένα βάθος χρόνου, να αξιοποιούμε πλήρως τα σκουπίδια και να μη θα βουμε τίποτα στις χωματερές. Για τις μικρές ποσότητες, που δεν θα μπορέσουν να ενταχθούν σε κάποια από τις παραπάνω διαδικασίες ανάκτησης, θα υπάρχει η δυνατότητα ταφής σε ένα χώρο υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ).»

«Γιατί λέμε όχι στην απευθείας καύση και στην καύση προϊόντων επεξεργασίας απορριμμάτων:

• Πρόκειται για μια επικίνδυνη, αναποτελεσματική και μη φιλική προς το περιβάλλον

μέθοδο, που στη χώρα μας έχει εφαρμοστεί παλιότερα στη Ζάκυνθο και απέτυχε ή καλύτερα εγκαταλείφθηκε στην τύχη της.

• Σύμφωνα με μελέτη της Greenpeace το 40% - 80% των συνολικών εκλύσεων διοξινών σε βιομηχανικές χώρες όπου εφαρμόζεται η καύση προέρχεται από αυτά τα εργοστάσια καύσης.

• Από την καύση παράγονται τοξικά απόβλητα που δεν λένε τι θα γίνουν (απαιτούνται ειδικές χωματερές τοξικών αποβλήτων).

• Έχουμε σπατάλη πρώτων υλών αφού δεν επαναχρησιμοποιούνται υλικά όπως πε-

τυχαίνουμε με την ανακύκλωση

• Πρόκειται επίσης για μια πανάκριβη μέθοδο που θα κληθούν να πληρώσουν ακριβά

οι Δήμοι και μέσω αυτών οι πολίτες.

• Δημιουργεί πολύ λιγότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με την ανακύκλωση

• Προωθείται από μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα που δεν θα διστάσουν απέναντι στο κέρδος να θυσιάσουν υποχρεώσεις που θα αναλάβουν απέναντι στην δημόσια υγεία και

το περιβάλλον.

Επομένως, πρέπει να εξαιρεθούν, από τις αποδεκτές τεχνολογίες επεξεργασίας - αξιοποίησης των αστικών στερεών αποβλήτων, τεχνολογίες όπως, η βιολογική ξήρανση ή η θερμική αξιοποίηση (συμπεριλαμβανομένης της απευθείας καύσης) και για τις οποίες

υπάρχουν πολλαπλές ενστάσεις περιβαλλοντικού και οικονομικού χαρακτήρα, ενώ ταυτόχρονα, αποτελούν την ταφόπλακα της ανακύκλωσης και της κομποστοποίησης...»

e-mail ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΝΕΝΟΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: prosynat@gmail.com

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μεγαρέων ανέβαλε τη συζήτηση για το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το Βουρκάρι!

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μεγαρέων μετά από πολύωρη συνεδρίασή του... ανέβαλε τελικά τη συζήτηση για το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος (Π.Δ) που αφορά στην προστασία του υγροβιοτόπου του Βουρκαρίου!

Η απόφαση, που ελήφθη κατά πλειοψηφία, προέκυψε μετά από πρόταση του κ. Δ. Στρατιώτη. Στην απόφαση αυτή ζητείται από τον Οργανισμό Αθήνας (ΟΡΣΑ) να εκπονήσει και να καταθέσει στο Δήμο ειδική περιβαλλοντική μελέτη για το Βουρκάρι, ως προϋπόθεση για τη συζήτηση του θέματος σε επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο!

Η απόφαση αυτή είναι από όλες τις απόψεις άστοχη, ανεδαφική, αδιέξοδη και καταφανώς λαθεμένη. Συνεπώς υπάρχει ανάγκη, άμεσα, με πρωτοβουλία του Δημάρχου να διορθωθεί! Οι λόγοι απλοί:

Ο Οργανισμός Αθήνας συνέταξε και ψήφισε ομόφωνα στην Εκτελεστική του Επιτροπή το σχέδιο Π.Δ. με τρόπο απόλυτα σύννομο και αδιάτρητο:

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ ΤΟΥ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟΎ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΜΕΛΈΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ. Παρόλα αυτά η αρμόδια επιστημονική επιτροπή έλαβε υπόψιν της και εφάρμοσε κατά τη σύνταξη του συγκεκριμένου σχεδίου και αρκετές ακόμα προϋποθέσεις που επιβάλει ο Ν.1650/86 για την προστασία του περιβάλλοντος. Επιπρόσθετα στην πολύμηνη έρευνα και μελέτη έλαβε υπόψιν της όλες τις ήδη υπάρχουσες εκπονηθείσες επιστημονικές μελέτες για το Βουρκάρι:

• "Ο υγρότοπος του Βουρκαρίου στα Μέγαρα" - Πανεπιστήμιο Αιγαίου 2004
• "Μελέτη για τις ανθρωπογενείς πιέσεις στον υγρότοπο του Βουρκαρίου Μεγάρων" - ΕΛΚΕΘΕ 2006
• "Ολοκληρωμένη Διαχείριση της παράκτιας περιοχής του Δυτικού Σαρωνικού" - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 2003-2004
• "Η Ορνιθοπανίδα στον υγρότοπο του Βουρκαρίου Μεγάρων" - Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία - 2009

Επιπλέον έλαβε γνώση και του Πόρισματος: "Λήψη μέτρων προστασίας στον υγρότοπο Βουρκάρι" του Συνηγόρου του Πολίτη-2008, και της Γνωμοδότησης: " Υγροβιότοπος Βουρκάρι Μεγάρων: Η συνεχιζόμενη παράλειψη οφειλομένης προστασίας" του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος & Βιωσιμότητας-2008.

Είναι φανερό λοιπόν ότι το Δημοτικό Συμβούλιο παρασύρθηκε σε λαθεμένη απόφαση μετά από παρεμβάσεις συμβούλων και υπηρεσιακών παραγόντων που προφανώς αγνοούν και τα παραπάνω και το σχετικό νομικό πλαίσιο λειτουργίας του Οργανισμού Αθήνας. Έτσι ο Δήμος κινδυνεύει να εμφανιστεί άσχετος με το όλο θέμα και να χαθεί η ευκαιρία για μια θετική παρέμβασή του στην κατεύθυνση της βελτιστοποίησης του προτεινόμενου νομικού πλαισίου για την προστασία του υγροβιοτόπου των Μεγάρων.

Το Βουρκάρι είναι πια φανερό ότι έχει αναγνωριστεί ως σημαντικότατος οικολογικά τόπος υπερτοπικής σημασίας. Η προστασία και η αναβάθμισή του θεωρείται τόσο από τις πανελλήνιες οικολογικές οργανώσεις και τους φορείς όσο και από το Υπουργείο Περιβάλλοντος ως περιβαλλοντικό ζήτημα όλης της Αττικής. Αυτός είναι και ο λόγος που το σχέδιο ΠΔ έχει προταχθεί από την Κεντρική Διοίκηση. Έτσι η διαδικασία πιθανότατα θα προχωρήσει, άσχετα με τις όποιες διαδικαστικές ολιγωρίες αναφορικά με την ζητηθείσα γνωμοδότηση που μπορεί να παρουσιαστούν σε τοπικό επίπεδο. Απλά σε αυτή την περίπτωση ο Δήμος θα έχει απολέσει, με απόλυτα δική του ευθύνη, την ευκαιρία να επιτύχει ένα καλύτερο και ευνοϊκότερο αποτέλεσμα για τους πολίτες της Μεγαρίδας!

Χρειάζεται ο Δήμαρχος να αναλάβει άμεσα την πρωτοβουλία για εκ νέου σύγκληση του ΔΣ, σε συντομότατο χρόνο, με το ίδιο θέμα. Όλες οι προαναφερθείσες μελέτες υπάρχουν στο δημαρχιακό κατάστημα και είναι στη διάθεση του καθενός.

Ο "Συντονιστικός Φορέας των Συλλόγων για την Προστασία του Βουρκαρίου" έχει καταθέσει τις βελτιωτικές του προτάσεις για το σχέδιο ΠΔ:

• Να μην υπάρξει καμία απολύτως περιοχή εξαίρεσης στις ζώνες προστασίας. Να καταργηθεί πλήρως η βιομηχανική ζώνη στην περιοχή του Βουρκαρίου.
• Να μειωθεί ο χρόνος που προβλέπεται για την παραμονή των βιομηχανικών μονάδων στην περιοχή.

Η πρόταση μας αυτή βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση και με την τοποθέτηση του Δημάρχου κ.Μαρινάκη στο ΔΣ. Διασφαλίζει την προστασία όλης της επίμαχης περιοχής χωρίς να εξυπηρετεί οποιοδήποτε ιδιοτελές ή προσωπικό και κοντόφθαλμο μικροσυμφέρον.

Φυσικά αυτή η πρόταση συνεπάγεται και την ολοκληρωτική απόρριψη της εισήγησης της Πολεοδομίας Μεγάρων που έγινε από δύο υπηρεσιακούς υπαλλήλους. Οι υπάλληλοι αυτοί καταφανώς δεν έχουν λάβει υπόψιν τους τις ογκώδεις και λεπτομερείς περιβαλλοντικές μελέτες και χάρτες που έχουν συνταχθεί μετά από πολύχρονες επιστημονικές έρευνες και μνημονεύονται στην πολυσέλιδη αναλυτική συνοδευτική εισηγητική έκθεση του σχέδιου ΠΔ που κατατέθηκε προς γνωμοδότηση στο Δήμο μας. Η συγκεκριμένη εισήγηση άλλωστε εμφανίζεται με προσωπικές εντυπώσεις και απόψεις (!) που, αν στη χείριστη περίπτωση, γινόνταν δεκτές, θα εξαιρούσαν από την προστασία ολόκληρες περιοχές και θα επέτειναν την καταστροφή και την τσιμεντοποίηση του υγροβιοτόπου.

Η κριτική στο σύνολο αυτής της υπηρεσιακής έκθεσης θα γίνει με λεπτομέρεια, αν χρειαστεί, σε επόμενη αναφορά μας.

Ο "Φορέας Προστασίας Βουρκαρίου" μέσα από τη δράση και τις προτάσεις του τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει ότι η κινητοποίησή του γίνεται για ένα μόνο φανερό και ξεκάθαρο στόχο: την ποιοτική και περιβαλλοντική προστασία και αναβάθμιση της παραλιακής Μεγαρίδας προς όφελος όλων των πολιτών, κατοίκων και επισκεπτών. Κάποια ανόητα και κακόβουλα υπονοούμενα ενάντια σε στελέχη του Φορέα που ακούστηκαν από ελάχιστους στην αίθουσα της συνεδρίασης φυσικά είναι ανάξια σχολιασμού.

Σε αυτή την προσπάθεια για την προστασία του Βουρκαρίου έχουν συσπειρωθεί Σύλλογοι και ενεργοί πολίτες από όλη την Μεγαρίδα και όχι μόνο. Ειδικοί περιβαλλοντικοί επιστήμονες, ορνιθολόγοι, και νομικοί (από οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις πανελλήνιας εμβέλειας) συνεπικουρούν σε απόλυτα εθελοντική βάση τις δραστηριότητές μας.

Ο "Φορέας" δεν είναι υπόθεση μόνο των κατοίκων της περιοχής. Είναι κτήμα και υπόθεση σύσσωμων των τοπικών εφημερίδων και των μπλόγκ της περιοχής. Είναι υπόθεση και κατάκτηση του συνόλου της Μεγαρικής κοινωνίας.

Στον αγώνα αυτό θα συνεχίσουμε σταθερά και αταλάντευτα. Σε όλα τα επίπεδα και με κάθε τρόπο. Η υπόθεση της προστασίας και της περιβαλλοντικής αναβάθμισης της παραλιακής Μεγαρίδας έχει γίνει ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω!

ΑΠΟ: vourkari.blogspot.com

Ακριβότερα έως 52% από πέρυσι

ΒΕΝΖΙΝΗ, ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ, ΔΙΟΔΙΑ ΣΤΑ ΥΨΗ

Με την τιμή των καυσίμων στα ουράνια, οι ταξιδιώτες του Πάσχα ετοιμάζονται να εκδράμουν για το εορταστικό τριήμερο. Γολγοθάς ο «οδικός χάρτης», μαρτυρικός, σαν αυτόν που ευαγγελίζεται ο πρωθυπουργός, απαιτεί υψηλότερες δαπάνες σε σχέση με πέρυσι, παρ' ότι οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι και τα δώρα του Πάσχα αποδεκατισμένα.

Λιγότερες οι κρατήσεις σε πασχαλινούς προορισμούς σε Ελλάδα και εξωτερικό, μικρότερη η πληρότητα σε ξενοδοχεία, χαμηλότερες οι τιμές σε καταλύματα, ελκυστικότερα πακέτα από τους ξενοδόχους. Η πάγια τακτική του Πάσχα «με φίλους» ή «στο χωριό», κλασική φέτος όσο ποτέ.
Για όσους εγκαταλείψουν την Αθήνα ,η όποια μετακίνηση κοστίζει. Για τους εραστές του σιδηρόδρομου, το περσινό 36,30 του Ιντερσίτι από Αθήνα για Θεσσαλονίκη έγινε 55,20, ευρώ που σημαίνει άνοδος 52%.
Οσοι προτιμήσετε αυτοκίνητο με τη βενζίνη ακριβότερη πάνω από 50% σε σχέση με το Πάσχα του 2010, υπολογίστε κόστος διπλάσιο για το «πήγαινε-έλα». Για εσάς που θα διασχίσετε την εθνική οδό, μόνο για τα διόδια, στη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη με επιστροφή απαιτούνται περίπου 50 ευρώ, όσο το ένα ακτοπλοϊκό εισιτήριο για Σάμο. Μια τετραμελής οικογένεια για να ταξιδέψει στο νησί του Πυθαγόρα θα πρέπει να δώσει 348 ευρώ και εάν συνυπολογίσει το κόστος του αυτοκινήτου η τιμή εκτινάσσεται στα 508 ευρώ. Το ταξίδι τεσσάρων επιβατών για Πάρο κοστίζει 193 ευρώ, συν το αυτοκίνητο πάμε στα 300.
Πολλοί δημοφιλείς προορισμοί του παρελθόντος, κυκλαδονήσια, Ηράκλειο, Ρόδος, ακόμα και για την Υδρα του κοντινού Αργοσαρωνικού, ο οικογενειακός προϋπολογισμός απογειώνεται. Λόγω της αύξησης του ΦΠΑ ακόμη και όσοι αποφασίσουν να ταξιδέψουν με αεροπλάνο θα αντιληφθούν πως το εισιτήριο είναι ακριβότερο έως και 25% σε σχέση με πέρυσι.
Εάν όλα τα παραπάνω δεν σας πτοούν ενδεχομένως να δυσανασχετήσετε εάν στην αγορά αναζητώντας πασχαλινά είδη διαπιστώσετε πως οι πατάτες εισαγωγής, τα αβγά, τα ραδίκια, τα παντζάρια,τα λάχανα, οι αγκινάρες, τα καρότα, οι ντομάτες, τα λεμόνια είναι ακριβότερα από πέρυσι.
Καθησυχαστικοί οι ειδικοί του Παρατηρητηρίου Τιμών, μάς ενημερώνουν πως το παραδοσιακό αμνοερίφιο θα μας κοστίσει 11 έως 13% φθηνότερα, όπως και τα αγγούρια, τα κολοκυθάκια και τα σπανάκια.
Η εκτίμηση των χονδρεμπόρων είναι ότι η μέση τιμή, από 7 έως 8 ευρώ που ήταν πέρυσι, φέτος θα διαμορφωθεί γύρω στα 9 με 10 ευρώ το κιλό για το αρνί, κάτι που εκτιμάται ότι θα επιφέρει και μείωση των ποσοτήτων που θα αγοραστούν. Ας λένε οι κτηνοτρόφοι πως τα αρνιά τα σάρωσαν οι Τούρκοι για κεμπάπ.
Το Πάσχα, ο Ελληνας πάντα έχει τον τρόπο του να σουβλίζει τον οβελία του. Καλή Ανάσταση.
Υπολογίστε το κόστος της βενζίνης για τα ταξίδια στην Ελλάδα

EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 21/4

Επίσχεση εργασίας για οφειλές 5 μηνών

Γ.Ν. ΘΡΙΑΣΙΟ

Σε επίσχεση εργασίας προχωρούν από σήμερα οι εργαζόμενοι του Γενικού Νοσοκομείου Ελευσίνας «Θριάσιο», διαμαρτυρόμενοι για τη μη καταβολή δεδουλευμένων πέντε μηνών. Τους οφείλονται, όπως καταγγέλλουν, αμοιβές που αφορούν νυχτερινή εργασία, αργίες και υπερωρίες.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων του νοσοκομείου, Παναγιώτη Παντέλη, «η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο Υγείας, σε αντίστοιχη κινητοποίηση των εργαζομένων του ΕΚΑΒ στις αρχές Απριλίου, δεσμεύθηκαν για την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων έως τις 13 Απριλίου (σ.σ. δηλαδή χθες). Αντίστοιχη δέσμευση έδωσε και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θεόδωρος Πάγκαλος, σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας του σωματείου μας στα εγκαίνια του Κ.Υ. Ελευσίνας, την περασμένη Πέμπτη. Ομως, για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση κοροϊδεύει τους εργαζομένους και αποδεικνύει την αναξιοπιστία της. Παραμένουμε απλήρωτοι πέντε μήνες και κανείς δεν γνωρίζει πότε θα πάρουμε τα λεφτά μας».
Κατά τη διάρκεια της επίσχεσης στο Θριάσιο θα υπάρχει -όπως ενημερώνει το σωματείο- προσωπικό ασφαλείας, ενώ θα εξυπηρετούνται μόνο τα επείγοντα περιστατικά που θα φτάνουν στο νοσοκομείο.

Κ.Αντ.  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Για έκρηξη της πείνας προειδοποιεί η Παγκόσμια Τράπεζα

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/04/2011 ΑΥΓΗ

Να θέσουν το θέμα της διατροφής ως πρώτη προτεραιότητα στην ατζέντα τους ζήτησε χθες ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Ρόμπερτ Ζέλικ από τις πλούσιες χώρες και τις χώρες με αναδυόμενη οικονομία της Ομάδας των 20 πιο ανεπτυγμένων χωρών.
Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει αναρτήσει στην πρόσοψη του κτηρίου της στην Ουάσιγκτον, με την ευκαιρία της άφιξης των υπουργών Οικονομικών απ' όλο τον κόσμο, έναν "καταμετρητή πείνας", που δείχνει τον αριθμό των ανθρώπων που υποσιτίζονται στον πλανήτη. Μέχρι το βράδυ της Τρίτης, ο αριθμός ανερχόταν σε 934,9 εκατομμύρια. Κάθε λεπτό 68 άνθρωποι προστίθενται στον κατάλογο.
Ο Ζέλικ έκανε έκκληση να δοθεί προτεραιότητα στο θέμα της διατροφής τη στιγμή που οι τιμές στα τρόφιμα αυξάνονται όλο και περισσότερο. "Εξακολουθούμε να βλέπουμε τιμές - ρεκόρ, τις οποίες επιβαρύνει η ανησυχητική ρευστότητα (της κατάστασης στην οικονομία). Οι φτωχοί υποφέρουν από αυτό όλο και περισσότερο, ενώ ακόμη περισσότεροι θα πληγούν", δήλωσε ο ίδιος.
Η Παγκόσμια Τράπεζα προτείνει "διαφάνεια για τα αποθέματα", "έναν κώδικα συμπεριφοράς για τα εμπάργκο στις εξαγωγές που εξαιρεί την ανθρωπιστική βοήθεια", την ιδέα της "δημιουργίας περιορισμένων αποθεμάτων για ανθρωπιστικό σκοπό, σε σημεία όπως το Κέρας της Αφρικής, και προσπάθειες για τη βελτίωση της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής.

"Ανήθικοι" οι στόχοι της Ε.Ε. για τα βιοκαύσιμα
"Ανήθικη" κρίνει ο συμβουλευτικός επιστημονικός οργανισμός της Βρετανίας Nuffield την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ορίζει πως μέχρι το 2020 το 10% των καυσίμων κίνησης πρέπει να προέρχεται από βιοκαύσιμα. Σύμφωνα με το Nuffield, η Οδηγία δεν ορίζει σαφώς τις προϋποθέσεις ώστε η παραγωγή βιοκαυσίμων να μην είναι βλαβερή για το περιβάλλον, την αγροτική παραγωγή και τον άνθρωπο.
Το συμβούλιο Nuffield δημιούργησε και πρότεινε ένα ηθικό πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο η παραγωγή βιοκαυσίμων δεν θα πρέπει να οδηγεί σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη, οι δαπάνες και τα οφέλη τους να διανέμονται με θεμιτό τρόπο, να τηρούν τις αρχές του θεμιτού εμπορίου, να συμβάλλουν στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Τέλος, απαραίτητη κρίνεται και η δημιουργία ελεγκτικού μηχανισμού. Η πλειοψηφία των σύγχρονων βιοκαυσίμων κρίνεται ότι βρίσκονται μακράν των συγκεκριμένων προϋποθέσεων

ΔΙΑΤΡΗΤΗ ΚΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΟΥ (Κανονισμός αρ.50/2011)!!!!!

Παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων της Πάχης, του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγάρων, της Αντιπεριφερειάρχη, των τοπικών Βουλευτών, των τοπικών φορέων και συλλόγων, του Τοπικού Συμβουλίου Μεγάρων, του τοπικού τύπου (έντυπου και ηλεκτρονικού) και γενικότερα σύσσωμης της Μεγαρικής κοινωνίας, το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ελευσίνας επανέρχεται επιμόνως και προτείνει νέο κανονισμό θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο θα «μετριαστεί» η υποβάθμιση της περιοχής και θα «αμβλυνθούν» οι αντιδράσεις!

Εκτός των άλλων όμως, πρακτικά, είναι εντελώς ανεφάρμοστη η δημιουργία του νέου αγκυροβολίου με τα γνωστά στίγματα, και αυτό γιατί σύμφωνα με τους χάρτες που επισυνάπτουμε και με την παραδοχή ότι θα εξυπηρετούνται έως και τρία συν δύο πλοία (τα δύο ήδη κάνουν χρήση αυτού του αγκυροβολίου), ο χώρος που αυτά θα έχουν στη διάθεσή τους είναι εξαιρετικά επικίνδυνα περιορισμένος.

Όπως φαίνεται στους χάρτες που παραθέτουμε, για να μπορέσει να λειτουργήσει με ασφάλεια σε αγκυροβόλιο ένα πλοίο 200 μέτρων, χρειάζεται να έχει ελεύθερο γύρω του έναν κύκλο ακτίνας ενός μιλίου περίπου, προκειμένου να μπορεί σε περίπτωση θαλασσίων ρευμάτων ή ανέμων να σταθεροποιηθεί και να μην προκαλέσει συγκρούσεις με γειτονικά σε αυτό πλοία (βασικός κανόνας ναυσιπλοΐας!)

Με δεδομένο την ακαταλληλότητα του αμμώδους βυθού της περιοχής (που σημαίνει ότι η άγκυρα «σέρνεται» ευκολότερα), την επισκεψιμότητα τεράστιων πλοίων (άνω των 200-250 μέτρων) στις εγκαταστάσεις των ΕΛΠΕ - ΔΕΣΦΑ, (ας μην ξεχνάμε ότι προετοιμάζουν και τρίτη δεξαμενή στη Ρεβυθούσα που συνεπάγεται μεγαλύτερη αποθηκευτική ικανότητα άρα μεγαλύτερες μεταφερόμενες ποσότητες με μεγαλύτερα πλοία), και μάλιστα με επικίνδυνο, εύφλεκτο και εκρηκτικό φορτίο (πετρέλαιο - φυσικό αέριο), καθένας μπορεί εύκολα να φανταστεί τι θα μπορούσε να συμβεί κατά την προσπάθεια τριών πλοίων τεραστίων διαστάσεων, με τέτοια φορτία, σε περιοχή με αμμώδη βυθό, να «χωρέσουν» όλα μαζί σε τόσο μικρή απόσταση μεταξύ τους!!!

Το εμβαδόν της περιοχής αγκυροβολίας είναι μόνο 0,3 τετραγωνικά μίλια (χάρτης 1) , ενώ τα πλοία θα έπρεπε να έχουν ελεύθερη ακτίνα 1 ναυτικού μιλίου για να ανεμίζουν σε ένα σχετικά ασφαλές αγκυροβόλιο. Όπως φαίνεται στο χάρτη 2 οι κύκλοι τέμνονται μεταξύ τους πράγμα που σημαίνει ότι καθώς ανεμίζουν τα πλοία υπάρχει κίνδυνος σύγκρουσης!!!

Σημειωτέον ότι τα αβαθή (ξέρες) βρίσκονται μέσα στο προτεινόμενο αγκυροβόλιο!!!, ενώ οι αποστάσεις των πλοίων από τη στεριά είναι εξωφρενικά μικρές!!!

Με μαθηματική ακρίβεια επομένως ένα ατύχημα θα ήταν θέμα χρόνου να συμβεί με όλες τις τραγικές συνέπειές του. Κι εδώ δεν θα μιλάμε για μικροζημιές και μικρομολύνσεις. Εδώ θα θρηνήσουμε θύματα και θα υπάρξει μη αναστρέψιμη περιβαλλοντικά καταστροφή στην θαλάσσια περιοχή μας. Και δεν χρειάζεται να θυμίσουμε πρόσφατα παραδείγματα ατυχημάτων τέτοιας έκτασης που υποθήκευσαν το μέλλον ολόκληρων περιοχών και μάλιστα για πολλά χρόνια...

Και για τα παραπάνω ατυχήματα θα φέρουν ευθύνη έναντι του Νόμου οι Πλοίαρχοι και οι Κυβερνήτες των πλοίων (άρθρο 12 κανονισμού)! Και τους υποχρεώνουν να αγκυροβολήσουν υπό αυτές τις συνθήκες που μόλις περιγράψαμε (με την ψυχή στο στόμα δηλαδή), και μετά τους φορτώνουν και την ευθύνη για ότι συμβεί!

Συμπερασματικά εκτιμούμε πως τα στίγματα και οι θέσεις που προτείνονται στο σχέδιο κανονισμού αγκυροβολίου διακρίνονται από βιασύνη και προχειρότητα και είναι πρακτικά πλήρως ανεφάρμοστα για όλους τους λόγους που αναλυτικά προαναφέραμε.

Η χωροθέτηση του αγκυροβολίου στην περιοχή εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους και για τη δημόσια ασφάλεια και για το περιβάλλον και γι’ αυτό επιβάλλεται να αποσυρθεί άμεσα.

Η ανθρώπινη ζωή και η ασφάλεια μιας περιοχής δεν μπορεί να γίνονται βορά στην εξυπηρέτηση συμφερόντων κάποιων λίγων. Ως εδώ! Φτάνει πια η συνεχιζόμενη υποβάθμιση της παράκτιας Μεγαρίδας!

Υ.Γ.: Καλούμε το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ελευσίνας να διαψεύσει αν μπορεί τους ισχυρισμούς μας ακόμα και σε δημόσιο διάλογο.

  

Για τους «Ενεργούς Πολίτες»  

Δέσκος Τάσος

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Μεγαρέων

Μέλος της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

 

Κυριακή, 03 Απριλίου 2011 

 

Οι καλλιτέχνες, για άλλη μια φορά, δηλώνουν την αλληλεγγύη τους

Την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, για ακόμη μια φορά, υπάρχει αστυνομική εισβολή και επίθεση στην Κερατέα. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να τρομοκρατήσει το λαό της Κερατέας και για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εργολάβων επιβάλλει συνθήκες χούντας. Οι κάτοικοι της Κερατέας έχουν μπει στον τέταρτο μήνα κινητοποιήσεων. Ξεπερνώντας τις 110 μέρες παραμονής τους στα μπλόκα που έχουν στήσει στην περιοχή, αντιστέκονται στην αστυνομική βία και τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων που θέλουν να εγκαταστήσουν ΧΥΤΑ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων) στη θέση Οβριόκαστρο Κερατέας. Μια ομάδα καλλιτεχνών, ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού -που συγκροτήθηκε αυθόρμητα- θέλοντας να συμπαρασταθεί και να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους κατοίκους της Κερατέας και έπειτα από συνεννόηση μαζί τους, οργανώνει ένα τριήμερο πολιτισμού και αντίστασης (8-9-10 Απρίλη), στο πλευρό των εξεγερμένων κατοίκων.
Όπως δηλώνουν και στο blog που δημιούργησαν (kerateaartres1stance.blogspot.com): «Βρισκόμαστε στο πλευρό τους γιατί πιστεύουμε ότι ο αγώνας τους είναι απόλυτα δίκαιος. Είναι δίκαιος γιατί: α) η κυβέρνηση έχει καταλύσει στην Κερατέα κάθε έννοια δημοκρατίας και δικαιοσύνης, υπερασπίζοντας με μανία τα συμφέροντα των μεγαλοεργολάβων και όχι τα συμφέροντα του λαού της Κερατέας, πηγαίνοντας κόντρα ακόμα και στις δικαστικές αποφάσεις. β) Ο χώρος που η κυβέρνηση θέλει να εγκαταστήσει ΧΥΤΑ βρίσκεται σε απόσταση ελάχιστων εκατοντάδων μέτρων από αρχαιολογικό χώρο, και χαρακτηρισμένο ως ιστορικό λόγω των μεταλλείων του Λαυρίου, που φτάνουν υπογείως σε μικρή απόσταση από την περιοχή. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αποτελεί μία ανεκτίμητης αξίας περιβαλλοντική ζώνη. Η συγκεκριμένη επιλογή από την κυβέρνηση αποτελεί περιβαλλοντικό και πολιτισμικό έγκλημα. γ) Γιατί όσοι από εμάς βρεθήκαμε εκεί κοντά στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Κερατέας, γνωρίσαμε ανθρώπους, άντρες και γυναίκες, σπουδαίους, γενναιόδωρους, φιλόξενους, ευγενικούς αλλά και πεισματάρηδες που δεν το βάζουν κάτω. Γιατί ξέρουν ότι ο αγώνας τους είναι δίκαιος και γιατί ξέρουν ότι σε αυτή την υπόθεση διακυβεύεται όχι μόνο η αξιοπρέπεια τους, αλλά και το δικό τους μέλλον και των παιδιών τους.
Γι’ αυτούς, αλλά και πολλούς άλλους λόγους, θεωρούμε ότι πρέπει με τον τρόπο μας να συμμετέχουμε ενεργά στο πλευρό αυτών των υπέροχων ανθρώπων και να τους βοηθήσουμε να δικαιωθούν».

 

Εφιάλτης χωρίς τέλος στη Φουκουσίμα

Τρίκκας Μιχάλης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 03/04/2011 ΑΥΓΗ

Παρά τις αλλεπάλληλες καθησυχαστικές ανακοινώσεις των ιαπωνικών αρχών και της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας, η κατάσταση φαίνεται να επιδεινώνεται συνεχώς στο πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η διαρροή ραδιενέργειας συνεχίζεται ανεξέλεγκτη από τους αντιδραστήρες και η πιθανότητα πλήρους τήξης των πυρήνων τους αυξάνεται με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους ανθρώπους και το περιβάλλον.
Το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα διαθέτει έξι αντιδραστήρες. Οι τεχνικοί της ιδιοκτήτριας εταιρείας Tepco αγωνίζονται εδώ και τρεις εβδομάδες να θέσουν υπό έλεγχο τους αντιδραστήρες 1, 2 και 3, τα ψυκτικά συστήματα των οποίων αχρηστεύτηκαν από το τσουνάμι. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα εξαντλημένα πυρηνικά καύσιμα στον αντιδραστήρα 4 -ο οποίος ήταν κλειστός την ώρα του σεισμού- έχουν ήδη αναφλεγεί δύο φορές, γεγονός που φαίνεται ότι αποτελεί την κύρια αιτία για τη διαρροή ραδιενέργειας μέχρι στιγμής.
Ο αντιδραστήρας 4 αποτελεί, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, τη μεγαλύτερη πηγή κινδύνου σήμερα. Αν τα εξαντλημένα καύσιμα μείνουν εκτεθειμένα στον αέρα, η αύξηση της θερμοκρασίας θα μπορούσε να προκαλέσει έκρηξη η οποία θα εκτόξευε ένα νέφος ραδιενεργών στοιχείων ψηλά στην ατμόσφαιρα διαψεύδοντας τις σημερινές εκτιμήσεις ότι η σημερινή κρίση δεν έχει καμία σχέση με το ατύχημα του Τσέρνομπιλ. Το Ινστιτούτο Μετεωρολογίας και Γεωδυναμικής της Βιέννης φαίνεται να πιστεύει μάλιστα ότι το χειρότερο δυνατό σενάριο έχει ήδη αρχίσει να εκτυλίσσεται.
Σύμφωνα με τα όσα δήλωσαν ερευνητές του στο περιοδικό New Scientist, η διαρροή ραδιενεργού ιωδίου και καισίου από τη Φουκουσίμα πλησιάζει ήδη τα επίπεδα που είχαν μετρηθεί μετά το πυρηνικό ατύχημα του 1986. Οι μετρήσεις του Ινστιτούτου σε ολόκληρο τον πλανήτη δείχνουν ότι η διαρροή ιωδίου φτάνει πια το 73% του επιπέδου της μόλυνσης που προκάλεσε το Τσέρνομπιλ, ενώ η διαρροή καισίου αγγίζει το 60%.
Εκεί που η κατάσταση διαφέρει -και δυστυχώς προς το χειρότερο- είναι στο ότι το εργοστάσιο της Φουκουσίμα διαθέτει πολύ μεγαλύτερες ποσότητες ραδιενεργών στοιχείων από ό,τι το Τσέρνομπιλ. Όπως επισημαίνει το ινστιτούτο της Βιέννης, "το εργοστάσιο της Φουκουσίμα διαθέτει περίπου 1.760 τόνους αχρησιμοποίητων και εξαντλημένων καυσίμων τη στιγμή που ο αντιδραστήρας του Τσέρνομπιλ διέθετε μόνο 180 τόνους".
Τις καθησυχαστικές δηλώσεις των ιαπωνικών αρχών και της διαχειρίστριας εταιρείας αμφισβητούν ανοιχτά πλέον όλο και περισσότεροι ειδικοί, οι δηλώσεις των οποίων αναπαράγονται από τα διεθνή ΜΜΕ. Οι “Τάιμς της Νέας Υόρκης” επικαλούνται έναν μη κατονομαζόμενο πυρηνικό φυσικό που ισχυρίζεται ότι υπάρχει μια μεγάλη, κάθετη ρωγμή στο κέλυφος του αντιδραστήρα.
Αν είναι όντως έτσι, αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει την τρομακτική αύξηση στα επίπεδα ραδιενέργειας στη θάλασσα την προηγούμενη εβδομάδα. Το ιαπωνικό πρακτορείο Κιόντο μετέδωσε πως, σε απόσταση 300 μέτρων από τις ακτές, το επίπεδο συγκέντρωσης ιωδίου-131 ήταν 1.850 φορές υψηλότερο από τα επιτρεπόμενα όρια. Και το χειρότερο είναι πως η διαρροή αυξάνεται καθώς η αντίστοιχη μέτρηση της προηγούμενης εβδομάδας "περιόριζε" τη μόλυνση στο επίπεδο 1.250.
Οι ιαπωνικές αρχές συνεχίζουν όμως να υποβαθμίζουν τις ειδήσεις αυτές, αφενός για να μην προκαλέσουν ένα κύμα πανικού που θα μπορούσε να φτάσει έως το Τόκιο και αφετέρου για να μην θίξουν τα συμφέροντα της πανίσχυρης πυρηνικής βιομηχανίας στη χώρα. Μέχρι και η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας, που θεωρείται εξίσου δέσμια της συγκεκριμένης βιομηχανίας κάλεσε την Πέμπτη την κυβέρνηση της Ιαπωνίας να αυξήσει τη ζώνη εκκένωσης γύρω από το εργοστάσιο πέρα από τα 20 χιλιόμετρα, καθώς υπάρχουν πλέον μετρήσεις που παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας σε διπλάσια απόσταση από τον σταθμό.
Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει μέχρι σήμερα την περιοχή, αλλά 130.000 άλλοι, που διαμένουν στη ζώνη μεταξύ 20 και 30 χιλιομέτρων, έχουν ειδοποιηθεί από τις αρχές ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας εφόσον παραμείνουν κλεισμένοι στα σπίτια τους. Είναι μια επιλογή την οποία έχουν ήδη αμφισβητήσει πολλοί. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι η αμερικανική κυβέρνηση έχει συστήσει στους υπηκόους της στην Ιαπωνία να απομακρυνθούν τουλάχιστον 80 χιλιόμετρα από τη Φουκουσίμα.
Προτεραιότητα της κυβέρνησης Καν φαίνεται να παραμένει όμως η διάσωση του πρεστίζ της πυρηνικής βιομηχανίας της χώρας. Μεσούσης της κρίσης ο Ιάπωνας πρωθυπουργός ανακοίνωσε την Τετάρτη την "αναβάθμιση" των 55 πυρηνικών σταθμών της χώρας και τον παροπλισμό των αντιδραστήρων της Φουκουσίμα, οι οποίοι είναι ούτως ή άλλως ήδη κατεστραμμένοι.
Πριν από την καταστροφή της 11ης Μαρτίου ο Καν σχεδίαζε να ανακοινώσει ένα φιλόδοξο ενεργειακό πρόγραμμα σύμφωνα με το οποίου η εξάρτηση της Ιαπωνίας από την πυρηνική ενέργεια θα αυξανόταν από 30% σε 50% μέχρι το 2030. Με την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης στην πυρηνική βιομηχανία να έχει πέσει στο ναδίρ, απομένει να φανεί ποιες κοινότητες θα δώσουν την έγκρισή τους για την κατασκευή 14 νέων πυρηνικών σταθμών μέσα στα επόμενα χρόνια.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΕΛΙΚΑ… ΦΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!!

Για ακόμα μία φορά αποδείχθηκε από τα ίδια τα γεγονότα ότι η πόλη των Μεγάρων αλλά και η ευρύτερη περιοχή της Μεγαρίδας είναι στοχοποιημένη για περαιτέρω υποβάθμιση (όπως άλλωστε συμβαίνει για όλη τη Δυτική Αττική).

Πρόσφατα, με ενέργειες πολιτών και συλλόγων της Πάχης αναδείχθηκε ένα ακόμα από τα κρυφά καταστροφικά για τον τόπο μας σχέδια της Κεντρικής Διοίκησης (κατ’ επιταγή των οικονομικών συμφερόντων), αυτό της δημιουργίας αγκυροβολίου στον κόλπο των Μεγάρων. Μέσω αυτού προσπαθήθηκε (εν αγνοία της Μεγαρικής κοινωνίας πλην ελάχιστων και περίεργων εξαιρέσεων) να τεθούν οι βάσεις για το σταδιακό βιασμό της ευρύτερης θαλάσσιας περιοχής μας από τη Νέα Πέραμο ως την Κινέττα.

Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι δεκαετίες τώρα «κολλάει» η έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου που μέσα σε όλα θέλει την παραλία των Μεγάρων να είναι ζώνη τουριστικής και ήπιας οικιστικής ανάπτυξης. Ψάχνοντας βγήκαν στο φως σχεδιασμοί που αν συσχετιστούν και με γεγονότα του παρελθόντος μας οδηγούν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στην εξαγωγή των ακόλουθων κάθε άλλο παρά καθησυχαστικών συμπερασμάτων:

- Κάποια συμφέροντα θέλουν τον κόλπο των Μεγάρων μια μικρή ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και νεκροταφείο πλοίων για να αποσυμφορηθεί το λιμάνι του Πειραιά και να μην ενοχλούνται τα κρουαζιερόπλοια

-   Άλλοι επιζητούν να γίνει εμπορικό λιμάνι (βλέπε COSCO)

- Η ΔΕΣΦΑ θέλει να δημιουργήσει τρίτη νέα δεξαμενή στη Ρεβυθούσα με ταυτόχρονη επέκταση των λιμενικών εγκαταστάσεων του νησιού για τον ελλιμενισμό ακόμα μεγαλύτερων πλοίων και παράλληλη επέκταση του μετρητικού σταθμού στην απέναντι χερσαία πλευρά που βρίσκεται ο οικισμός Ήρεμο Κύμα Μεγάρων.

- Το εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής των ΕΛΠΕ στο Πέραμα Μεγάρων περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσει (θυμίζουμε ότι επί Υπουργίας Φώλια είχε δοθεί η σχετική άδεια παραγωγής ισχύος 30 χρόνων), ενώ η περιοχή βορείως και νοτίως του Περάματος είναι ήδη ζωσμένη με τους δύο αγωγούς (έναν φυσικού αερίου και έναν πετρελαίου).

Δε νομίζουμε ότι χρειάζεται ιδιαίτερος κόπος για να συμπεράνει κανείς ότι αν δεν συναντήσουν σθεναρές αντιδράσεις θα εξακολουθήσουν να μας φέρνουν ότι πιο ρυπαρό, επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία μας και ταυτόχρονα καταστροφικό για το περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας. Μια περιοχή που έχει κλείσει τα αυτιά της και τα μάτια της, που οι κατά καιρούς εκπρόσωποί της στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο κοινοβούλιο αρκούνταν σε ψευτολεονταρισμούς και διαβεβαιώσεις για λαϊκή κατανάλωση και αυτοπροβολή, αποτελεί ππρώτη επιλογή για τις όποιες καταστροφικές τους διαθέσεις.

Το παιχνίδι ήταν στημένο καλά, η προσοχή των κατοίκων ήταν στραμμένη αλλού (μικρορουσφέτια, καθημερινότητα, χοροεσπερίδες και έχει ο θεός) και οι κίνδυνοι να ελλοχεύουν ανεμπόδιστοι. Τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες λοιπόν υποθηκεύσαμε πράγματι με την αδιαφορία, την ανοχή και τη στάση μας, το μέλλον όχι μόνο των παιδιών μας αλλά και των εγγονιών μας!

Αυτά έγιναν κάποτε. Το ζητούμενο τώρα είναι αν θα αφήσουμε να συνεχιστεί η επί δεκαετίες περιβαλλοντική υποβάθμιση αυτής της πραγματικά πανέμορφης περιοχής που ζούμε, που αποτελεί φιλέτο για εκμετάλλευση από αδυσώπητα οικονομικά συμφέροντα. Μπροστά μας εκτυλίσσονται μέρα με τη μέρα περιβαλλοντικά εγκλήματα και σχέδια υποβάθμισης που θέλουν άμεσες και στοχευμένες ενέργειες και αντιδράσεις προκειμένου να αποφευχθούν οριστικά.

Είμαστε διατεθειμένοι να συγκρουστούμε με συμφέροντα μικρά και μεγάλα ή θα σκεφτούμε το πολιτικό κόστος; Θα δείξουμε επιτέλους τα δόντια μας σε όλους αυτούς που μας χαϊδεύουν τα αυτιά και μας κτυπούν φιλικά στην πλάτη, σκάβοντας από πίσω τον λάκκο μας;

Από λόγια όμως και υποσχέσεις χορτάσαμε. Φτάνει πια! Τώρα θέλουμε μόνο πράξεις και έργα!

Πραγματικά δεν μπορούμε παρά να συνθλιβόμαστε όταν ανατρέχουμε σε παλιότερες αποφάσεις και διαβεβαιώσεις παρελθόντων ετών από πλευράς Υπουργείων, Νομαρχίας, Δήμου κλπ. που μιλούσαν για αποτροπή της υποβάθμισης του τόπου μας…

Εάν τώρα δεν αντιδράσουμε δυναμικά, στοχευμένα και κλιμακούμενα δεν πρόκειται να μας υπολογίσει κανείς πια στα σοβαρά. Η ιστορία μας διδάσκει ότι ενός κακού μύρια έπονται. Μας περιμένουν γι’ αυτό πολλά που πρέπει να αντιπαλέψουμε και να αντισταθούμε.  

Kάποιοι γνωστοί καλοθελητές θα πουν (όπως πάντα) ότι και παλαιότερα που αγωνιστήκαμε είδαμε ότι τελικά δεν έγινε τίποτα, ότι οι αγώνες δεν έχουν αποτελέσματα και διάφορα άλλα τέτοια λιγόψυχα, καλλιεργώντας κλίμα συμβιβασμού και ηττοπάθειας.

Πολλά από αυτά είναι προφανές ότι γίνονται σκόπιμα και εκ του πονηρού. Για τα υπόλοιπα έχουμε να αντιπαραθέσουμε τα εξής πρόσφατα και γνωστά σε όλους μας παραδείγματα:

- Την επιτυχία των προσπαθειών των συλλόγων και των ενεργών πολιτών για την προστασία του υγροτόπου Βουρκάρι Μεγάρων που οδήγησαν στην αποτροπή εγκατάστασης τριών νέων βιομηχανιών και βιοτεχνών στο Βουρκάρι και βρίσκονται ένα μόλις βήμα πριν από την οριστική επίλυσή του προβλήματος με την ψήφιση ειδικού, άκρως προστατευτικού, Προεδρικού Διατάγματος για την διάσωση και ανάδειξη της περιοχής.

- Την επιτυχή έκβαση των αντιδράσεων για την αποτροπή λειτουργίας εργοταξίου ασφαλτομίγματος στην είσοδο της Πάχης που είχε σαν αποτέλεσμα το ξήλωμα των εγκαταστάσεων.

- Την επιτυχή έκβαση του αγώνα των κατοίκων της Πάχης που οδήγησε στην απόσυρση της Υπουργικής Απόφασης για τη δημιουργία αγκυροβολίου στον όρμο των Μεγάρων.

Εδώ δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε να αναφέρουμε τον σημαντικό και καταλυτικό ρόλο του τοπικού τύπου που σύσσωμος ήταν αρωγός σε όλες αυτές τις προσπάθειες και τους αγώνες.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι οι οργανωμένοι, δυναμικοί και πολυεπίπεδοι κοινοί αγώνες φέρνουν τελικά τα επιθυμητά αποτελέσματα. Χρειάζεται όμως πάνω από όλα βούληση και αποφασιστικότητα που αν ευτυχήσουμε να προέρχονται από τους αιρετούς σε όποια βαθμίδα και αν βρίσκονται προλαμβάνουν ακόμα ευκολότερα τις όποιες άσχημες καταστάσεις.

Οι καιροί είναι δύσκολοι, η δυσχερής οικονομική συγκυρία έχει στρέψει αλλού τον προσανατολισμό των περισσοτέρων μας. Χρειάζεται όμως να ανασυγκροτηθούμε και να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας για να προστατέψουμε και να διαφυλάξουμε τα συμφέροντα της ευρύτερης περιοχής της Μεγαρίδας, ιδιαίτερα τώρα που με πρόσχημα την καταπολέμηση της κρίσης βρίσκουν πρόσφορο πεδίο κάθε λογής συμφέροντα (μεμονωμένα άτομα και εταιρείες) για να περάσουν ευκολότερα τα καταστροφικά σχέδιά τους, με την επιχειρηματολογία ότι μιλούν τάχα για ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας.

Η ποιότητα της ζωής μας, η ομορφιά της γης μας, η δημόσια υγεία, η ιστορία του τόπου μας και η φυσική και πολιτιστική μας κληρονομιά αποτελούν βάσεις για την ανάπτυξη της περιοχής μας και δεν πρέπει για κανέναν και για τίποτα να τα διαπραγματευτούμε!

Με μπροστάρη τη Δημοτική Αρχή αν και εφόσον πραγματικά το επιθυμεί, με ξεκάθαρες θέσεις και βούληση, και παράλληλα με συστράτευση όλων μας, με διαρκή επαγρύπνηση και συνεχή αγώνα μπορούμε να τα καταφέρουμε, και το έχουμε αποδείξει πολλάκις και μάλιστα πρόσφατα όπως αναλυτικά προαναφέραμε.

Χρειάζεται λοιπόν αγώνας, όχι για τοπική κατανάλωση και δημιουργία άλλοθι και εντυπώσεων, αλλά αγώνας ουσιαστικός, πολυεπίπεδος και δυναμικός. Το στοίχημά μας αυτή τη φορά είναι να πείσουμε τους πολίτες αυτού του τόσο όμορφου από τη μια και τόσου παραμελημένου από την άλλη τόπου, ότι πρέπει να αγωνιστούμε για το πως θέλουμε να είναι αύριο ο τόπος μας, ο τόπος που γεννηθήκαμε, ο τόπος που αγαπάμε, ο τόπος που δραστηριοποιούμαστε επαγγελματικά, ο τόπος που ζούμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και τι επιθυμούμε να αφήσουμε ως παρακαταθήκη στις επόμενες γενεές.

Κλείνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε για ακόμα μία φορά ότι δυστυχώς σήμερα χρειάζεται να παλέψουμε για τα αυτονόητα. Επιβάλλεται πρωτίστως επαγρύπνηση, συνειδητοποίηση και οργανωμένη αντίδραση από πολίτες ενεργούς. Γι αυτό κι εμείς με σύνθημά μας ότι: “ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΟΝΤΑΙ!”, θα συνεχίσουμε να καλούμε σε εγρήγορση τον καθένα για να μπορέσουμε όλοι μαζί να βάλουμε μια και καλή «φρένο» στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας, προς όφελος των πολλών και του τόπου μας.

Εκ του γραφείου τύπου των «Ενεργών Πολιτών»  

Κλείσιμο 2.000 αγροτικών συνεταιρισμών προβλέπει το νομοσχέδιο Σκανδαλίδη

 

 

Σε καθεστώς εκκαθάρισης θα τεθούν 2.000 αγροτικοί συνεταιρισμοί με σκοπό το κλείσιμό τους, σύμφωνα με το προτεινόμενο νομοσχέδιο που κατατέθηκε χθες στο υπουργικό συμβούλιο από τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστα Σκανδαλίδη, όπως διαβάζουμε στην «Ελευθεροτυπία». Οι επικριτές του νέου σχεδίου νόμου εστιάζουν κυρίως στο γεγονός ότι ταυτίζει τους συνεταιρισμούς με τις ιδιωτικές εταιρείες, παραβλέπει τα κοινωνικά κριτήρια ενώ θέτει υψηλό αρχικό μετοχικό κεφάλαιο εμποδίζοντας τους μικρούς παραγωγούς από την συμμετοχή στη δημιουργία αγροτικών συνεταιρισμών.

Στόχος του εν λόγω νομοσχεδίου σύμφωνα με το υπουργείο, είναι η εξυγίανση και η βιωσιμότητα των συνεταιρισμών που θα παραμείνουν ή αυτών που θα δημιουργηθούν στο μέλλον, χωρίς «τρύπες» στα οικονομικά και συνακόλουθα χρέη. Όμως, μπαίνουν εμπόδια στη δυνατότητα ίδρυσης νέων αγροτικών συνεταιρισμών, μιας και απαιτείται το ποσό των 60.000 ευρώ για το αρχικό μετοχικό κεφάλαιο. Ουσιαστικά, το ποσό αυτό βγάζει "εκτός" τους μικρούς παραγωγούς.
Την συνδικαλιστική εκπροσώπηση των αγροτών θα αναλαμβάνουν, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, οι αγροτικοί σύλλογοι, οι οποίοι μπορεί να είναι φυτικής, ζωικής ή αλιευτικής παραγωγής. Προβλέπονται ακόμη Συλλογικές Αγροτικές Οργανώσεις (ΣΑΟ) στις οποίες θα περιλαμβάνονται:

• Αγροτικοί Συνεταιρισμοί (Α.Σ)
• Ομάδες Παραγωγών (Ο.Π)
• Αγροτικές Εταιρικές Συμπράξεις (ΑΕΣ), που είναι αγροτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες με επιχειρηματική δραστηριότητα.
• Η ΠΑΣΕΓΕΣ θα συνεχίσει να έχει ενισχυμένο ρόλο αλλά θα αλλάξει ο τρόπος εκλογής της διοίκησης.

Σύμφωνα με την «Ελευθεροτυπία», ανεξάρτητοι συνεταιριστικοί κύκλοι θεωρούν πως το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επιχειρεί να ταυτίσει στην ουσία τους συνεταιρισμούς με τις ιδιωτικές εταιρείες και πως παραβλέπει τα κοινωνικά κριτήρια. Αριστεροί αγροτοσυνδικαλιστές συμφωνούν μεν με το κλείσιμο συνεταιρισμών που δεν παράγουν όμως η κριτική τους στρέφεται στο γεγονός ότι η λογική του νομοσχεδίου μεταβάλλει τους αγροτικούς συνεταιρισμούς σε απλές ενώσεις κεφαλαίων και παράλληλα πλήττει την μικρή και μεσαία αγροτική παραγωγή με την πρόβλεψη αρχικού μετοχικού κεφαλαίου ύψους 60. 000 ευρώ.
Προβλέπεται, επίσης, η θέσπιση της συμβολαιακής γεωργίας. Όπως υποστηρίζει το υπουργείο, ο παραγωγός θα γνωρίζει τις ποσότητες που θα πουλά, με προκαθορισμένη ποιότητα και τιμή, καθώς και τις υποχρεώσεις του ίδιου και του αγοραστή. Επιπλεόν, θα δίνεται η δυνατότητα να δημιουργούνται ανά Περιφέρεια δύο δημοπρατήρια αγροτικών προϊόντων, που θα διοικούνται ως ανώνυμες εταιρείες. Το Δημόσιο θα ελέγχει το 60% του μετοχικού κεφαλαίου. Θα μπορούν συμμετάσχουν με κεφάλαιά τους αγροτικές συνεταιριστικές εταιρείες, Περιφέρειες και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και δικαίωμα πρόσβασης θα έχουν μόνον όσοι θα είναι εγγεγραμμένοι στο Μητρώο Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων.
Έως τώρα το σύνολο των αγροτικών συνεταιρισμών ανερχόταν στους 6.400, από τους οποίους κερδοφόροι ήταν οι 908. Άγνωστο παραμένει τι πρόκειται να συμβεί με τα προυπάρχοντα χρέη και δάνεια αλλά και με τις περιουσίες των συνεταιρισμών, ιδιαίτερα των παλαιότερων.

ΑΝΙΧΝΕΥΤΗΚΕ ΙΩΔΙΟ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΥΔΡΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΤΟΚΙΟ, ΣΤΟΥΣ 9.500 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, 16.000 ΟΙ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΙ

Ακατάλληλο το νερό για βρέφη

Της (ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΤΖΑΒΑΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 24/3)

Κοράκια πετούν πάνω από τις αφανισμένες πόλεις των βορειοανατολικών ακτών της Ιαπωνίας, την ώρα που η πραγματιστική λογική επικρατεί έναντι της παράδοσης και για πρώτη φορά, λόγω έλλειψης καυσίμων, οι νεκροί ενταφιάζονται σε πρόχειρους, ομαδικούς τάφους, ενώ τα Ρίχτερ δίνουν ηχηρό «παρών».

Ενώ η ραδιενέργεια «ανιχνεύεται» παντού, το νερό στο Τόκιο κηρύχθηκε ακατάλληλο για τα βρέφη και τα Ρίχτερ κρατάνε ζωντανό τον τρόμο στους κατοίκους Συναγερμός ακολουθεί τον καπνό που ανεβαίνει για αδιευκρίνιστους λόγους από κάποιους αντιδραστήρες, ενώ χθες απαγορεύτηκε η πόση, από βρέφη, νερού του δικτύου του Τόκιο, καθώς και η πώληση διαφόρων ειδών διατροφής. Πανικός και απαγορεύσεις στις εισαγωγές και σοβαρά πλήγματα στον τουρισμό. Σε δισεκατομμύρια ευρώ υπολογίζεται το κόστος αποκατάστασης των βασικών υποδομών.
Η πυρηνική κρίση έχει περιπλέξει ιδιαιτέρως την κατάσταση, δρώντας ανασταλτικά για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των συνεπειών από το σεισμό και το τσουνάμι. Περισσότεροι από 9.500 νεκροί είχαν μέχρι χθες ανασυρθεί, ενώ οι αγνοούμενοι ξεπερνούν τους 16.000. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στοιβάζονται σε σχολεία, γυμναστήρια και σε κάθε τύπου πρόχειρα κέντρα αποκατάστασης, με πολλούς ηλικιωμένους να υποφέρουν χωρίς θέρμανση, φάρμακα κι ίσως ένα ζεστό πιάτο φαγητό.
Οι σοβαρές ελλείψεις σε καύσιμα ώθησαν τις αρχές στον ομαδικό ενταφιασμό των νεκρών αφού δεν είναι δυνατή η καύση.
Ραδιενέργεια σε γάλα, λαχανικά
Χθες το κλίμα ανησυχίας γιγαντώθηκε όχι μόνο εξαιτίας των περιστασιακών συναγερμών στη Φουκουσίμα, αλλά και γιατί ιώδιο που ανιχνεύτηκε στο δίκτυο υδροδότησης του Τόκιο οδήγησε στην απαγόρευση πόσης του από βρέφη. Η περιεκτικότητα του ιωδίου μετρήθηκε στα 210 Μπεκερέλ ανά λίτρο, με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο τα 100 για τα βρέφη.
Στη ζώνη της Φουκουσίμα, έχουν μετρηθεί υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας στο γάλα και σε ένδεκα είδη λαχανικών. Κάτι ανάλογο ισχύει για το γάλα και είδη λαχανικών σε άλλες τρεις γειτονικές περιοχές, ενώ επεκτείνονται οι έλεγχοι σε πολλά είδη τροφίμων. Το ιαπωνικό υπουργείο Υγείας ενίσχυσε ήδη τους ελέγχους σε ψάρια και θαλασσινά μετά τον εντοπισμό ραδιοϊσοτόπων στη θάλασσα.
Ενα νέο τσουνάμι, αυτή τη φορά ανησυχιών επεκτείνεται πέρα από τους Ιάπωνες καταναλωτές, στο εξωτερικό, καθώς πολλές χώρες ενισχύουν τους ελέγχους ή απαγορεύουν την εισαγωγή ιαπωνικών προϊόντων διατροφής.
Παγιώνοντας τη διεθνή ανησυχία, οι Ηνωμένες Πολιτείες απαγόρευσαν την εισαγωγή γαλακτοκομικών, φρούτων και λαχανικών από τέσσερις περιφέρειες της Ιαπωνίας. Η Νότια Κορέα ετοιμάζεται να ακολουθήσει. Πολλές χώρες έχουν αυξήσει τους ελέγχους, ενώ η Γαλλία ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιβάλει «συστηματικό έλεγχο» στις εισαγωγές νωπών ιαπωνικών προϊόντων και ταυτόχρονα οι γαλλικές αρχές αποφάσισαν μονομερώς να εφαρμόσουν ελέγχους σε ψάρια και θαλασσινά προερχόμενα από την Ιαπωνία.
Ευρωπαίος εκπρόσωπος δήλωσε πάντως ότι δεν έχει ανιχνευθεί ραδιενέργεια σε τρόφιμα που εισάγονται από την Ιαπωνία στην Ε.Ε.
Τα Ρίχτερ σπέρνουν φόβο
Ισχυρή δόνηση 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ έπληξε χθες τη βορειο-ανατολική Ιαπωνία αλλά δεν εξεδόθη προειδοποίηση για τσουνάμι. Μαύρος καπνός βγήκε και πάλι από τη μονάδα του αντιδραστήρα 3, προκαλώντας νέο συναγερμό και απομάκρυνση του προσωπικού.
Επίσης ανέβηκε η θερμοκρασία σε τομέα υψηλής πίεσης στον αντιδραστήρα 1 και στον αντιδραστήρα 2 καταγράφηκε αύξηση της ραδιενέργειας. Εκατοντάδες εργαζόμενοι εξακολουθούν να επιχειρούν στο χώρο του πυρηνικού δυστυχήματος προσπαθώντας να αποτρέψουν μεγαλύτερης έκτασης καταστροφή αλλά προχωρούν με βήματα μπρος-πίσω.
Η Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας διαπίστωσε κάποιες θετικές εξελίξεις, αλλά τόνισε ότι η συνολική κατάσταση παραμένει σοβαρή.
Δεν είναι περίεργο που η μεγάλη καταστροφή από το σεισμό και το τσουνάμι, αλλά και ο εφιάλτης του πυρηνικού δυστυχήματος και της μόλυνσης από ραδιενέργεια οδήγησαν σε χιονοστιβάδα ακυρώσεων από ξένους τουρίστες. Ενδεικτικό είναι ότι πέρυσι, 8,6 εκατομμύρια τουρίστες επισκέφθηκαν την Ιαπωνία και ο στόχος για φέτος ήταν 11 εκατομμύρια, για να φθάσει προοδευτικά στα 30 εκατομμύρια μέχρι το 2020.
Πολύ μικρά ποσοστά ραδιενέργειας ανιχνεύθηκαν μέχρι την Ισλανδία και η Γαλλία θεωρούνταν η επόμενη χώρα που θα πληγεί χωρίς να τίθεται θέμα ανησυχίας.

(Πηγές: Ass. Press-Reuters-Γαλλικό-ΑΠΕ)

Θανάσης Αναπολιτάνος: Δεν υπάρχει ασφαλής πυρηνική ενέργεια

 

 

Τσερεζόλε Ε.

(Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/03/2011 AYΓΗ )

 

Συνέντευξη στην Ελένη Τσερεζόλε

Πρόεδρος του Αντιπυρηνικού Παρατηρητηρίου Μεσογείου, ο Θανάσης Αναπολιτάνος αναλύει στην "Αυγή" της Κυριακής τους πραγματικούς κινδύνους που συνεπάγεται η σεισμική επικινδυνότητα και μιλάει για την κατάρρευση των απολυτοτήτων και των βεβαιοτήτων περί δήθεν ασφαλών πυρηνικών αντιδραστήρων. Παράλληλα, προειδοποιεί για τις δυνατότητες της πυρηνικής βιομηχανίας, με "την τρομερή προσπάθεια χειραγώγησης συνειδήσεων που κάνει μέσα από τον πακτωλό χρημάτων που διαθέτει".

* Τι σημαίνει ο μεγάλος σεισμός της Ιαπωνίας στο θέμα των πυρηνικών σταθμών ενέργειας;
Τα όσα τραγικά συμβαίνουν αυτές τις μέρες στην Ιαπωνία με τις αλλεπάλληλες εκρήξεις στους αντιδραστήρες του πυρηνικού σταθμού Φουκουσίμα Ι, αποτελούν άλλη μια απόδειξη ότι δεν υπάρχει ασφαλής πυρηνική ενέργεια. Θα πει κανείς ότι αυτά έγιναν μετά από ένα ισχυρότατο σεισμό κι ένα φονικό τσουνάμι. Ποιος όμως μπορεί να εμποδίσει να εξελιχθούν φυσικά φαινόμενα; Προσέξτε κάτι: Η σεισμικότητα μιας περιοχής δεν έχει αλλάξει με όρους ιστορικού χρόνου. Εκείνο που έχει αλλάξει είναι η σεισμική επικινδυνότητα, λόγω ακριβώς των αλλαγών που έχουν επέλθει στον τρόπο ζωής των σύγχρονων ανθρώπων.
Άκουγα πρόσφατα τον υπεύθυνο σχεδιασμού των μέτρων ασφαλείας του σταθμού της Φουκουσίμα: «Νομίζαμε ότι είχαμε κάνει όλα όσα έπρεπε για να αντιμετωπίσουμε ένα τσουνάμι, μετά από ισχυρό σεισμό. Αυτό που έγινε όμως ήταν πέρα από τις προβλέψεις μας». Συμπέρασμα: απολυτότητες και βεβαιότητες περί ασφαλών πυρηνικών αντιδραστήρων που ακούγονταν με απίστευτη ξιπασιά μέχρι πριν λίγες μέρες από ορισμένους ειδικούς, υπέρμαχους της πυρηνικής ενέργειας, τέλος. Είναι οι ίδιοι «ειδικοί επιστήμονες» που από την πρώτη στιγμή και όλες αυτές τις μέρες εμφανίζονταν στις τηλεοράσεις μας πιο καθησυχαστικοί -αν και φανερά αμήχανοι- ακόμα και από τους Ιάπωνες αξιωματούχους, παρά τα γεγονότα που έρχονταν την επόμενη στιγμή να τους διαψεύσουν. Βλέποντάς τους θυμήθηκα έναν φίλο καθηγητή, ειδικό κι αυτόν στον τομέα του, που ξεκινώντας την ομιλία του σε ένα Συνέδριο είχε πει: «Είμαι ειδικός, αλλά σας λέω να είστε επιφυλακτικοί με τους ειδικούς. Και όσο πιο ειδικοί είναι, να είστε πιό πολύ επιφυλακτικοί».

* Ο μεγάλος σεισμός μπορεί να αποτελέσει πλήγμα στην επιχειρηματολογία όσων υποστηρίζουν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις για παραγωγή ενέργειας;
Είναι σαφές ότι η πυρηνική βιομηχανία μετά από όσα συνέβησαν στην Ιαπωνία, που είναι μητρόπολη της πυρηνικής τεχνολογίας, υφίσταται τεράστιο πλήγμα. Ήδη οι πολιτικές ηγεσίες σε όλο τον Κόσμο, πιεσμένες από την εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά και από τους εύλογα ανησυχούντες πολίτες τους, δείχνουν να προβληματίζονται και αναγκάζονται να πάρουν μέτρα. Θλιβερή εξαίρεση η Τουρκία, καθώς ο αρμόδιος υπουργός Ενέργειας δήλωσε ότι θα προχωρήσουν στο πυρηνικό τους πρόγραμμα, καθώς οι δικοί τους αντιδραστήρες θα είναι σύγχρονοι, ενώ οι γιαπωνέζικοι λειτουργούσαν με τεχνολογία 1971. Προκαλεί η αλαζονεία των δηλώσεων αυτών. Προκαλεί όμως εντύπωση και η παθητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Δεν μας ικανοποιεί η θέση ότι η Ελλάδα δεν θα κατασκευάσει πυρηνικούς σταθμούς, κι αυτό γιατί δεν αρκεί κάτι τέτοιο. Χρειάζεται επιτέλους να παρθούν πολιτικές πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο για την αποτροπή εγκατάστασης νέων πυρηνικών σταθμών στη γειτονιά μας. Κι ας μην μας πουν ότι είναι κυριαρχικό δικαίωμα μιας χώρας να κατασκευάζει πυρηνικούς σταθμούς. Δεν μας πείθουν. Όχι μόνο γιατί με την απλή λογική δεν μπορεί να είναι κυριαρχικό δικαίωμα μιας χώρας να υπονομεύει το μέλλον άλλων χωρών. Αλλά και γιατί όσοι επικαλούνται αυτό το επιχείρημα αυτοαναιρούνται με τη στάση τους, όπως, για παράδειγμα, στο θέμα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Πολλές ελπίδες στηρίζω πάντως στο αντιπυρηνικό κίνημα, το οποίο αναμένεται να έχει μιά καινούργια ανάπτυξη. Μην ξεχνάμε όμως και τη δύναμη που έχει η πυρηνική βιομηχανία, καθώς και την τρομερή προσπάθεια χειραγώγησης συνειδήσεων που κάνει μέσα από τον πακτωλό χρημάτων που διαθέτει ακριβώς γι' αυτό το σκοπό.

* Ακούγοντας τις ειδήσεις αυτές τις ημέρες, πολλές φορές δεν μπορούσαμε να βγάλουμε συμπέρασμα. Πόσο αξιόπιστες είναι; Ή, πώς μπορούν να επαληθευθούν;
Πόσο αξιόπιστη μπορεί να είναι η πυρηνική βιομηχανία όταν κατ' επανάληψη έχει συλληφθεί να ψεύδεται ή και να αποκρύπτει στοιχεία; Όλα ξεκινάνε από το μεγάλο πλεονέκτημα της πυρηνικής ενέργειας: τη μεγάλη πυκνότητα της παραγόμενης ηλεκτρικής ισχύος. Αυτό είναι όμως ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο μειονέκτημά της. Γιατί ακριβώς σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν μεγαλύτεροι κίνδυνοι, μεγαλύτερη εξάρτηση, λιγότερη δημοκρατία, λιγότερη διαφάνεια. Για την ακρίβεια, καθόλου δημοκρατία και διαφάνεια.
Τον Φεβρουάριο 2009 αποκαλύφθηκε στη γαλλική τηλεόραση «το σκάνδαλο της μολυσμένης Γαλλίας», που αφορά στην ανεξέλεγκτη απόθεση ή και χρησιμοποίηση ως αδρανών 300 εκατομμυρίων τόνων ραδιενεργών καταλοίπων από την εξόρυξη του ουρανίου σε χώρους που είναι προσβάσιμοι στους πολίτες. Δείτε το, κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο και είναι άκρως διδακτικό για τις περιβαλλοντικές «ευαισθησίες», τις «ευαισθησίες» για την Υγεία και τη «διαφανή» συμπεριφορά της κορυφαίας στον Κόσμο πυρηνικής βιομηχανίας, σε μία χώρα που πολλοί ίσως θεωρούν πρότυπο για το πώς έχει επιλύσει το ενεργειακό της πρόβλημα.