"Βουρκάρι": Προσπάθεια αναβάθμισης ενός κακοποιημένου υγρότοπου

 

(Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/03/2011   ΑΥΓΗ)

 

Την οριοθέτηση του κακοποιημένου υγρότοπου Βουρκάρι, παραθαλάσσιας έκτασης του Δήμου Μεγάρων ανάμεσα στην Πάχη και την Σαλαμίνα, τον καθορισμό ζωνών προστασίας και τις επιτρεπόμενες δραστηριότητες προβλέπει και προσδιορίζει σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Αθήνας (θα δοθεί για γνωμοδότηση ώστε να λάβει την οριστική μορφή του και να κατατεθεί στη συνέχεια στο Συμβούλιο της Επικρατείας προς επεξεργασία).
Ο υγρότοπος, που κάποτε καταλάμβανε 5.000 στρέμματα, σήμερα έχει συρρικνωθεί στα 900 στρέμματα στην παράκτια ζώνη, καθώς φρόντισε το ελληνικό κράτος γι' αυτό, χαρακτηρίζοντας την καρδιά του βιομηχανική περιοχή το 1987!
Ό,τι έχει περισωθεί, αλλά και η τωρινή απόπειρα προστασίας του, οφείλεται στη διαρκή "υπεράσπισή" του από πολίτες και φορείς, τουλάχιστον εδώ και μια δεκαετία. Αλλά και το τωρινό σχέδιο, το οποίο χαρακτηρίζει τον πυρήνα ως περιοχή υψηλής προστασίας, προβλέπει την απομάκρυνση των υφιστάμενων νόμιμων βιομηχανικών δραστηριοτήτων... σε είκοσι χρόνια.
"Στη δυτική πλευρά του κόλπου, μέσα στην υγροτοπική έκταση κοντά στη θάλασσα, έχουν κτισθεί μέχρι σήμερα δύο κτήρια για βιομηχανική χρήση. Το πρώτο λειτουργεί ως σταθμός φιλοξενίας επισκευής σκαφών και το δεύτερο έχει κατασκευαστεί για να λειτουργήσει ως εκθετήριο μαρμαροτεχνικής και τζακιών. Ο σημαντικότερος αριθμός βιομηχανικών - βιοτεχνικών μονάδων εντοπίζεται στη βορειο - ανατολική πλευρά του υγρότοπου εκατέρωθεν των δρόμων που οδηγούν στα ΕΛΠΕ.
Συγκεκριμένα στη βόρεια ανατολική πλευρά του τμήματος του υγρότοπου υφίσταται η μεγαλύτερη μάζα των εγκαταστάσεων της βιομηχανικής περιοχής του Βουρκαρίου, όπως μηχανουργεία, κατασκευές τσιμεντοσωλήνων, εργοστάσια προκάτ, αλουμινίων και αρκετές μονάδες επισκευής σκαφών" καταγράφει ο Οργανισμός Αθήνας.
Άλλες "πηγές" υποβάθμισης του υγρότοπου αποτελούν η δόμηση, νόμιμη και παράνομη, η διάνοιξη δρόμων, οι επιχωματώσεις και η ανεξέλεγκτη απόρριψη προϊόντων εκσκαφών και απορριμμάτων.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα δε κακοποίησης του τοπίου της περιοχής και των πολιτιστικών του στοιχείων αναφέρεται το γκρέμισμα τμήματος του οχυρωματικού τείχους των Μεγάρων (κηρυγμένο ιστορικό διατηρητέο μνημείο) για τη διάνοιξη δρόμου όπως και η δόμηση στην κορυφογραμμή της χερσονήσου της Αγίας Τριάδας.
Το σχέδιο Π.Δ. ως προς την τεκμηρίωση του προστατευτέου αντικειμένου πατάει σε μελέτες του Πανεπιστημίου Αιγαίου 2004, τη μελέτη για τις ανθρωπογενείς πιέσεις στον υγρότοπο Βουρκαρίου του ΕΛΚΕΘΕ 2006, Μελέτη Διαχείρισης Παράκτιας Περιοχής Δυτικού Σαρωνικού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας 2003-2006 και της Ορνιθολογικής για την ορνιθοπανίδα στον υγρότοπο, η οποία εκπονήθηκε το 2009.
Με αυτό, υπό τον τίτλο, "Χαρακτηρισμός του υγρότοπου Βουρκαρίου Μεγάρων ως περιοχής προστασίας της φύσης και του τοπίου", το οποίο εγκρίθηκε από την εκτελεστική επιτροπή του ΠΡΣΑ στις αρχές του μήνα, οριοθετείται η περιοχή προστασίας Ζώνη Α με τις υποδιαιρέσεις της περί τα 1.700 στρέμματα και η περιφερειακή ζώνη έκτασης 1.500 στρεμμάτων. Καταργείται η βιομηχανική περιοχή, ενώ καθορίζονται οι χρήσεις ανά ζώνη, όπως και οι περιορισμοί στη δόμηση. Αναλυτικότερα προτείνεται:

Ζώνη Α1
Η ζώνη αυτή χαρακτηρίζεται ως περιοχή υψηλής προστασίας και περιλαμβάνει τη χερσαία έκταση του υγροτοπικού συστήματος που βρίσκεται νοτιοανατολικά του δρόμου που οδηγεί προς την Αγία Τριάδα και το θαλάσσιο τμήμα το συνδεδεμένο με αυτήν. Καθορίζεται ως περιοχή υπαίθριας αναψυχής, επιστημονικής έρευνας και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, καθώς αποτελεί τον σημαντικότερο βιότοπο τροφοληψίας και διαβίωσης της άγριας ορνιθοπανίδας.
Εντός των ορίων της χερσαίας ζώνης επιτρέπεται η κατασκευή και λειτουργία ενός κτηρίου περιβαλλοντικής ενημέρωσης για τον υγρότοπο, καθώς και παρατηρητηρίων για την ορνιθοπανίδα, η διαμόρφωση διαδρομών περιπάτου και ποδηλασίας και η κατασκευή υπαίθριων και ημιυπαίθριων καθιστικών. Εντός των ορίων της θαλάσσιας ζώνης επιτρέπονται η παραδοσιακή αλιεία και η οστρακοκαλλιέργεια.

Ζώνη Α2
Η ζώνη αυτή περιλαμβάνει τον δασωμένο λόφο που εκτείνεται μεταξύ του Βουρκαρίου και της κύριας οδού προς το Πέραμα. Εδώ έχει περισωθεί πυκνό δάσος χαλεπίου πεύκης, ενώ υπάρχουν και καλλιέργειες φιστικιάς οι οποίες περιβάλλουν τη Μονή του Οσίου Αθανασίου του Αθωνίτη.
Χαρακτηρίζεται ως περιοχή προστασίας του τοπίου με επιτρεπόμενες χρήσεις τις γεωργικές καλλιέργειες, την υπαίθρια αναψυχή και την περιβαλλοντική εκπαίδευση.

Ζώνη Α3
Η ζώνη αυτή, ίσης έκτασης με την παραπάνω, περιλαμβάνει τη χερσόνησο της Αγίας Τριάδας, από το τείχος του 19ου αιώνα και για το τμήμα με θέα προς τον υγρότοπο, που παρεμβάλλεται μεταξύ του οικισμού Νέο Μελί και της κορυφογραμμής και καταλήγει στο άκρο της χερσονήσου. Χαρακτηρίζεται ως περιοχή προστασίας του τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς με επιτρεπόμενες δραστηριότητες τη γεωργία και την ανέγερση αναψυκτηρίων, υπαίθριων και ημιυπαίθριων καθιστικών και περιπτέρων περιβαλλοντικής και πολιτιστικής ενημέρωσης.
Η οργάνωση των επιτρεπομένων χρήσεων, εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων των παραπάνω ζωνών εξειδικεύεται με ολοκληρωμένη μελέτη οργάνωσης και διαχείρισης, που εγκρίνεται με απόφαση του υπουργού ΠΕΚΑ μετά από γνωμοδότηση του Οργανισμού Αθήνας. Στο σύνολο της Α' ζώνης απαγορεύονται η βόσκηση, το κυνήγι και η κοπή δένδρων, όπως και η αμμοληψία, η εκσκαφή, η επιχωμάτωση και γενικά η αλλοίωση του φυσικού αναγλύφου.

Ζώνη Β
Η ζώνη αυτή καθορίζεται σαν περιοχή γεωργικής χρήσης και κατοικίας και αποτελεί την περιφερειακή ζώνη έκτασης 1.500 στρεμμάτων.

Ζώνη Γ
Είναι η περιοχή του οικισμού Νέο Μελί, 280 στρεμμάτων, για τη δόμηση του οποίου ισχύουν οι διατάξεις του από 25.8.69 ΒΔ (ΦΕΚ 164/Δ/1.9.69) και με το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος τροποποιούνται καθώς:
α) Καταργούνται οι παρεκκλίσεις αρτιότητας.
β) Το μέγιστο ποσοστό κάλυψης των οικοπέδων ορίζεται 40%.
γ) Ως οικοδομικό σύστημα ορίζεται το πανταχόθεν ελεύθερο.
δ) Ο μέγιστος αριθμός ορόφων ορίζεται σε 2, με μέγιστο ύψος οικοδομών 6 μ., με υπεράνω επιβαλλόμενη στέγη μέγιστου ύψους 1,5 μ. Οι αρχιτεκτoνικές μελέτες των νέων κτηρίων θα εγκρίνονται από την Επιτροπή Πoλεoδoμικoύ και Αρχιτεκτoνικoύ Ελέγχoυ (ΕΠΑΕ), η oπoία θα εγκρίνει και τη θέση των κτηρίων, για να αποφευχθεί η αλλοίωση της κορυφογραμμής και του φυσικού περιβάλλοντος.
Στο άρθρο 5 του σχεδίου καθορίζονται οι περιορισμοί και οι όροι δόμησης στο σύνολο της περιοχής που οριοθετείται. Έτσι το κατώτατο όριο κατάτμησης και αρτιότητας καθορίζεται στα 20 στρέμματα. Για τις ζώνες Α1, Α2, Α3 και Β θεωρούνται κατά παρέκκλιση άρτια και οικοδομήσιμα τα γήπεδα τα οποία "υφίστανται στις 7.7.1983 ημερομηνία δημοσίευσης του από 22.6.1983 Προεδρικού Διατάγματος (ΦΕΚ Δ 284) και που είχαν κατά την 7.7.1983 ημερομηνία δημοσίευσής του από 5.12.1979 Π.Δ ΦΕΚ 707 Δ ελάχιστο εμβαδόν 4.000 τ.μ.".
Η μέγιστη συνολική επιφάνεια των κτηρίων ανά χρήση προσδιορίζεται ως εξής: Περιβαλλοντικό κέντρο ενημέρωσης 60 τ.μ., Περίπτερα 30 τ.μ., παρατηρητήρια ορνιθοπανίδας 20 τ.μ., αναψυκτήρια 30 τ.μ όπως και οι γεωργικές αποθήκες, κατοικία 150 τ.μ. Η επιφάνεια των υπογείων χώρων κάθε κτηρίου προσμετράται στον συντελεστή δόμησης.
Τα νομίμως υφιστάμενα κτήρια κατοικίας, ναών, μονών, που από το σχέδιο Π.Δ. δεν επιτρέπεται η χρήση τους παραμένουν με δυνατότητα "των απολύτων απαραίτητων επισκευών" και χωρίς αύξηση της δομήσιμης επιφάνειας. Τα βιομηχανικά κτήρια παραμένουν για 20 χρόνια και "επιτρέπονται οι απολύτως απαραίτητες επεμβάσεις για τη λειτουργία τους, χωρίς αύξηση της δομήσιμης επιφάνειας".
Ακόμη αναφέρεται ότι οι διατάξεις της αρχαιολογικής και της δασικής νομοθεσίας, εφόσον είναι αυστηρότερες, κατισχύουν των ρυθμίσεων του παρόντος, ενώ οι οικοδομικές άδειες που έχουν εκδοθεί νομίμως μέχρι τη δημοσίευση του Π.Δ. και δεν έχουν ανακληθεί διοικητικά ή ακυρωθεί δικαστικά εκτελούνται όπως εκδόθηκαν βάσει των υποβληθέντων στοιχείων.
Ο υγρότοπος του Βουρκαρίου συνορεύει με το όριο του Στρατοπέδου Δελαπόρτα, όπου λειτουργεί το αεροδρόμιο Μεγάρων, αρμοδιότητας υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Και, καθώς οι εγκαταστάσεις αυτές διέπονται από "ίδιο νομικό καθεστώς", στο σχέδιο Π.Δ. εκφράζεται η ευχή: "Σε περίπτωση απομάκρυνσης του αεροδρομίου, επιβάλλεται η επανεξέταση των ορίων προστασίας στην κατεύθυνση ένταξης του τμήματος αυτού στα όρια προστασίας του υγρότοπου".
Όπως είναι γνωστό, από τον Αύγουστο του 2010 ισχύει για 9 μήνες αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών, έγκρισης εργασιών μικρής κλίμακας και η εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στην περιοχή του υγρότοπου Βουρκάρι.

Τοποθέτηση της ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ σχετικά με το σχέδιο προεδρικού διατάγματος που αφορά και την συγκρότηση οργάνων των Περιφερειακών Ενώσεων Δήμων και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας

Με το σχέδιο νόμου εκλογής των συλλογικών οργάνων της αυτοδιοίκησης που έχει καταθέσει η Κυβέρνηση,  ολοκληρώνεται το αντιλαϊκό πάζλ.

Το νεοσυγκεντρωτισμό του «Καλλικράτη» και  την οικονομική ασφυξία των μνημονιακών δεσμεύσεων, ολοκληρώνει τώρα η αντιδημοκρατική θεσμική εκτροπή του απόλυτα δημαρχοκεντρικού, πλειοψηφικού- διπολικού συστήματος εκλογής.

Η εξαφάνιση όλων των μη δικομματικών συνιστωσών του Αυτοδιοικητικού κινήματος από την εκπροσώπηση, κόντρα στη λαϊκή ετυμηγορία, αναδεικνύει την ολιγαρχική αντίληψη που διέπει την κυβερνητική ηγεσία.

Η ελαχιστοποίηση της εκπροσώπησης των δημοτικών συμβουλίων και τα πολύ μικρά περιφερειακά σώματα (στην Αττική το 1/7 του προηγούμενου!!!), ολοκληρώνουν την αντιδημοκρατική αλλοίωση του εκλογικού σώματος.

Καλούμε την κυβέρνηση να αποσύρει το αντιδημοκρατικό σχέδιο νόμου, να υπερδιπλασιάσει τουλάχιστον τα περιφερειακά σώματα και τον αριθμό των δημοτικών συμβούλων στο τελικό σώμα της ΚΕΔΕ, εφαρμόζοντας το σύστημα της απλής αναλογικής στην εκλογή από τα δημοτικά συμβούλια με βάση τα αποτελέσματα του Α’ γύρου των δημοτικών εκλογών.

16-3-2011

για την ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Θόδωρος Γκοτσόπουλος

ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ

Η παιδεία του Μνημονίου και της αγοράς οδηγεί στο κλείσιμο εκατοντάδων σχολείων

 

 

Του Γρηγόρη Καλομοίρη*

«Δεν υπάρχει καμία αναφορά στο μνημόνιο σε οτιδήποτε που να αφορά συνενώσεις ή επιλογές για θέματα σχολείων ή πανεπιστημίων»
(Υπουργός Παιδείας, 28-2-11, Ομιλία προς τους δημάρχους και στελέχη εκπαίδευσης)
Επικαιροποιημένο Μνημόνιο 3: «Η κυβέρνηση συστήνει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2011 μια ανεξάρτητη ειδική ομάδα εκπαιδευτικής πολιτικής με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και της αποτελεσματικότητας χρήσης πόρων».
Η «ειδική» ομάδα ανέλαβε ήδη το έργο της συνολικής ανατροπής στον χώρο της εκπαίδευσης, έργο που βέβαια υπερβαίνει τις απαιτήσεις περικοπών του Μνημονίου. Με το νέο σχολείο της αγοράς πρέπει να υπάρξει με κάθε τρόπο εξοικονόμηση κόστους, οικονομίες κλίμακας και αναζήτηση των φθηνότερων λύσεων αδιαφορώντας για τις σοβαρές εκπαιδευτικές και κοινωνικές επιπτώσεις τους.
Ανάμεσα σε αυτές έχουν ιδιαίτερη σημασία η αύξηση της εγκατάλειψης του σχολείου και της σχολικής αποτυχίας, η δημιουργία πολυπληθών και απρόσωπων σχολικών μονάδων (350 ως 450 μαθητές θα έχουν τα νέα, συνενούμενα σχολεία), η ενίσχυση περιστατικών μαθητικής παραβατικότητας και βίας, η αύξηση της εσωτερικής μετανάστευσης, οι μεγαλύτερες δυσκολίες επικοινωνίας εκπαιδευτικών και γονέων, καθώς και αρνητικές συνέπειες για το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Οι καταργήσεις και συνενώσεις σχολικών μονάδων εντάσσονται στο πλαίσιο ανατροπών που προωθούνται τόσο στο περιεχόμενο σπουδών, στη δομή και τη λειτουργία του «νέου σχολείου» όσο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στοχεύουν στην κατεύθυνση ενός ιδιωτικοποιημένου, πειθαρχημένου και προσαρμοσμένου στις ανάγκες της αγοράς εκπαιδευτικού συστήματος.
Σε γενικές γραμμές, η εκπαιδευτική πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση στη χώρα μας διέπεται από τις αρχές και αντιλήψεις που χαρακτηρίζουν διεθνώς τις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές. Βασικοί στόχοι αυτών των πολιτικών είναι οι εξής:
- ανακατανομή του πλούτου υπέρ των κυρίαρχων οικονομικών δυνάμεων,
- δημιουργία πολιτών-εργαζομένων σύμφωνα με τις επιδιώξεις του νεοφιλελεύθερου οικονομικού υποδείγματος,
- υπονόμευση της δημόσιας εκπαίδευσης, απόσυρση του κράτους από τις δαπάνες για την εκπαίδευση και, ουσιαστικά, άνοιγμά της σε στρατηγικές επενδύσεις κερδοσκοπικών εταιρειών,
- μετατόπιση της ευθύνης για τη μόρφωση στο ίδιο το άτομο,
- μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση,
- μετατόπιση της ευθύνης για την υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης στους/τις εκπαιδευτικούς, με επιδίωξη τη νομιμοποίηση των πολιτικών αξιολόγησης και την καθιέρωση μιας ανταγωνιστικής κουλτούρας στον χώρο της εκπαίδευσης.
Η εναρμόνιση της εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ με τις νεοφιλελεύθερες εκπαιδευτικές πολιτικές που ακολουθούνται διεθνώς αφορά τόσο το περιεχόμενο των αλλαγών που προωθούνται όσο και τις μεθόδους που ακολουθούνται για την πραγμάτωσή τους. Ακόμη και σε επίπεδο συνθηματολογίας, είναι χαρακτηριστική η υιοθέτηση από το υπ. Παιδείας του συνθήματος «Κανένα σχολείο και κανένα παιδί να μη μείνει πίσω», που αποτελεί σχεδόν πιστή αντιγραφή του συνθήματος «Κανένα παιδί να μη μείνει πίσω» («No Child Left Behind», NCLB) της αντίστοιχης αμερικανικής εκπαιδευτικής πολιτικής.
Αξίζει, επίσης, να τονιστεί ότι οι εξαγγελίες για το «νέο σχολείο» της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ αποτελούν στην ουσία συνέχεια και περαιτέρω εμβάθυνση των αντίστοιχων διακηρύξεων της Νέας Δημοκρατίας (π.χ. «Όλα είναι ...θέμα Παιδείας!» του Ευρ. Στυλιανίδη και «Ψηφιακή Τάξη» του Άρη Σπηλιωτόπουλου).
Η «σιδηρά κυρία» υπουργός Παιδείας μιλώντας στην ημερίδα ενημέρωσης και διαλόγου του υπ. Παιδείας με τους δημάρχους της χώρας κατέστησε σαφές προς κάθε κατεύθυνση ότι είναι αποφασισμένη να κλείσει εκατοντάδες σχολεία σε ολόκληρη τη χώρα. Μάλιστα ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων συναδέλφων της (του κ. Πάγκαλου, του κ. Ραγκούση κ.λπ.) επιστράτευσε την έωλη θεωρία περί «υποκινητών». Είπε, χαρακτηριστικά: «Είναι δυνατόν για οποιαδήποτε κινητοποίηση(;) να αποφασίζουν συνδικαλιστές ή δήμαρχοι ή γονείς ή ενώσεις γονέων να κλείσουν τα σχολεία για να διαμαρτυρηθούν; Δηλαδή να στερήσουν το μάθημα από τα παιδιά; Είναι δυνατόν ως κοινωνία να αποδεχόμαστε λογικές που βάζουν τη μάθηση των παιδιών ως στοιχείο εκβιασμού;». Δηλαδή, σύμφωνα με την υπουργό Παιδείας, οι δεκάδες χιλιάδες μαθητές που βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τα σχολεία τους ήταν ενεργούμενα των συνδικαλιστών και των δημάρχων!!
Ισχυρίστηκε, επίσης, η υπουργός Παιδείας ότι οι εκτεταμένες καταργήσεις / συγχωνεύσεις σχολείων έχουν ως «κεντρικό στοιχείο το παιδαγωγικό. Η εφαρμογή του Νέου σχολείου έχει νέες παιδαγωγικές μεθόδους. Υπάρχει ανάγκη ομαδικής λειτουργίας της τάξης. Είναι η λεγόμενη «ομαδο-συνεργατική διδασκαλία». Τα λέει όλα αυτά η υπουργός όταν είναι πασίδηλο ότι μέσω των συγχωνεύσεων επιδιώκει να επεκτείνει τη λειτουργία τμημάτων με 28 ως 30 μαθητές. Αλλά σε τέτοια, πολυπληθή τμήματα περιορίζονται ασφυκτικά οι δυνατότητες των εκπαιδευτικών να εφαρμόσουν διαφοροποιημένες παιδαγωγικές πρακτικές, ώστε να ανταποκρίνονται σε ειδικές ανάγκες και ενδιαφέροντα κάθε παιδιού ή να προωθούν ενεργητικές ομαδικές και ομαδοσυνεργατικές μεθόδους διδασκαλίας.
Τα πρόσφατα δημοσιεύματα αλλά και οι εισηγήσεις διευθυντών εκπαίδευσης που έχουν γίνει γνωστές επιβεβαιώνουν την ανάγκη συνέχισης και έντασης των κινητοποιήσεων της εκπαιδευτικής κοινότητας και των φορέων της αυτοδιοίκησης για να αποκρουστούν οι αντιεκπαιδευτικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, 150 Γυμνάσια και Λύκεια προβλέπεται να συνενωθούν στην Αττική, 50 Γυμνάσια και Λύκεια, αντίστοιχα, στον νομό Θεσσαλονίκης, 9 Γυμνάσια και Λύκεια συγχωνεύονται ή καταργούνται στον νομό Πρέβεζας, ενώ συνολικά φτάνουν τα 500 τα συγχωνευόμενα σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε ολόκληρη τη χώρα. Αν συνυπολογίσουμε και τα 100 περίπου σχολεία που θα καταργηθούν, προκύπτουν περίπου 600 σχολικές μονάδες Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που καταργούνται ή συνενώνονται, δηλαδή το 18% επί του συνόλου των σχολείων της χώρας. Ουσιαστικά, ένα στα πέντε σχολεία συνενώνεται με κάποιο άλλο ή καταργείται.
Και μετά από όλα αυτά, εξακολουθούν τα μέλη της πολιτικής ηγεσίας του υπ. Παιδείας να μιλούν για μια «συνήθη» κατʼ έτος πρακτική, όταν τα προηγούμενα χρόνια συνενώνονταν, καταργούνταν ή ιδρύονταν 20 με 30 σχολικές μονάδες. Αποσιωπούν, βέβαια, έναν από τους βασικούς τους στόχους: να περιορίσουν ασφυκτικά τον αριθμό των διοριζόμενων εκπαιδευτικών τα επόμενα χρόνια. Υπολογίζουμε ότι από τη συνένωση 500 σχολείων θα «εξοικονομήσουν» 2.000 καθηγητές. Από την κατάργηση 100 σχολείων θα «εξοικονομήσουν» 1000 περίπου καθηγητές. Συνολικά θα καταργηθούν 3.000 θέσεις εργασίας.
Οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων μαζί με τη δημιουργία πολυπληθών τμημάτων, την πλήρη εγκατάλειψη της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης και της Ενισχυτικής Διδασκαλίας, την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών και το μεγάλο κύμα συνταξιοδοτήσεων καθηγητών θα οδηγήσει στη μείωση κατά 20% του εκπαιδευτικού προσωπικού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μέσα στην επόμενη τριετία. Είναι φανερό ότι δεκάδες χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί καταδικάζονται στην ανεργία και την εργασιακή αβεβαιότητα.
Έχει ιδιαίτερη σημασία, τέλος, να σταθούμε και στη σχεδιαζόμενη κατάργηση των Διαπολιτισμικών Γυμνασίων και Λυκείων της Αττικής και πιθανόν όλης της χώρας. Πάντως, τα τέσσερα διαπολιτισμικά σχολεία της Αττικής, στα οποία φοιτούν 800 περίπου μαθητές, σχεδιάζεται να καταργηθούν. Τα σχολεία αυτά έχουν σκοπό την υποδοχή νεοεισερχόμενων αλλοδαπών μαθητών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, τη συστηματική εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και την ομαλή ένταξη των μαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην κοινωνία. Για την επίτευξη των στόχων αυτών στελεχώνονται με εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό, με ειδική διαδικασία και προϋποθέσεις ένταξης, ενώ στο πλαίσιό τους λειτουργούν Τάξεις Υποδοχής, καθώς και άλλα προγράμματα που αποσκοπούν στην απρόσκοπτη ένταξη των μεταναστευτικής καταγωγής παιδιών στο εκπαιδευτικό σύστημα και στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που συναντούν στη μάθησή τους.
Μελετώντας τον πίνακα με τα σχολεία που συνενώνονται ή καταργούνται στην Αττική διαπιστώνουμε ότι οι περιοχές που κατοικούνται από χαμηλότερα οικονομικά στρώματα δέχονται την πιο βάρβαρη επιδρομή της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, από τα 20 Γυμνάσια που λειτουργούν στο Δήμο Περιστερίου συνενώνονται τα 10.
Στην ίδια λογική, τα εσπερινά σχολεία, στα οποία φοιτούν εργαζόμενοι μαθητές, πλήττονται ιδιαίτερα. Μόνο στην Αττική 14 εσπερινά σχολεία συνενώνονται και 2 καταργούνται.
Οι επόμενες μέρες είναι πολύ κρίσιμες για το κατά πόσο θα υλοποιηθούν οι παραπάνω κυβερνητικοί σχεδιασμοί. Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι εδώ και δύο μήνες περίπου αναπτύσσεται και δυναμώνει ένα ευρύτατο, πολύμορφο κίνημα κατά των συγχωνεύσεων / καταργήσεων σχολείων, που θέτει και γενικότερα ζητήματα αντιπαράθεσης προς την εκπαιδευτική και γενικότερη πολιτική της κυβέρνησης. Η ευρύτερη δυνατή κινητοποίηση και αντίσταση της κοινωνίας στις συγχωνεύσεις/καταργήσεις σχολείων και τις περικοπές στην παιδεία δεν είναι «μάχη οπισθοφυλακής» ούτε «υπεράσπισης κεκτημένων». Είναι αγώνας για να δημιουργήσουμε το σχολείο των αναγκών και των οραμάτων μας. Είναι αγώνας για ένα σχολείο που θα χωράει όλους τους μαθητές, όλους τους εκπαιδευτικούς, ολόκληρη τη γνώση.


* Ο Γρηγόρης Καλομοίρης είναι αντιπρόεδρος Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

Τρόποι αξιοποίησης του βρόχινου νερού, ενός πολύτιμου αγαθού

                                                                                                                                                                                                                                     Από τα ψηλά στα χαμηλά. Ετσι πέφτει το νερό της βροχής, έτσι συναντάει το έδαφος, καθώς στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές της Ελλάδας βρέχει δύο - τρεις φορές περισσότερο σε σχέση με τις πεδινές. Ετσι πρέπει να σκεφτούμε εάν θέλουμε να αξιοποιήσουμε και να μη χάνουμε το νερό, ένα πολύτιμο αγαθό. Καθώς η λειψυδρία «χτυπάει» ήδη τη χώρα μας και στο μέλλον θα αποτελεί μία από τις πιο επώδυνες συνέπειες των κλιματικών αλλαγών, το πρόβλημα της αξιοποίησης των βρόχινων νερών που πέφτουν στα βουνά γίνεται πολύ σημαντικό. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι «το 80% - 85% του συνολικού όγκου του επιφανειακού και υπόγειου νερού των πεδινών περιοχών κατεβαίνει από τις βροχές των ορεινών», όπως επισημαίνει ο δασολόγος - υδρολόγος δρ Γεώργιος Μπαλούτσος.
Η αξιοποίηση του ορεινού βρόχινου νερού παρουσιάζει δύο προβλήματα: το ένα έχει να κάνει με τον χρόνο και το άλλο με τον χώρο. Οι συντριπτικά μεγαλύτερες ποσότητες βροχής πέφτουν φθινόπωρο και χειμώνα. Τα χιόνια, που τροφοδοτούν με υγρασία καλύτερα από τη βροχή πέφτουν τον χειμώνα. Τα ρέματα έχουν πολύ νερό το φθινόπωρο και τον χειμώνα, λιγότερο την άνοιξη και συνήθως καθόλου το καλοκαίρι. Ομως, η μεγαλύτερη ζήτηση σε νερό είναι το καλοκαίρι. Αρα, η προσφορά είναι ετεροχρονισμένη της ζήτησης. «Το μεγαλύτερο μέρος του όγκου του νερού καταλήγει αχρησιμοποίητο στη θάλασσα και δεν είναι διαθέσιμο το καλοκαίρι, όταν οι ανάγκες σε νερό των πεδινών περιοχών είναι τεράστιες. Για παράδειγμα, τώρα τον χειμώνα, όλο το δίκτυο ρεμάτων του Πηνειού ποταμού στη Θεσσαλία έχει μεγάλη ροή, σε μερικές περιοχές πλημμυρίζει και ο όγκος αυτός καταλήγει αχρησιμοποίητος στη θάλασσα, ενώ οι ανάγκες του κάμπου για άρδευση τη θερινή περίοδο είναι τεράστιες. Το ίδιο παρατηρείται και στα ρέματα των περισσότερων νησιών του Αιγαίου», σημειώνει ο έμπειρος δασολόγος, που είχε διατελέσει τακτικός ερευνητής του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Ερευνας (ΕΘΙΑΓΕ). Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι το νερό πέφτει στα ορεινά, αλλά οι ανάγκες αξιοποίησής του βρίσκονται στα πεδινά, όπου είναι συγκεντρωμένες οι αγροτικές χρήσεις, οι πόλεις, η οικονομική δραστηριότητα. Αρα πρέπει να μεγιστοποιηθεί η ποσότητα που θα διαφυλάσσεται, ώστε να μην περνάει με ορμή για να πέσει στη θάλασσα... Αυτό το ορμητικό πέρασμα, που οφείλεται και στην υποβάθμιση των εδαφών των βουνών, παρασύρει όσο έδαφος έχει απομείνει και δημιουργεί εκτεταμένα και καταστροφικά πλημμυρικά φαινόμενα στις πεδινές περιοχές.
«Το νερό είναι κρίσιμο μέγεθος του δημόσιου πλούτου και βάση για αειφόρο ανάπτυξη. Είναι λοιπόν απαραίτητο να ληφθούν μέτρα για τη βαθμιαία συγκράτηση του βρόχινου χειμερινού νερού στο έδαφος και στους ταμιευτήρες των φραγμάτων, έτσι ώστε να φεύγει προς τα πεδινά λίγο λίγο, σαν από κλεψύδρα. Ετσι, θα έχουμε λίγο νερό στα ρέματα σχεδόν όλο τον χρόνο, αντί για πολύ νερό τον χειμώνα και ξεροχειμάρρους το καλοκαίρι», τονίζει ο δρ Μπαλούτσος.
Μέτρα αντιμετώπισηςΤι μέτρα μπορούν να ληφθούν; Από τα σπουδαιότερα είναι η κατασκευή φραγμάτων στην κοίτη ορεινών ρευμάτων, με σεβασμό στο περιβάλλον. Τα φράγματα τη βροχερή περίοδο επιτρέπουν τη ροή του νερού μόνο μετά την υπερχείλιση της «δεξαμενής» πίσω από αυτά. Στη συνέχεια, με το σταμάτημα των βροχών, ο ταμιευμένος όγκος νερού, μέσω ειδικού συστήματος βαθμιαίας αποστράγγισης ρέει προς τα πεδινά και μετακινούμενος από φράγμα σε φράγμα, διατηρεί τη ροή του ρέματος για μεγάλο χρονικό διάστημα την άνομβρη περίοδο. Τα φράγματα μειώνουν, επίσης, τις πλημμυρικές αιχμές. Παρόμοια συνεισφορά έχουν και τα μικρά ξυλοφράγματα κάθετα στην κοίτη ορεινών δασωμένων ρευμάτων. Συνεισφορά έχουν και έργα συλλογής του νερού της βροχής, λιμνοδεξαμενές και μικρότεροι ταμιευτήρες. Στα πολύ σημαντικά έργα εξοικονόμησης νερού περιλαμβάνεται επίσης η φύτευση βλάστησης κατά μήκος ενός ρέματος. Η παραρεμάτια βλάστηση δημιουργεί συνθήκες αποταμίευσης σημαντικού όγκου νερού στη ζώνη δίπλα στο ρέμα κατά τη βροχερή περίοδο. Προστατεύει, επίσης, τις όχθες από τη διάβρωση και αποτρέπει τα πλημμυρικά φαινόμενα.
Ελλειψη κονδυλίων για έργα υποδομήςΣτην Ελλάδα έχουμε εμπειρία από έργα συγκράτησης του βρόχινου νερού στα ορεινά. Για πολλές δεκαετίες η Δασική Υπηρεσία υλοποίησε χρήσιμα έργα σε πολλά βουνά. «Η ανάπτυξη της ορεινής Ελλάδας πέρασε σε μεγάλο βαθμό μέσα από το έργο της Δασικής Υπηρεσίας. Σήμερα, όμως, η Υπηρεσία έχει μεγάλα κενά και με δυσκολία μπορεί να ανταποκριθεί ακόμα και στα πιο άμεσα και στοιχειώδη καθήκοντά της», σημειώνει ο δρ Μπαλούτσος.
Στην εποχή μας, τα κονδύλια σπανίζουν για παρόμοια έργα υποδομής, ενώ το κράτος έχει εγκαταλείψει τα ορεινά δάση και τα βουνά γενικότερα, εκτός εάν πρόκειται για τουριστική αξιοποίηση. Κι όμως, σε ένα μελλοντικό πρόβλημα λειψυδρίας, το κόστος για την κοινωνία, αλλά και το περιβάλλον, μπορεί να είναι πολύ ψηλότερο από το να γίνονταν σήμερα ήπια μέτρα αξιοποίησης του νερού. Η περίπτωση της εκτροπής του Αχελώου είναι αποκαλυπτική.
«Τα έργα εξοικονόμησης νερού στα ορεινά της χώρας μας συμβάλλουν επιπλέον σημαντικά στη διαμόρφωση συνθηκών ισορροπίας και αρμονικής συνύπαρξης μεταξύ νερού, εδάφους και βλάστησης. Η “τριάδα” αυτή, όταν υπάρχει σε κατάσταση αλληλεπίδρασης και αλληλεξάρτησης, συμβάλλει στη δημιουργία άριστων περιβαλλοντικών, οικολογικών, αισθητικών, περιηγητικών συνθηκών και ωφελειών», συμπληρώνει ο δρ Μπαλούτσος.

 Του ΓιαννηΕλαφρου       (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 12/3)         

Μπρος-πίσω για τις Natura

ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ Η ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

 

Της ΕΛΕΝΑΣ ΒΑΡΙΝΟΥ ( ΡΕΠΟΤΑΖ EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 10/3) 

 

Ενδίδοντας στις πιέσεις από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ η υπουργός Περιβάλλοντος πήρε για τέταρτη φορά πίσω τη διάταξη για την αρτιότητα δόμησης στις περιοχές Naturα, προκειμένου να αποσείσει τον κίνδυνο κυβερνητικών διαρροών στην ψήφιση του νομοσχεδίου για τη βιοποικιλότητα.

 

Πιο καλή η μοναξιά... Τόσο η απαγόρευση «περαιτέρω κατάτμησης» των τεσσάρων στρεμμάτων που θεωρούνται άρτια προς δόμηση στις προστατευόμενες περιοχές όσο και η καταληκτική ημερομηνία (1η Μαρτίου 2011) για τις μετεγγραφές τίτλων ιδιοκτησίας στα υποθηκοφυλακεία αφαιρέθηκαν λίγες ώρες πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου, καθώς πυροδότησαν εκ νέου την αντίδραση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που κινήθηκε στα όρια της καταψήφισης του συγκεκριμένου άρθρου.
Η τελευταία διατύπωση προβλέπει πως «κατ' εξαίρεση θεωρούνται άρτια κατά παρέκκλιση γήπεδα έκτασης τουλάχιστον 4.000 τ.μ., τα οποία κατά τη δημοσίευση του παρόντος θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα, σύμφωνα με τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις». Οι ιδιοκτήτες δηλαδή των 4 στρεμμάτων θα έχουν τη δυνατότητα να χτίσουν, βάσει των κείμενων προϋποθέσεων, μέχρι τη δημοσίευση του νέου νόμου.
Την επαναδιατύπωση της διάταξης ζήτησαν εκτός του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Χρ. Πρωτόπαπα, οι Γ. Δριβελέγκας, Ν. Ζωίδης, Γ. Βούρος, Μ. Στρατάκης, Θ. Παπαγεωργίου, Αθανασία Μερεντίτη. Κατά της οριζόντιας ρύθμισης τάχτηκαν επίσης ο Κ. Γείτονας και η Αικατερίνη Περλεπέ-Σηφουνάκη. Επιφύλαξη στην ψήφιση του άρθρου διατύπωσαν ευθέως: ο Μιχ. Βαρβαρίγος, ο οποίος έθεσε ζήτημα συνταγματικής κατοχύρωσης, καθώς δεν προβλέπεται αποζημίωση των ιδιοκτητών που δεν καλύπτονται από την επίμαχη διάταξη. «Εξασφαλίζετε τεράστια πελατεία στα δικηγορικά γραφεία», είπε χαρακτηριστικά. Η Κατερίνα Μπατζελή, που υποστήριξε ότι η οριζόντια εφαρμογή του μέτρου οδηγεί σε σημαντικά οικιστικά προβλήματα. Ο Σπ. Μοσχόπουλος μίλησε για τα «τεράστια ποσά» που έχουν δαπανηθεί για την αγορά οικοπέδων, τονίζοντας ότι «δεν μπορεί να αντέξει όλο αυτό το βάρος ο πολίτης». Μετέφερε, δε, σχόλιο συντοπίτη του, που αναρωτήθηκε: «Οι μελετητές εκτός από τον χρυσογέρακα δεν είδαν και τους ανθρώπους;»
Αιχμηρή εμφανίστηκε και η Τόνια Αντωνίου: «Για την ανεπάρκεια και την ανικανότητα του κράτους και των υπηρεσιών του, που δεν μπορούν να εκπονήσουν ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες, τιμωρούμε τον πολίτη με οριζόντια ρύθμιση», είπε. Με τις αιτιάσεις των συναδέλφων του συντάχτηκε και ο πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, Κ. Καρτάλης, υπογραμμίζοντας ως αντίφασή του πως η ανάπτυξη μεγάλων τουριστικών εγκαταστάσεων σε εθνικούς δρυμούς θα οδηγήσει «στην οικολογική χρεοκοπία των ευαίσθητων περιοχών» και ζήτησε από την κυβέρνηση παρόμοια αυστηρότητα για «τις ρυθμίσεις που επιφέρουν σοβαρές ζημίες στο περιβάλλον».
Βελτιώσεις «μέχρι και την τελευταία στιγμή» ζήτησε και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης, τονίζοντας πως «το δάσος δεν θα μπορεί να προστατευθεί εάν ο άνθρωπος το βλέπει ως αντίπαλο». *

Για εννέα μήνες απόλυτη απαγόρευση οικοδομικών εργασιών στον υγροβιότοπο Βουρκαρίου!

Με τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης η οποία δημοσιεύτηκε ήδη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, παρατείνεται για εννέα μήνες όχι μόνο η αρχική αναστολή έκδοσης οικοδομικών αδειών και έγκρισης εργασιών, αλλά και η εκτέλεση οικοδομικών εργασιών στην περιοχή του υγροβιοτόπου του Βουρκαρίου. Η τροποποίηση  αυτή της Υπουργικής Απόφασης κρίθηκε αναγκαία προκειμένου να καλυφθεί απόλυτα το πάγιο αίτημα της Μεγαρικής κοινωνίας για την προστασία του Βουρκαρίου και κατά το χρονικό μεσοδιάστημα μέχρι την τελική ψήφιση του Προεδρικού Διατάγματος που θα αλλάζει οριστικά τις χρήσεις γης στην περιοχή, καταργώντας τη βιομηχανική περιοχή.

Το σημαντικό στοιχείο σε αυτή τη νέα Υπουργική Απόφαση, η οποία βρίσκεται σε πλήρη σύμπνοια με τις εξαγγελθέντες προθέσεις του ΥΠΕΚΑ, είναι ότι απαγορεύει επιπρόσθετα και την εκτέλεση κάθε είδους οικοδομικών εργασιών στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων δηλαδή και των εργασιών σε ήδη αδειοδοτημένες κατασκευές στο Βουρκάρι.

Καμμία άλλη υποβάθμιση δεν επιτρέπεται πλέον στον τόπο μας!

Οι πολίτες των Μεγάρων, οι Σύλλογοι και οι φορείς που χρόνια τώρα αγωνίζονται για τη διάσωση και την αναβάθμιση της περιοχής, αισθάνονται ότι οι αγώνες και οι αγωνίες τους αποδίδουν συγκεκριμένα και καθαρά αποτελέσματα.

Με ιδαίτερο ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα θα προασπίσουμε αυτές τις πρώτες κατακτήσεις μας! 
ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΠΙΑ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ!!

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΟΒΑΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΓΟΝΕΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ…

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός

Η βαθιά οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα μας είναι φυσικό επακόλουθο να έχει την αντανάκλασή της και στα τοπικά μας δρώμενα. Εξάλλου ο «Καλλικράτης» που είναι αποτέλεσμα του Μνημονίου έχει ακριβώς σαν στόχο την υπέρογκη εξοικονόμηση (βλέπε ασφυκτική περικοπή - αφαίμαξη) πόρων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ο «Καλλικράτης» λοιπόν, που εμφανίστηκε αρχικά ως διοικητική τάχα επανάσταση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, σιγά-σιγά γίνεται πλέον αντιληπτό από όλο και περισσότερους ότι δημιουργεί κατ’ ουσίαν μόνο νέα προβλήματα, καθώς είναι φανερό ότι υποβαθμίζονται κι άλλο οι μικροί Δήμοι που συγχωνεύτηκαν, ενώ παράλληλα δημιουργούνται επιπρόσθετα προβλήματα στους μεγάλους Δήμους που ενσωμάτωσαν τους μικρούς.

Τα αδιέξοδα είναι πλέον δεδομένα και δεν είναι μόνο οικονομικά. Οι μικροί Δήμοι μαραζώνουν και οι μεγάλοι νέοι Δήμοι που προέκυψαν από τις συγχωνεύσεις γιγαντώθηκαν τόσο πολύ με αποτέλεσμα να ασφυκτιούν και να επικρατεί στις διοικήσεις τους ένα πραγματικό αλαλούμ που δύσκολα θα αποκατασταθεί.

Η νέα διοίκηση του δήμου μας, του ενοποιημένου πλέον Δήμου Μεγαρέων, παρόλο που ανέλαβε τα ηνία με τους καλύτερους οιωνούς (συντριπτική νίκη, ευρεία αποδοχή κλπ), η αίσθησή μας είναι ότι δεν έχει ακόμη αντιληφθεί την κρισιμότητα των περιστάσεων. Έχουν περάσει κιόλας δύο μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων της και έπειτα από τους πρώτους πανηγυρισμούς που ίσως δικαιολογημένα επικράτησαν, τώρα καταφεύγει σε συνεχείς επικοινωνιακές εξαγγελίες και κυρίως άγονες αντιπαραθέσεις με τη μείζονα αντιπολίτευση, η οποία βέβαια έχει κι αυτή εξίσου σημαντική ευθύνη για τη συνέχιση αυτής της απαράδεκτης και άκρως καταστροφικής για τον τόπο πρακτικής.

Aς αναφερθούμε όμως τώρα σε κάποια επιμέρους θέματα που είτε συζητήθηκαν ήδη είτε θα συζητηθούν στα αμέσως προσεχή δημοτικά συμβούλια:

- Η επιλογή του Συμπαραστάτη του Δημότη, μιας πράγματι αμφιβόλου χρησιμότητας θέσης που καθιερώνει ο «Καλλικράτης» και μάλιστα έμμισθης σε περίοδο άγριας λιτότητας και περικοπών, κωλυσιέργησε, δημιουργώντας πληθώρα εντάσεων και άγριων αντιπαραθέσεων, ενώ θα έπρεπε να γίνει χωρίς διαξιφισμούς και με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση μεταξύ των πέντε δημοτικών παρατάξεων που βρίσκονται σήμερα στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο. Να επισημάνουμε εδώ ότι ο κάθε επιλεγείς ως Συμπαραστάτης του Δημότη, πρέπει και μπορεί ασκώντας τις αρμοδιότητές του να λειτουργεί με ισοτιμία και δικαιοσύνη, χωρίς προκαταλήψεις και εξαρτήσεις από την εκάστοτε Διοίκηση, προκειμένου πράγματι ο δημότης να μπορεί να βρει έτσι ένα «αποκούμπι» στα προβλήματά του με τη Δημόσια Διοίκηση.

- Στην προτελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου εγκρίθηκαν οι προσλήψεις εποχικού προσωπικού για την καθαριότητα. Να συμφωνήσουμε ότι οι προσλήψεις αυτές μπορεί να είναι απαραίτητες για την καθαριότητα των δύο πόλεων (για να έχουμε καθαρές παραλίες, δρόμους, πλατείες, κάμπους, ρέματα κλπ) και θα δώσουν εργασία έστω και προσωρινή σε μερικούς συμπολίτες μας. Όμως η επιλογή αυτών των προσληφθέντων θα πρέπει να γίνει με αξιοκρατικά κριτήρια, μέσα από μία διαπαραταξιακή επιτροπή. Θα πρέπει οι επιλεγόμενοι να είναι μακροχρόνιοι άνεργοι και να απασχοληθούν αποκλειστικά και μόνο στην καθαριότητα.

- Μέχρι την 31^η Μαρτίου, με βάση το νόμο, θα πρέπει να έχει κατατεθεί και εγκριθεί ο προϋπολογισμός και το Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων του Δήμου για το 2011. Οι αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες που ήδη καταρτίζουν το σχέδιο, θα πρέπει να λάβουν υπόψη εκτός από τα οικονομικά δεδομένα που είναι οπωσδήποτε περιορισμένα και τις επιμέρους προτάσεις των τοπικών συμβουλίων. Το σχέδιο του προϋπολογισμού και το πρόγραμμα των έργων δεν θα πρέπει κατά τη γνώμη μας να είναι μία απλή συρραφή και επικαιροποίηση των αντιστοίχων των προηγουμένων ετών. Είναι τώρα πλέον αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι προτάσεις των τοπικών φορέων αλλά και των υπόλοιπων δημοτικών παρατάξεων, προκειμένου να καταρτιστεί ένας συμμετοχικός προϋπολογισμός, ρεαλιστικός και πραγματοποιήσιμος.

- Μεταφέροντας την απαίτηση πολλών συμπολιτών μας, θα θέλαμε επίσης να επαναλάβουμε για ακόμα μια φορά ότι η νέα δημοτική αρχή πρέπει άμεσα να προχωρήσει στην υλοποίηση θεσμικών έργων που δεν έχουν κανένα οικονομικό κόστος. Η έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Μεγάρων μπορεί και πρέπει να γίνει άμεσα και δε φτάνουν μόνο οι προσωπικές παρεμβάσεις προς τους αρμόδιους κυβερνητικούς φορείς. Απαιτείται οργανωμένη κινητοποίηση και πίεση από όλους τους κοινωνικούς φορείς του Δήμου μας.

- Για τη Νέα Πέραμο αλλά και για τα Μέγαρα, το πρόβλημα της διέλευσης των βαρέων οχημάτων από τον κεντρικό δρόμο της πόλης πρέπει επιτέλους να λυθεί. Οι κάτοικοι ασφυκτιούν και ο κίνδυνος που ελλοχεύει ανά πάσα στιγμή είναι πράγματι πολύ μεγάλος.

- Εξήγγειλε τέλος ο κ. Δήμαρχος ότι έχει έρθει σε συζητήσεις με τον ΟΣΕ για την κατασκευή ισόπεδου κόμβου στο Γεφυράκι και ότι προχωρούν οι διαδικασίες. Τέτοιες συζητήσεις με τον ΟΣΕ όμως κ. Δήμαρχε η προηγούμενη διοίκηση είχε κάνει πολλές, εντούτοις όμως το πρόβλημα αυτό δε λύθηκε. Για την επίλυσή του προτείνουμε στη νέα διοίκηση του Δήμου να επικαιροποιήσει τη μελέτη της Νομαρχίας (εφόσον αυτή υπάρχει, και αν δεν υπάρχει να αρχίσει την εκπόνησή της από την αρχή), και το έργο να ενταχθεί στο νέο, υπό κατάρτιση Πρόγραμμα Εκτελεστέων Έργων για να κατασκευαστεί μέσα στο 2011. Αποτελεί έργο άμεσης ανάγκης. Οι δαπάνες δε νομίζουμε ότι είναι πολύ μεγάλες και εν πάση περιπτώσει ας χαρακτηριστεί το έργο ως άμεσης προτεραιότητας και κάποια άλλα μικρότερα έργα ας προγραμματιστούν για το επόμενο έτος.

Κλείνοντας θα θέλαμε να τονίσουμε και πάλι, ότι οι πολίτες του νέου Δήμου μας αντιλαμβάνονται τα στενά πλαίσια στα οποία κινείται η νέα δημοτική αρχή και ως εκ τούτου -τουλάχιστον για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα- είναι διατεθειμένοι και θα δώσουν πίστωση χρόνου βάζοντας τον πήχη των προσδοκιών τους χαμηλότερα. Όμως όλοι περιμένουν λιγότερες εξαγγελίες, αποφυγή άγονων αντιπαραθέσεων και περισσότερη προσπάθεια για την υλοποίηση των αναγκαίων έργων με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και των πολιτών.

Στις δύσκολες ημέρες οι εξουσίες για να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τη σκληρή πραγματικότητα δε απαιτείται να έχουν μόνο δυνατή φωνή, απαιτείται να έχουν και τεντωμένα αυτιά…

Καύση απορριμμάτων ή Πόλεις χωρίς Σκουπίδια;

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 06/02/2011 (ΔΑΙΜΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ) 

 

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΙΜΠΡΑΗΜ*

Ας ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα. Η φύση δεν παράγει απορρίμματα. Στα φυσικά οικοσυστήματα, αυτό που θεωρείται απόβλητο από ένα οργανισμό, αποτελεί χρήσιμη πρώτη ύλη για κάποιον άλλο, και έτσι, τίποτα δεν χάνεται και συνεχίζεται αρμονικά ο αέναος κύκλος της ζωής.
Οι σύγχρονες ανθρώπινες κοινωνίες διαταράσσουν αυτόν τον κύκλο με τρεις τρόπους. Πρώτον, ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει ένα ευρύ φάσμα ουσιών και υλικών που δεν υπήρχαν στη φύση ή δεν προϋπήρχαν σʼ αυτή τη μορφή. Τα πλαστικά είναι ένα καλό παράδειγμα. Ακόμη και το τυπωμένο χαρτί, είναι δύσκολο να αφομοιωθεί χωρίς παρενέργειες μέσω των φυσικών διεργασιών, αφού συνήθως περιέχει τοξικές λευκαντικές ουσίες και μελάνια με βαρέα μέταλλα.
Δεύτερον, οι ρυθμοί παραγωγής απορριμμάτων στις σύγχρονες βιομηχανικές κοινωνίες ξεπερνούν τη δυνατότητα των οικοσυστημάτων να αφομοιώσουν γρήγορα τα απορρίμματα με φυσικές διεργασίες, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση τεράστιων όγκων σκουπιδιών που αποτελούν πλέον ένα μείζον πρόβλημα το οποίο καλούμαστε να διαχειριστούμε.
Τρίτον, αν και εξαρτώμαστε απολύτως από τη φύση για την απόληψη των πρώτων υλών που χρειαζόμαστε για την επιβίωσή μας, έχουμε διαχωρίσει τα δύο ρεύματα απόληψης και απόρριψης χρήσιμων υλικών, με αποτέλεσμα να επιβαρύνουμε διπλά. Τι κάνουμε λοιπόν; Η ʽορθοδοξίαʼ των ημερών επιτάσσει δύο ʽλύσειςʼ: το θάψιμο και το κάψιμο. Καμία από τις δύο δεν λύνει όμως το γόρδιο δεσμό των απορριμμάτων, αφού και οι δύο δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του. Με άλλα λόγια, βλέπουν τα απορρίμματα σαν πρόβλημα που πρέπει να ξεφορτωθούμε και όχι σαν χρήσιμες και πολύτιμες πρώτες ύλες που πρέπει να επανενταχθούν στην αέναη ροή της ύλης που κρατά τον πλανήτη μας ζωντανό. Η ταφή των απορριμμάτων, είτε σε ανεξέλεγκτες χωματερές, είτε σε ελεγχόμενους χώρους ʽυγειονομικής ταφήςʼ, έχει δεχθεί προ πολλού τα πυρά από πολλές πλευρές. Και δικαίως.
Η σπατάλη πρώτων υλών, η ρύπανση των υπόγειων υδροφορέων από τα τοξικά κατασταλάγματα, η πρόκληση πυρκαγιών, οι εκλύσεις τοξικών διοξινών από την εκούσια ή μη καύση των σκουπιδιών, η υποβάθμιση περιοχών, η αφόρητη δυσωδία, είναι μερικές μόνο από τις επιπτώσεις της επιλογής αυτής. Γιʼ αυτό άλλωστε και οι πολίτες των περιοχών που επιλέγονται για υποδοχή απορριμμάτων προς ταφή αντιδρούν και διαμαρτύρονται για την υποβάθμιση της ζωής τους. Ειδικότερα στην Ελλάδα, τα προβλήματα που θίξαμε παρουσιάζονται στον υπερθετικό βαθμό. Πάνω από χίλιες ανεξέλεγκτες χωματερές (και χιλιάδες μικρότεροι σκουπιδότοποι σε ρέματα και χέρσα γη), συνθέτουν μια εικόνα υποβάθμισης και ντροπής. Οι χωματερές αυτές αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή έκλυσης διοξινών στη χώρα, επιβαρύνοντας την τροφική αλυσίδα και εν τέλει την υγεία όλων μας.
Ορθώς λοιπόν αποτελεί πολιτική επιλογή το κλείσιμο όλων των παράνομων και ανεξέλεγκτων χωματερών. Το ερώτημα βέβαια είναι τι θα τις αντικαταστήσει. Μία από τις προτεινόμενες επιλογές είναι η καύση των απορριμμάτων με ή χωρίς απόληψη ενέργειας. Είναι όμως η επιλογή αυτή λογική; Προστατεύει το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία; Λύνει εν τέλει το πρόβλημα;
Η απάντηση είναι όχι. Η καύση απορριμμάτων (ή αλλιώς θερμική επεξεργασία) είναι ακριβή, αναποτελεσματική και επικίνδυνη μέθοδος διαχείρισης, η οποία δε συμβαδίζει με τις αρχές της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης και επιπλέον δεν είναι συμβατή με άλλες ηπιότερες μεθόδους διαχείρισης, όπως για παράδειγμα η ανακύκλωση και η κομποστοποίηση. Η απόρριψη της καύσης και γενικότερα όλων των συγγενών τεχνολογιών θερμικής επεξεργασίας των απορριμμάτων (αλλά και των βιομηχανικών και νοσοκομειακών αποβλήτων) βασίζεται σε μια σειρά από ισχυρά επιχειρήματα τα οποία συνηγορούν κατά της συγκεκριμένης τεχνολογίας.

Ρύπανση
Τα εργοστάσια καύσης αποβλήτων είναι άρρηκτα δεμένα με την έκλυση διοξινών και εκατοντάδων άλλων τοξικών ουσιών. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η καύση των αποβλήτων θεωρείται η σημαντικότερη πηγή έκλυσης διοξινών, ενώ ταυτόχρονα ευθύνεται για ένα σημαντικό ποσοστό των εκλύσεων υδραργύρου στο περιβάλλον.

Ανεπαρκείς έλεγχοι – αδυναμία τήρησης των κανονισμών
Η σημερινή τεχνολογία δεν παρέχει τη δυνατότητα συνεχούς και αδιάλειπτης παρακολούθησης των συγκεντρώσεων των πιο τοξικών ρύπων. Οι όποιες μετρήσεις γίνονται, βασίζονται σε αμφίβολες μεθοδολογίες και υποβαθμίζουν το πραγματικό πρόβλημα. Ακόμη κι έτσι, τα περισσότερα εργοστάσια καύσης αποβλήτων δεν μπορούν να ανταποκριθούν στους ισχύοντες κανονισμούς για τον έλεγχο της ρύπανσης.
Η καύση ʽανακυκλώνειʼ το πρόβλημα, δεν το λύνει
Η καύση δεν εξαφανίζει τα απόβλητα και βέβαια δεν εξαλείφει τους ρύπους. Η εφαρμογή αντιρρυπαντικής τεχνολογίας έχει απλώς ως αποτέλεσμα τη μεταφορά του προβλήματος από την ατμόσφαιρα στο έδαφος και τα νερά.

Η καύση είναι με διαφορά η πιο ακριβή μέθοδος διαχείρισης των αποβλήτων
Τα σύγχρονα εργοστάσια καύσης αποτελούν πανάκριβη και συχνά απαγορευτική επιλογή, σε σχέση με εναλλακτικές μεθόδους διαχείρισης. Η υψηλή επένδυση που απαιτείται έχει οδηγήσει συχνά πολλές δημοτικές αρχές σε οικονομική κρίση και στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Η καύση είναι επιλογή εντάσεως κεφαλαίου και όχι εργασίας
Η καύση δημιουργεί λιγότερες θέσεις εργασίας σε σχέση με άλλες μεθόδους διαχείρισης, όπως για παράδειγμα η ανακύκλωση.

Η καύση σπαταλά ενέργεια
Μία ολοκληρωμένη ανάλυση του κύκλου ζωής της τεχνολογίας αυτής, δείχνει ότι συχνά η καύση σπαταλά περισσότερη ενέργεια απʼ αυτήν που παράγεται καίγοντας τα απόβλητα. Η ανακύκλωση αποτελεί σαφώς ορθολογικότερη επιλογή αν θέλουμε να εξοικονομήσουμε ενέργεια μέσω της διαχείρισης των απορριμμάτων.
Η καύση δεν είναι συμβατή με τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και της καθαρής παραγωγής
Η καύση δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια της καθαρής παραγωγής που περιλαμβάνουν τέσσερα τουλάχιστον προαπαιτούμενα:
- υψηλό βαθμό απόδοσης και καταστροφής των τοξικών ουσιών, συνδυαζόμενο με:
- συγκράτηση όλων των παραπροϊόντων
- αναγνώριση και καταγραφή όλων των παραπροϊόντων
- απουσία ανεξέλεγκτων εκλύσεων.
Η καύση δεν είναι επίσης συμβατή με τρεις βασικές αρχές του διεθνούς περιβαλλοντικού δικαίου:
- την αρχή της πρόληψης
- την αρχή της προφύλαξης, και
- τον περιορισμό της διασυνοριακής ρύπανσης.

Η λύση: Πόλεις χωρίς σκουπίδια
Τα τελευταία χρόνια, η Οικολογική Εταιρία Ανακύκλωσης και η Greenpeace σε συνεργασία με το WWF και το Δίκτυο Μεσόγειος SOS, έχουν επεξεργαστεί και καταθέσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης των απορριμμάτων προς την Πολιτεία και την τοπική αυτοδιοίκηση. Κεντρικός άξονας του προτεινόμενου μοντέλου είναι η επαναχρησιμοποίηση – κομποστοποίηση – ανακύκλωση των απορριμμάτων, αντί άλλων επικίνδυνων τεχνολογιών και μεθόδων διαχείρισης, όπως η ταφή και η καύση. Η λύση αυτή είναι όχι μόνο η πλέον ρεαλιστική, αλλά και αυτή με τα περισσότερα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη.
Κλείνοντας, μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, η οργή και ο πανικός είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι. Όπως και σε πολλά άλλα καυτά ζητήματα που ταλανίζουν τη χώρα, το ουσιαστικό είναι να θέσουμε τα σωστά ερωτήματα για να βρούμε τις σωστές απαντήσεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το ερώτημα αν θα πρέπει να κατασκευάσουμε εργοστάσια καύσης είναι εκ του πονηρού, μιας και προωθείται από πλασιέ εταιριών που νοιάζονται για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους και όχι για τη βιωσιμότητα του πλανήτη μας. Ήδη μέσα από το νόμο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας η καύση απορριμμάτων επιδοτείται εν μέρει ως ανανεώσιμη τεχνολογία, κάτι που σημαίνει ότι πιθανόν στο μέλλον να επιβαρυνόμαστε μέσα από το τέλος ΑΠΕ για να πλουτίζουν συγκεκριμένοι επιχειρηματικοί όμιλοι που επένδυσαν σε μία επικίνδυνη τεχνολογία.
Στο μόνο λογικό ερώτημα που μπορεί και οφείλει να θέσει κανείς, το ερώτημα δηλαδή ʽποιός είναι ο πιο αποδοτικός και φιλικός προς το περιβάλλον τρόπος για να διαχειριστούμε τα σκουπίδια μας;ʼ, η απάντηση είναι μονοσήμαντη. Μείωση-Επαναχρησιμοποίηση- Ανακύκλωση. Το τρίπτυχο αυτό εγγυάται την αειφορία και είναι το μόνο που μπορεί να μας οδηγήσει σε ένα βιώσιμο μέλλον. Είναι το μόνο που μπορεί να κάνει τις ʽΠόλεις χωρίς σκουπίδιαʼ μια πραγματικότητα στα χρόνια που έρχονται. Η επιλογή είναι δική μας. B

Σημείωση
Μπορείτε να βρείτε αναλυτικά πληροφορίες για την καύση απορριμμάτων και την εναλλακτική πρόταση των περιβαλλοντικών ΜΚΟ στην ιστοσελίδα www.greenpeace.gr

* Συντονιστής Εκστρατειών
Ελληνικό Γραφείο της Greenpeace

Η ΑΤΤΙΚΗ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΣΙΜΕΝΤΟ 730.000 τ.μ. νέα Malls

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 17/2)

Νέα εμπορικά κέντρα, με συνολική επιφάνεια 730.000 τετραγωνικών, κατασκευάζονται ή ετοιμάζονται να «ξεφυτρώσουν» στην Αττική. Πρόκειται για 15 καινούργια Malls, από τα οποία τα 12 είναι πάνω από 30.000 τετραγωνικά και μάλιστα ένα θα φτάνει τα 120.000 τετραγωνικά και θα είναι το μεγαλύτερο της χώρας. Θα προστεθούν στα 18 που ήδη λειτουργούν, αλλά είναι μικρότερης κλίμακας, αφού η συνολική τους επιφάνεια είναι περίπου 550.000 τετραγωνικά, με το μεγαλύτερο να φτάνει τα 80.000 τετραγωνικά.

Αν υλοποιηθούν όλες οι εξαγγελίες θα υπερδιπλασιαστεί η σημερινή αναλογία εμπορικών κέντρων ανά κάτοικο, που διαμορφώνεται στα 50 τετραγωνικά, παραμένοντας σε απόσταση βέβαια από το μέσο όρο της Ευρώπης των 27 που φτάνει τα 150 τετραγωνικά. Θα είναι όμως ο οριστικός «θάνατος του εμποράκου» και το τελειωτικό χτύπημα στο δομημένο περιβάλλον της Αττικής, που «ξεχειλώνει» χωρίς κανόνες και σεβασμό στον πολίτη, σε συνδυασμό με την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας και των παραδοσιακών εμπορικών γειτονιών των περιφερειακών δήμων.
Εχει ενδιαφέρον ότι τα 18 Malls της πρώτης «γενιάς» αναπτύχθηκαν την τελευταία δεκαετία και κατά 75% βρίσκονται μέσα στο λεκανοπέδιο. Μάλιστα τρία από αυτά λειτουργούν στο ιστορικό κέντρο. Μόνον τρία και με συνολική επιφάνεια 150.000 τετραγωνικών κατασκευάστηκαν εκτός λεκανοπεδίου, δύο στην αναπτυσσόμενη περιοχή των Μεσογείων και ένα στο Θριάσιο. Η άναρχη χωροθέτησή τους προκαλεί στις περισσότερες περιπτώσεις κυκλοφοριακή συμφόρηση. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο δύο από τα 18 εμπορικά κέντρα που ήδη λειτουργούν εξυπηρετούνται από μέσα σταθερής τροχιάς. Σχεδόν στο σύνολό τους πρόσθεσαν νέο «τσιμέντο» στο λεκανοπέδιο, αφού μόνο ένα αξιοποίησε βιομηχανικό κτήριο που είχε πάψει να λειτουργεί και άλλο ένα στεγάζεται σε ολυμπιακό ακίνητο.
Η επόμενη «γενιά» των 15 νέων κέντρων κινείται κυρίως προς τα δυτικά και τα νότια, με σημεία αναφοράς τον Βοτανικό και τον Πειραιά, αλλά και μεγάλους οδικούς άξονες, όπως ο Κηφισός και η Πειραιώς. Σε εκκρεμότητα είναι οι προγραμματισμοί για τα εμπορικά κέντρα στο πάλαι ποτέ «Μινιόν», στο κεντρικό συγκρότημα του ΟΣΕ στο σταθμό Λαρίσης, στο τέρμα της γραμμής του Ηλεκτρικού στον Πειραιά και του ΟΛΠ στην θέση «Παλατάκι». Τρία έχουν χωροθετηθεί σε πρώην ολυμπιακές εγκαταστάσεις στον Αγιο Κοσμά, το Γαλάτσι και το Ολυμπιακό Χωριό.
Για την Περιφέρεια Αττικής δεν προβλέπεται διαδικασία αδειοδότησης των νέων εγκαταστάσεων, όπως ισχύει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία και Γερμανία). Οι επενδυτές είναι υποχρεωμένοι για εμπορικά κέντρα μεγάλης επιφάνειας να υποβάλλουν μελέτες περιβαλλοντικών και κυκλοφοριακών επιπτώσεων. Ειδικά στην περίπτωση της Γαλλίας, που έχουν θεσμοθετηθεί μέτρα από το 1973, αποδείχθηκε ότι δεν λειτούργησαν προστατευτικά για τα μικρά και μεσαία καταστήματα, αλλά βοήθησαν στην πολεοδομική οργάνωση των μεγάλων αστικών κέντρων.
Τα ενδιαφέροντα αυτά στοιχεία παρουσιάστηκαν χθες σε ημερίδα που οργάνωσε ο Οργανισμός Αθήνας και η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, στο πλαίσιο του διαλόγου για το νέο Ρυθμιστικό της Αττικής. Ο Γιάννης Πολύζος, πρόεδρος του Οργανισμού Αθήνας, ζήτησε τη θέσπιση κινήτρων για τη διατήρηση των μικρών επιχειρήσεων, που εξασφαλίζουν ζωντάνια σε περιοχές κατοικίας και ιδιαίτερα στο κέντρο. Τάχθηκε υπέρ της ισόρροπης ανάπτυξης του εμπορίου στο σύνολο της Περιφέρειας Αττικής και παραδέχθηκε ότι δύσκολα θα λειτουργήσουν κανονιστικά μέτρα σε εποχή οικονομικής κρίσης. *

!

Η δημιουργία νέων εμπορικών κέντρων θα αποβεί μοιραία για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, υποστήριξε ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, Βασίλης Κορκίδης.

Οπως ανέφερε, μέσα στα επόμενα χρόνια θα υπάρχουν περίπου 1,3 εκατ. τετραγωνικά μέτρα εκμισθωμένης επιφάνειας μεγάλων εμπορικών κέντρων

Πράσινο φως για φωτοβολταϊκά σε διατηρητέα κτήρια και ιστορικά τμήματα πόλεων

Ναι στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, παραδοσιακούς οικισμούς, ιστορικά τμήματα πόλεων και σε διατηρητέα κτήρια -αρκεί να μην απαγορεύεται- λέει τώρα το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Στην υπουργική απόφαση που υπέγραψε χθες η Τίνα Μπιρμπίλη, σε μια προπάθεια να ξεκαθαριστούν πολλά θολά σημεία του θεσμικού πλαισίου για τα φωτοβολταϊκά, διευκρινίζεται πως η εγκατάσταση σε τέτοιες περιοχές θα επιτρέπεται μόνο εφόσον δεν απαγορεύεται από σχετικά διατάγματα ή άλλες αποφάσεις για την προστασία τους.
Προϋπόθεση δε για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών είναι να τοποθετούνται σε ακάλυπτους χώρους κτηρίων και σε σημεία μη ορατά από κοινόχρηστους χώρους. Ειδικότερα για τις περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, τα συστήματα προβλέπεται ότι θα πρέπει να «εναρμονίζονται κατά το δυνατόν με τον περιβάλλοντα χώρο», ενώ απαγορεύεται η διάνοιξη ή διαπλάτυνση δρόμων.
Σε κάθε περίπτωση θα απαιτείται έγκριση από την Επιτροπή Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού, ενώ, όπου απαιτείται έγκριση από το υπουργείο Τουρισμού και Πολιτισμού, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να υποβάλλει σκαρίφημα και φωτογραφίες του χώρου.
Σε ό,τι αφορά την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων μέχρι 100 kw σε σπίτια και άλλα κτήρια, η υπουργική απόφαση διευκρινίζει ότι μπορεί να γίνει σε δώμα, στέγη, στέγαστρα βεράντας και προσόψεις σκιάστρων. Δεν απαιτείται οικοδομική άδεια, ούτε έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας. Ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει έγγραφη γνωστοποίηση εργασιών και εκπόνησης μελέτης εγκατάστασης προς τον ΔΕΣΜΗΕ.
Για συστήματα άνω των 100 kw χρειάζεται έγκριση εργασιών δόμησης μικρής κλίμακας και δήλωση στατικής επάρκειας του κτηρίου από πολιτικό μηχανικό.
Φωτοβολταϊκά συστήματα απαγορεύεται να εγκαθίστανται σε αδόμητα οικόπεδα εντός σχεδίου. Για την εγκατάσταση σε γήπεδα μη άρτια και μη οικοδομήσιμα καθορίζονται απολύτως αναγκαίες κατασκευές (στύλος της ΔΕΗ, προκατασκευασμένος οικίσκος ηλεκτρονικού εξοπλισμού μέχρι 15 τ.μ, και ύψους μέχρι 2,5 μέτρων, και συρματόπλεγμα μέχρι 2,5 μέτρων). Με άλλη ρύθμιση καθίσταται δυνατή η εγκατάσταση όσων οικίσκων εγκατάστασης ηλεκτρονικού εξοπλισμού είναι απαραίτητοι, ανεξαρτήτως της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος τους.
Παράλληλα, αυξάνονται οι ελάχιστες αποστάσεις των εγκαταστάσεων από τα όρια γηπέδου, επιτρέποντας την αξιοποίηση μεγαλύτερου ποσοστού κάλυψης γηπέδου. Το φωτοβολταϊκό σύστημα και ο οικίσκος πρέπει να απέχουν από τα όρια των γηπέδων κατά 2,5 μέτρα, όταν το ύψος από το έδαφος είναι ανάλογο, και 5 μέτρα όταν το μέγιστο ύψος του εξοπλισμού είναι μέχρι 2,5 μέτρα.

 

 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΩΡΓΑΣ (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ 1ΟΥ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ Ν. ΠΕΡΑΜΟΥ

ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΠΟΥ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΜΕΓΑΡΕΩΝ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΥΓΕΝΗ ΧΟΡΗΓΙΑ» ΤΩΝ ΕΛΠΕ ΚΑΙ GOODΥS

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ

1ΟΥ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ Ν. ΠΕΡΑΜΟΥ

Από: mipapa69@otenet.gr (megara press)

Στη συζήτηση που έγινε ανάμεσα σε Μαζικούς Φορείς και το Δήμο Μεγαρέων για τις Αποκριάτικες εκδηλώσεις, μάθαμε πως όλες αυτές θα πραγματοποιηθούν με την «ευγενή χορηγία» των ΕΛΠΕ (ΠΕΤΡΟΛΑ) και των Goody's. Μάθαμε λοιπόν, πως αυτή η στιγμή «χαράς και ξεφαντώματος» των πολιτών χρηματοδοτείται από αυτές τις επιχειρήσεις. Πολύ φοβόμαστε πως στο μέλλον τα διλλήματα αυτά θα πυκνώσουν. Φοβόμαστε πως ο Δήμος θα δηλώνει «ανήμπορος» να καλύψει ανάγκες και θα εμφανίζονται «οι σωτήρες χορηγοί» να τις καλύπτουν! Και βέβαια, η ζωή έχει δείξει πως πίσω από τις « αγαθοεργίες» πάντοτε υπάρχουν και ανταλλάγματα.

Οι σκέψεις αυτές δεν πηγάζουν από τη «στείρα αντιπολίτευση» ούτε από «δικαιολογίες, γιατί δε θέλουν οι κυρίες να δουλέψουν», αλλά από τη σκληρή πραγματικότητα:

Αγωνιζόμαστε ως Σύλλογος για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία και βλέπουμε τα κονδύλια για την Παιδεία να μειώνονται όλο και περισσότερο. Ακούμε πως αργά ή γρήγορα τα σχολεία για να λειτουργήσουν «με αξιοπρέπεια» θα αναγκαστούν να αναζητήσουν χορηγούς. Ήδη κάποια έχουν αρχίσει!

Αγωνιζόμαστε ως Σύλλογος κι ως άνθρωποι για Δημόσια Δωρεάν Υγεία κι ακούμε πως ήδη κάποιοι Δήμοι συνεργάζονται με Ιδιωτικά Κέντρα, που κάνουν εξετάσεις με έκπτωση σε συνταξιούχους! (Μας αφορά, γιατί βλέπετε, κάποια στιγμή θα γεράσουμε κι εμείς…)

Αγωνιζόμαστε, γιατί ως Σύλλογος κι εργαζόμενοι που φροντίζουμε για το ψωμί των παιδιών μας, ακούμε πως οι Δήμοι θα λειτουργήσουν «κοινωνικά παντοπωλεία» και Κέντρα Συσσιτίων, που θα εξασφαλίζουν φαΐ σε συμπολίτες μας που πεθαίνουν της πείνας! (Μας αφορά, βλέπετε, γιατί πολλοί από μας ήδη δυσκολεύονται να ψωνίσουν τα αναγκαία από το Super Market).

Αγωνιζόμαστε, γιατί ως Σύλλογος κι άνθρωποι που αναπνέουμε, θέλουμε ένα καθαρό περιβάλλον, για να μπορούμε εμείς και τα παιδιά μας να χαιρόμαστε ελεύθερα τα αγαθά που μας παρέχει η φύση. Ακούμε πως η ΠΕΤΡΟΛΑ κάνει επέκταση, επιβαρύνοντας πολλαπλά το περιβάλλον και μάλιστα με «εισαγόμενους εργάτες» γιατί οι ντόπιοι κοστίζουν ακριβά! Σχεδιάζει ακόμη, Μονάδα Ηλεκτροπαραγωγής στο Πέραμα των Μεγάρων. (Μας αφορά, βλέπετε, γιατί κανείς γονιός δε θα αντάλλασσε τα πνευμόνια των παιδιών του με κάποιες χιλιάδες Ευρώ των ΕΛΠΕ για το «ξεφάντωμά τους»).

Αγωνιζόμαστε, για να πιάσουν τόπο όλα αυτά τα λεφτά που πολλαπλά αποδίδουμε στο κράτος, με τους άμεσους και τους έμμεσους φόρους που πληρώνουμε, με τις τόσες ώρες δουλειάς, τους κόπους και τον ιδρώτα μας. Δεν είναι δυνατόν, η ικανοποίηση των βασικών μας αναγκών να εξαρτάται από τις «φιλανθρωπίες», τις δωρεές» και τις «χορηγίες» διαφόρων επιχειρήσεων.

Λέμε, ειλικρινά, τον προβληματισμό μας: Θα περάσει το άρμα μας με τα παιδιά και τους γονείς, κάτω από το πανό της ΠΕΤΡΟΛΑ και των Goodys, σφυρίζοντας αδιάφορα; Υποκύπτοντας στον εκβιασμό του «ή αποδέχεσαι τη χορηγία ή κάτσε να πεθάνεις στο σπίτι σου, αντιδραστικέ»; Πώς μπορούμε, πώς είναι δυνατόν, να δίνουμε άλλοθι, να δεχόμαστε τα ανταλλάγματα των επιχειρήσεων που στεγνά κι απροκάλυπτα δολοφονούν τον αέρα που αναπνέουμε και τις διατροφικές μας συνήθειες, προκειμένου να κερδοσκοπήσουν;

Μας τρομάζει το γεγονός πως αύριο μεθαύριο το μέλλον των παιδιών μας, η υγεία τους, η παιδεία τους, η εργασία τους, ο πολιτισμός, ο ελεύθερος χρόνος, θα είναι στα χέρια τέτοιου είδους «ευεργετών». Αν δεν κάνουμε κάτι ΤΩΡΑ αύριο θα είναι ΑΡΓΑ. Είναι καθήκον μας λοιπόν να το καταδικάσουμε και να το καταγγείλουμε. Κι όποιος δεν το κάνει, σημαίνει πως ή έχει παραδοθεί στη λογική του «δε γίνεται τίποτα» ή κάτι προσωπικό περιμένει (ο δύστυχος) να κερδίσει. Να ξέρει όμως πως αύριο θα είναι υπόλογος απέναντι στους συνανθρώπους του και στο μέλλον των παιδιών του.

Δεν είμαστε κατά των αποκριάτικων εκδηλώσεων. Χαιρόμαστε και θέλουμε να δούμε όλο τον κόσμο να συμμετέχει σύσσωμος σε μια «κοινή γιορτή» σε Ν. Πέραμο και Μέγαρα. Να ξεφαντώσουν τα παιδιά μας στους δρόμους της πόλης, διώχνοντας «τα κακά πνεύματα που εχθρεύονται τη ζωή» και φέρνοντας την Άνοιξη! Γι’ αυτό είναι και τόσο μεγάλος ο προβληματισμός μας. Πώς μπορούμε να στερήσουμε από τα παιδιά μας μια τέτοια εμπειρία; Να και η μεγάλη ευθύνη του Δήμου, που εξαρτά αυτές τις πραγματικά όμορφες στιγμές από «ανίερες» χορηγίες. Δεν ξέρουμε ποια είναι η πιο σωστή απόφαση. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα παιδιά μας έξω από μια τέτοια εκδήλωση. Ούτε όμως μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη να περάσουμε τα παιδιά μας ως «αθώα προβατάκια» κάτω από τα πλατιά χαμόγελα των «χορηγών».

Θεωρούμε πως είναι καθήκον μας να δείξουμε ως Σύλλογος Γονέων τη ριζική μας αντίθεση σε τέτοιου είδους χορηγίες. Το καταστατικό μας γράφει πως αγωνιζόμαστε για Δημόσια Δωρεάν Παιδεία. Αποφασίσαμε λοιπόν ως ΔΣ να μη συμμετέχουμε στην «Αποκριάτικη παρέλαση». Ελπίζουμε στο μέλλον να μην ξαναμπούμε σε τέτοιου είδους διλήμματα και να μπορέσουμε επιτέλους να χαιρόμαστε με πράγματα που είναι αυτονόητο δικαίωμά μας.

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ

Την Δευτέρα 7/2, στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου “Θέογνις” στα Μέγαρα, πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη, και ανοιχτή προς όλους, συνέλευση των «Ενεργών Πολιτών» μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου.

Κατά την εναρκτήρια τοποθέτηση έγινε μικρή αναφορά στα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών και επισημάνθηκαν παράλληλα οι αρχικές αντικειμενικές δυσκολίες και αδυναμίες. Αξιολογήθηκαν επίσης τα νέα δεδομένα για τον ενοποιημένο Δήμο μας, όπως αυτά προκύπτουν από την εφαρμογή του Καλλικράτη.

Ακολούθως, στην κεντρική εισήγησή του, ο επικεφαλής της δημοτικής μας παράταξης, εκλεγμένος Δημοτικός σύμβουλος Μεγαρέων και μέλος της Επιτροπής Ποιότητας ζωής Τάσος Δέσκος, αναφέρθηκε αναλυτικά στη δύσκολη οικονομική περίοδο που διανύουμε αλλά και στην καταφανή αδυναμία διεξόδου από την κρίση αν συνεχιστούν οι εφαρμοζόμενες κυβερνητικές πολιτικές και επιλογές. Έκανε επίσης διεξοδική αναφορά στα πρωταρχικά ζητήματα με τα οποία θα ασχοληθεί η δημοτική μας παράταξη στο αμέσως προσεχές διάστημα ιεραρχώντας ως πρώτο το πρόβλημα της ανεργίας που μαστίζει την ευρύτερη περιοχή μας. Ως σημαντικούς τομείς στους οποίους θα δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα από μέρους των «Ενεργών Πολιτών» επεσήμανε επίσης τη διαχείριση των απορριμμάτων, το κυκλοφοριακό και την αποχέτευση της Νέας Περάμου, την Παιδεία, την Υγεία και το Περιβάλλον.

Στη συνέχεια διεξήχθη μια πραγματικά γόνιμη συζήτηση με αρκετούς εκ των παρευρισκομένων να παίρνουν το λόγο και να καταθέτουν από βήματος εύστοχες παρατηρήσεις, σκέψεις, προτάσεις αλλά και προβληματισμούς αναφορικά με το ζητούμενο όλων μας που δεν είναι άλλο από την προσπάθεια για την επίτευξη μιας καλύτερης ποιότητας ζωής στις πόλεις μας προς όφελος των πολλών, του τόπου και των επόμενων γενεών.

Στο τέλος της συνέλευσης, και έπειτα από πρόταση του επικεφαλής, εκλέχτηκε ομόφωνα 10μελής Συντονιστική Γραμματεία η οποία θα αναλάβει την οργάνωση και την υποστήριξη των δράσεων των «Ενεργών Πολιτών» μέσα και έξω από τα δημοτικά συμβούλια. Η Συντονιστική αυτή Γραμματεία αποτελείται από τους κάτωθι:

Αϊδινιάν Γκαραμπέτ (Πολιτικό μηχανικό)

Κανελλόπουλο Αντώνη (Ιδιωτικό υπάλληλο)

Μανώλη Θεαγένη (Δημόσιο υπάλληλο)

Μιχάλαρο Γιάννη (Οπτικό)

Μουλιάνου Ελένη (Εκπαιδευτικό)

Προίσκο Θανάση (Εκπαιδευτικό)

Σάλτα Διομήδη (Αξιωματικό ΠΝ)

Στρατούρη Γιώργο (Δημόσιο υπάλληλο)

Τσαρτακλέα Στέργιο (Δημοτικό υπάλληλο)

Τσιαντό Νίκο (Συνταξιούχο εκπαιδευτικό)

Παράλληλα αποφασίστηκε να συγκροτηθούν και μικρότερες θεματικές ομάδες εργασίας μέσα από τις οποίες θα ενεργοποιηθούν και πολλοί άλλοι συμπολίτες μας που έχουν δηλώσει “παρών” στη δράση και λειτουργία της δημοτικής παράταξης των «Ενεργών Πολιτών».

Εκ του Γραφείου τύπου.

ΚΕΡΑΤΕΑ Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί...

 

«...τις πόρτες σπάσαν
οι οχτροί,
κι εμείς γελούσαμε
στις γειτονιές
την πρώτη μέρα…»
Ν. Ξυλούρης
Οι σκηνές βίας και καταστολής κατά των κατοίκων που εκτυλίχτηκαν στις 8 Φλεβάρη στην Κερατέα με την έφοδο των ΜΑΤ στην πόλη, δεν έχουν προηγούμενο. Μόνο στο Πολυτεχνείο του ’73 θυμούνται κάτι ανάλογο, λένε κάποιοι από τους κατοίκους. Βία, ξυλοδαρμοί, βρισιές, προπηλακισμοί, δεκάδες δακρυγόνα μέσα στα σπίτια, ασφαλίτες που κάνουν χρήση όπλου, -συμβάν που κυκλοφορεί σε βίντεο-, αυτά όλα συνθέτουν το θεάρεστο έργο της κυβέρνησης στην Κερατέα. Η αστυνομία σε ρόλο στρατού κατοχής, βρίσκεται εκεί από τις 11 Δεκέμβρη, όπου συνόδευσε τα μηχανήματα του εργολάβου, χωρίς πινακίδες, στο Οβριόκαστρο, εκεί που θα γίνει υποτίθεται, ο μελλοντικός ΧΥΤΑ (και XYTY να ήταν το πρόβλημα παραμένει το ίδιο). Το έργο είναι ΧΥΤΑ, σύμφωνα με την έγκριση, την αδειοδότηση, τη δημοπράτηση και κάθε επίσημο έγγραφο και μελέτη και έχει κηρυχτεί παράνομο με την υπ. αριθ. 199/28.12.2010 απόφαση του Ειρηνοδικείου Λαυρίου αλλά παρόλα αυτά η αστυνομία συνεχίζει να είναι εκεί, σε μια επίδειξη αδιαλλαξίας από πλευράς της κυβέρνησης, που φυσικά δεν θέλει να χάσει σε κανένα μέτωπο για να μην ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου που τόσο φοβάται, και δικαίως...
Οι κάτοικοι όμως 2 μήνες τώρα στέκονται δυναμικά και αποφασιστικά στον αγώνα τους γιατί ξέρουν ότι έχουν δίκιο. Και έτσι δυναμικά και αποφασιστικά απάντησαν και προχτές στην επίθεση του κράτους, μέσα πια στην πόλη τους και αμέσως την επόμενη μέρα στις 9 Φλεβάρη σε μια παλλαϊκή συνέλευση αποφάσισαν ότι συνεχίζουν και μάλιστα η πορεία που έγινε μετά τη συνέλευση αριθμούσε 5.000 άτομα.
Ο Ιούλιος Καίσαρ λοιπόν, κατά κόσμον Γιώργος Παπανδρέου (όχι ο κομμουνιστοφάγος, ο άλλος ο εγγονός του, ο παμφάγος...) και το καθεστώς έκτακτης ανάγκης του ΠΑΣΟΚ, τα έχουν βρει σκούρα στην Κερατέα γιατί ένα αυθεντικό, τοπικό, ριζοσπαστικό και πεισματάρικο κίνημα θέλει να βρει το δίκιο του. Και το δίκιο του είναι ότι κανείς δεν μπορεί να κατασκευάζει χωματερές, εν έτει 2011, μέσα σε κατοικημένες περιοχές και αγνοώντας τους κατοίκους, - δέρνοντας τους κατοίκους στην προκειμένη - για να εξυπηρετεί εργολάβους και επενδυτές. Και όσο περνάει ο καιρός παρόλο τον αποκλεισμό του θέματος από τα ΜΜΕ και τους τόνους λάσπης και συκοφάντησης που ρίχνουν η κυβέρνηση, οι σύμμαχοί της και ο τύπος, αυξάνεται και η αλληλεγγύη στο δίκαιο αγώνα της Κερατέας. Βεβαίως, όπως έγινε και με τους μετανάστες, και με το «δεν πληρώνω», στα κυβερνητικά κλιμάκια έχουν λυσσάξει ότι οι κάτοικοι είναι υποκινούμενοι, ότι θέλουν να δημιουργήσουν προβλήματα και όχι να λύσουν, επιβαρύνουν τους υπόλοιπους πολίτες, κ.λπ.
Ο αγώνας της Κερατέας είναι σαφώς αγώνας όλων μας γιατί πρώτα απ’ όλα είναι αγώνας ενάντια στον παραλογισμό και την ξιπασιά της εξουσίας, αγώνας ενάντια στον τρόμο και την καταστολή και αγώνας για δικαιώματα που ισοπεδώνονται κάτω από τα κέρδη και τα ψεύδη. Δεν είναι διόλου τυχαίο που το συντονιστικό αγώνα της Κερατέας ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που ανεπιφύλακτα εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στην απεργία πείνας των μεταναστών εργατών και τους επισκέφτηκαν προσφέροντας υλική βοήθεια. Κι’ αυτό γιατί οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι ξέρουν τι είναι αγώνας για το δίκιο και ξέρουν πόσο αναγκαία είναι η αλληλεγγύη. Τους ευχαριστούμε γιατί ανοίγουν μια χαραμάδα φωτός στο ζόφο που ζούμε...

Κυριακή Κλοκίτη­ 

 

(ΕΠΟΧΗ 13/2)