Μας φοβούνται – Δεν τους φοβόμαστε

Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα Κατά των Διοδίων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της 5/1/2011

Το κίνημα κατά των διοδίων συνεχώς διογκώνεται και οι εταιρείες βρίσκονται σε πανικό. Οι πολιτικοί τους υπάλληλοι (βλ. Υπουργείο Μεταφορών) διαδίδουν ότι ετοιμάζουν μια άδικη και παράνομη ρύθμιση ώστε να αντιμετωπίσουν το πανελλαδικά διογκούμενο κίνημα των πολιτών που αρνούνται να πληρώνουν το χαράτσι των διοδίων στους ιδιώτες και εν πολλοίς αεριτζήδες μεγαλοεργολάβους.

Ο χαρακτηρισμός των διοδίων ως «δημοσίων εσόδων» ώστε η μη καταβολή τους να εξισώνεται με χρέος προς το Δημόσιο, είναι παράλογος, άδικος και παράνομος διότι τα διόδια εισπράττονται από ιδιωτικές εταιρίες στις οποίες παραχωρήθηκαν με χαριστικές και αποικιοκρατικού τύπου συμβάσεις οι αυτοκινητόδρομοι που φτιάχτηκαν (και φτιάχνονται) βασικά με κρατικές και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Εξίσου παράλογη, αήθης και αυθαίρετη είναι η απόφαση της «Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων» να παραχωρούνται στις ιδιωτικές εταιρίες τα στοιχεία των κατόχων των οχημάτων, οι οδηγοί των οποίων αρνούνται να πληρώσουν το χαράτσι για τις καρμανιόλες που η «ιδιωτική πρωτοβουλία» βαφτίζει αυτοκινητόδρομους.

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ:

Όπως καταφέραμε να ακυρώσουμε την απόπειρα της κυβέρνησης να θέσει τον κρατικό μηχανισμό και την ΕΛ.ΑΣ. στην υπηρεσία των ιδιωτικών εταιριών, όπως κερδίσαμε τις δικαστικές αποφάσεις ενάντια στα αυθαίρετα της ΝΕΑΣ ΟΔΟΥ, όπως ματαιώσαμε την κατασκευή νέων σταθμών διοδίων, ΚΑΙ αυτή τη φορά συνεχίζουμε μαζικά, συλλογικά και οργανωμένα!

Προκαλούμε τους θρασύτατους μεγαλοεργολάβους να πάμε στα δικαστήρια ώστε να συναντηθούμε μπροστά στην Ελληνική Δικαιοσύνη για να αποδείξουμε ποιος είναι ο παράνομος… Όταν ακόμα και πρώην κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται δημοσίως, ότι οι χαριστικές συμβάσεις παραχώρησης των εθνικών οδών στους αεριτζήδες μεγαλοεργολάβους υλοποιήθηκαν μέσα από κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Χαρακτηριστικά ο πρώην υφυπουργός κ. Κωνσταντόπουλος δήλωσε: «Δεν συζητήθηκαν ποτέ στην αρμόδια επιτροπή όλοι οι όροι της σύμβασης. Τα “ψιλά γράμματα” της σύμβασης δεν ήρθαν ποτέ στη Βουλή».

Κατόπιν τούτων, δηλώνουμε ότι δεν μας τρομοκρατούν. Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί από τους αεριτζήδες και τους πολιτικούς υπαλλήλους τους! Συνεχίζουμε, επειδή έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, και καλούμε όλους τους πολίτες να μην πληρώνει κανείς το χαράτσι διοδίων.

Όλοι την Κυριακή 9 Ιανουαρίου στις 3:00 μ.μ.

στην κινητοποίηση για το άνοιγμα των διοδίων σε όλη την Ελλάδα!

Να αυξήσουμε τις αντιστάσεις μας

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός

Διανύουμε ήδη τις πρώτες ημέρες της δεύτερης δεκαετίας του 21^ου αιώνα. Το νέο έτος, το 2011, επιβαρυμένο απ’ τα δεινά του προηγούμενου, όλοι εκτιμούν ότι μπορεί να είναι ακόμη χειρότερο. Κυβερνώντες και όλα σχεδόν τα μεγάλα και κρατικοδίαιτα μέσα ενημέρωσης, μας βομβαρδίζουν ότι τάχα φταίμε όλοι και ότι έρχονται και νέα μέτρα, ενώ παράλληλα μας μαυρίζουν την ψυχή γεμίζοντάς μας περίτεχνα με ενοχή.

Ιστορικά ο ερχομός του νέου έτους μας γέμιζε αισιοδοξία και ελπίδα πως όλα θα βελτιωθούν, πως όλα θα πάνε καλύτερα. Δυστυχώς όμως αυτή τη φορά οι πολίτες, οι εργαζόμενοι και οι νέοι διακατέχονται από αισθήματα αμφισβήτησης, ανασφάλειας, θυμού και φόβου.

Εκτός όμως από την απαισιόδοξη πλευρά των παραπάνω διαπιστώσεων υπάρχει από την άλλη και η αισιόδοξη, και αυτή δεν είναι άλλη από το ότι μια μεγάλη μερίδα πολιτών ξεπερνώντας τις λογικές του μονόδρομου, αντιστέκονται και κατανοούν ότι υπάρχει πλέον και άλλος δρόμος. Συνειδητοποιούν ότι η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί πρώτα απ’ όλα με το δυνάμωμα των αντιστάσεών μας.

Η μοιρολατρία, ότι τα νέα μέτρα θα επιβληθούν παρά τις όποιες ενέργειες, παρεμβάσεις, και αντιστάσεις από τη δικής μας πλευρά, αρχίζει τώρα να ξεπερνιέται. Αυτό είναι λογικό, γιατί όταν πλέον γνωρίζουμε ότι θα μας αφαιρεθούν κι άλλα κεκτημένα (και όχι μόνο από το εισόδημά μας), αν το αποδεχτούμε πάλι μοιρολατρικά τότε το μόνο που κάνουμε είναι να κάνουμε πιο εύκολα τα πράγματα γι αυτούς και πιο δύσκολα για τις ζωές μας.

Όσο οι αντιστάσεις μας αυξάνονται και δυναμώνουν, τόσο τα νέα επώδυνα μέτρα δεν έρχονται, και αντί αυτών αναζητούνται άλλες λύσεις, πιο ανώδυνες…

Με άλλα λόγια η ενδυνάμωση των αντιστάσεών μας είναι ίσως η μόνη ελπίδα που μπορεί να επανακαθορίσει τις εξελίξεις προς μια προοδευτική και κοινωνική κατεύθυνση, επωφελή για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους ανέργους και τη νέα γενιά.

Το δυνάμωμα των αντιστάσεών μας, αν επίσης συνοδευτεί από ένα πλαίσιο εναλλακτικών προτάσεων για την ανάπτυξη της απασχόλησης, μπορεί σίγουρα να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να απαλλαχτούμε από την κηδεμονία του Μνημονίου και να βαδίσουμε σε μια προοδευτική λύση προς όφελος και των εργαζομένων αλλά και του τόπου γενικότερα.

Σε τοπικό επίπεδο από τη νέα Δημοτική Αρχή οι πολίτες αναμένουν την υπέρβαση. Ο ρόλος πλέον της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε αυτές τις κρίσιμες και ιστορικές στιγμές για την πατρίδα μας, πρέπει να ξεφύγει από τις λογικές της διαχείρισης. Η νέα Δημοτική Αρχή είναι ανάγκη τώρα, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, να ξεπεράσει τον εαυτό της και να επιμεληθεί ενός βιώσιμου αναπτυξιακού εναλλακτικού προγράμματος για την ευρύτερη περιοχή μας. Οι ασφαλτοστρώσεις, τα μικρά έργα ανάπλασης και βιτρίνας και οι δημόσιες σχέσεις επιβάλλεται τώρα να μείνουν στο παρελθόν.

Οι νέοι μας, οι εργαζόμενοι, οι επαγγελματίες και προπάντων οι άνεργοι της περιοχής μας περιμένουν από τη νέα Δημοτική Αρχή να δραστηριοποιηθεί στην κατεύθυνση της ανάδειξης και ανάπτυξης της περιοχής μας, αξιοποιώντας τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, και με τις πράξεις και τις ενέργειές της να πιέσει την κεντρική εξουσία για την εξεύρεση πόρων για την υλοποίηση εκείνων των αναπτυξιακών έργων που όχι μόνο θα αυξήσουν την απασχόληση αλλά θα αποτελέσουν και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Προτάσεις υπάρχουν πολλές. Προέχει η συνεργασία με τους τοπικούς φορείς και προπάντων η δημοκρατική διαβούλευση για την εξαγωγή των βέλτιστων λύσεων και προοπτικών, και μετέπειτα η πιστή τήρηση της εφαρμογής τους.

Ο νέος Δήμαρχος στη σύντομη ομιλία του κατά την τελετή ορκωμοσίας μας διαβεβαίωσε ότι δε θα μας απογοητεύσει. Το ευχόμαστε. Η κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2011 και η τοποθέτηση των κατάλληλων συνεργατών στις κατάλληλες θέσεις θα είναι το πρώτο στοίχημα για τις όποιες προθέσεις του. Ίδωμεν.

Και κάτι τελευταίο ως υστερόγραφο:

Διαπιστώνεται από πρόσφατες μελέτες ότι οι όποιες απόψεις, θέσεις και προτάσεις σε βάθος ενός δεκαοκτάμηνου είναι κατά 80% επαναλαμβανόμενες. Είναι φυσικό λοιπόν αυτό να ισχύει και για τις δικές μας τελευταίες αρθογραφίες.

Η επανάληψη όμως δεν είναι κατ’ ανάγκη ούτε εξ’ ορισμού λανθασμένη. Αντιθέτως, μπορεί να αποβεί χρήσιμη καθώς η περισσότερη εμβάθυνση και η καλύτερη εμπέδωση των θεμάτων μας πλησιάζει στην αλήθεια, και μας ωθεί να την υπερασπιστούμε αυξάνοντας -και αυτό είναι το ζητούμενο- τις αντιστάσεις μας!

Κατά τη διδακτική αρχή άλλωστε «η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης».

Οι «νόμοι και οι προφήτες» και τα απορρίμματά μας

Επιμέλεια
Ζωή Γεωργούλα ( ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΕΠΟΧΗ")


Ζητήσαμε από τον Μανώλη Βαρδάκη, υπεύθυνο εναλλακτικής διαχείρισης και πωλήσεων της ΔΕΔΙΣΑ Χανίων να μας εξηγήσει, με βάση και τις εμπειρίες από την εφαρμογή της σύγχρονης διαχείρισης απορριμμάτων στην περιοχή Χανίων, πώς λειτουργεί, ή πώς θα έπρεπε να λειτουργεί, ένας τέτοιος σύγχρονος χώρος:
«To πώς διαχειριζόμαστε τα απορρίμματά μας δεν είναι ζήτημα επιλογής, αλλά ζήτημα νομοθεσίας, εθνικής και ευρωπαϊκής. Είναι εύκολο να χρησιμοποιούμε όλη αυτή την ορολογία, ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ, ΧΥΤΕΑ, αλλά λίγοι είναι αυτοί που λειτουργούν πραγματικά με όλες τις προϋποθέσεις αυτές τις δομές.
Τα αρχικά ΧΥΤ σημαίνουν χώρος υγειονομικής ταφής, το επόμενο γράμμα μετά από αυτά είναι που ορίζει τη διαδικασία με την οποία λειτουργεί ο κάθε χώρος. Δηλαδή, το Α σημαίνει απορριμμάτων, το Υ σημαίνει υπολείμματα απορριμμάτων που προκύπτουν από συγκεκριμένη διαδικασία και το ΕΑ σημαίνει επικίνδυνων απορριμμάτων. Ο τελευταίος τύπος δεν υπάρχει, δυστυχώς στην Ελλάδα. Το ποιο είδος ΧΥΤ χρειάζεται η κάθε περιοχή, εξαρτάται από τις ανάγκες της. Σε επίπεδο περιφέρειας θα έπρεπε να υπάρχουν όλα. Για να λειτουργήσει ένας ΧΥΤ, με οποιαδήποτε κατάληξη, απαιτούνται τρία πράγματα: Η «λακούβα», με εφτά στρώσεις μόνωση από το έδαφος, ώστε να μην φεύγει τίποτα, μια πλάστιγγα για να ζυγίζεται ό,τι μπαίνει στη λακούβα και ένα βιολογικό τμήμα με πυρσό καύσης. Ενώ, λοιπόν, ΧΥΤΑ μπορεί να υπάρχουν περίπου 100 στην Ελλάδα, ούτε οι 10 από αυτούς δεν λειτουργούν με βιολογικό. Άρα, καταρχάς, υπάρχει ένα θέμα τι κάνουμε τα υγρά υπολείμματα. Τα υγρά υπολείμματα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τα υπολείμματα που διαχειρίζονται οι βιολογικοί των δημοσίων επιχειρήσεων αποχέτευσης τής κάθε περιοχής, διότι απλά αυτοί οι βιολογικοί καθαρισμοί θα καταστρέφονταν αν έμπαιναν μέσα υγρά υπολείμματα τελικής επεξεργασίας απορριμμάτων. Ο ΧΥΤ είναι το πλέον βασικό στοιχείο, είναι σαν τον πύργο ελέγχου για ένα αεροδρόμιο.
Το αίνιγμα της «περαιτέρω επεξεργασίας»
Η ευρωπαϊκή νομοθεσία απαιτεί να γίνεται ανακύκλωση, να υπάρχει χώρος υγειονομικής ταφής και να γίνεται και περαιτέρω επεξεργασία. Με την έννοια της περαιτέρω επεξεργασίας ορίζεται η κομποστοποίηση, η τελική επεξεργασία, η καύση και η πυρόλυση. Τα ολοκληρωμένα συστήματα επεξεργασίας, που λειτουργούν αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, έχουν και ανακύκλωση και ΧΥΤ και κομποστοποίηση και τελική επεξεργασία. Στην πραγματικότητα, αν θέλουμε να κάνουμε κάτι σωστό, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα παραπάνω. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, όποιος το απαιτεί αυτό είναι καταδικασμένος και αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση του αγώνα των πολιτών στην Κερατέα. Το αίτημα αυτό για τελική διάθεση των απορριμμάτων προσκρούει στο πολιτικό κόστος. Στα Χανιά, όπου είναι το μοναδικό παράδειγμα διαχείρισης απορριμμάτων που λειτουργεί όπως θα έπρεπε, υπήρχε ασφυκτική πίεση λόγω του υπέρογκου προστίμου που πληρώναμε και έτσι εφαρμόστηκε το σύστημα.
Ωστόσο, η νομοθεσία της ΕΕ δεν μας λέει μόνο τι να κάνουμε αλλά ότι πρέπει να έχουμε και συγκεκριμένα αποτελέσματα. Σε ό,τι αφορά τους ΧΥΤ οφείλουμε να εκτρέψουμε το 30% του οργανικού πλάσματος, δηλαδή αυτό το ποσοστό οργανικών απορριμμάτων πρέπει να μη φτάνει στο ΧΥΤ, αλλά να εκτρέπεται με κάποιον τρόπο. Οι πραγματικές μονάδες κομποστοποίησης που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι, με σειρά κατασκευής, της Καλαμάτας, των Λιοσίων και των Χανίων, εκ των οποίων η πρώτη... δεν λειτουργεί.
Τα σκουπίδια ως πρώτη ύλη
Βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, για να πάρει κάποια μονάδα ενίσχυση για την ανακύκλωση δεν πάει στο ΥΠΕΧΩΔΕ και λέει τι ανακύκλωσε. Αυτό αποδεικνύεται από την πώληση, οφείλει να πουλάει το προϊόν της ανακύκλωσης και έτσι πιστοποιείται το αποτέλεσμα. Στα Χανιά έχουμε καταφέρει το Ό του προϋπολογισμού λειτουργίας μας να το καλύπτουμε από τα έσοδα των πωλήσεων.
Αυτή τη στιγμή στα Χανιά έχουμε τη δεύτερη ακριβότερη διαχείριση στην Ελλάδα, διότι μια μονάδα τελικής διαχείρισης απορριμμάτων έχει τεράστιο κόστος. Αυτό το κόστος καλούνται να το πληρώσουν οι πολίτες μέσω των ανταποδοτικών τελών. Οι δήμαρχοι όμως αποφεύγουν να το κάνουν αυτό. Όταν η χωματερή έχει μέγιστο κόστος ανά τόνο απορριμμάτων 15 ευρώ, ενώ μια πλήρης μονάδα τελικής διαχείρισης απορριμμάτων έχει κόστος 44 ευρώ τον τόνο, αντιλαμβάνεστε πώς πολλαπλασιάζεται και το λεγόμενο πολιτικό κόστος.
Αντιπαράδειγμα αποτελεί το Παρίσι, όπου φτιάχτηκε μια από τις ακριβότερες μονάδες καύσης στον κόσμο, στις όχθες του Σηκουάνα, 3χλμ από τον πύργο του Άιφελ. Η διαφορά ξέρετε ποια είναι; Ότι οι Γάλλοι γνωρίζουν πως οι νόμοι εφαρμόζονται και η κυβέρνηση ελέγχει τη λειτουργία αυτού του εργοστασίου. Στην Ελλάδα ποιος πολίτης θα δεχτεί μονάδα τελικής διαχείρισης κοντά στο σπίτι του;»

Οι οδικές μεταφορές καταναλώνουν πολύ και στρώνουν τον... δρόμο στη φωτοχημική ρύπανση

 

(Ημερομηνία δημοσίευσης: 19/12/2010 ΑΥΓΗ)

 

Οι μεταφορές αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μερίδιο της τελικής κατανάλωσης ενέργειας στην Ελλάδα, 38,7 % το 2007, αυξάνοντας το ποσοστό κατά 48% από το 1990, την ώρα που η κυβέρνηση ακρωτηριάζει τον διαχρονικά παραγκωνισμένο σιδηρόδρομο και βάλλει κατά των οργανισμών της δημόσιας συγκοινωνίας στη νεφόπληκτη Αθήνα. Επιπλέον, σύμφωνα με την έκθεση “Το Ευρωπαϊκό Περιβάλλον - Κατάσταση και Προοπτικές 2010", η οποία αξιολογεί την κατάσταση του ατμοσφαιρικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα, η συνεισφορά των μεταφορών στις εκπομπές προδρόμων του όζοντος το 2007 ήταν η υψηλότερη (39,4%) με δεύτερο τον τομέα παραγωγής ενέργειας και ποσοστό 30,8%. Τομέας που έχει το μεγαλύτερο μερίδιο στις εκπομπές όξινων ουσιών (46,8%) και μικροσωματιδίων κατά 52,8%.
Αντίθετα οι εκπομπές σωματιδίων και όξινων ουσιών από τον τομέα των μεταφορών ήταν σχεδόν σταθερές μεταξύ 1990 και 2007, ενώ η συνεισφορά των μεταφορών το ίδιο χρονικό διάστημα στις εκπομπές προδρόμων του όζοντος μειώθηκε κατά 33,5%. Στα αστικά κέντρα πηγές ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι κατά κύριο λόγο η κυκλοφορία λόγω του αυξανόμενου αριθμού των οχημάτων, η “μεγάλη” μέση ηλικία τους και η κυκλοφοριακή συμφόρηση. Ειδικά για τη μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας, η οποία αντιπροσωπεύει το 40% του ελληνικού πληθυσμού, η έκθεση εστιάζει στις υπερβάσεις των οριακών τιμών των μικροσωματιδίων και των φωτοχημικών ρύπων αξιολογώντας τις καταγραφές από τους σταθμούς παρακολούθησης για τα έτη 2001 έως και 2007.
Αναλυτικότερα, το 4-30% του πληθυσμού ήταν εκτεθειμένο σε μέσες ημερήσιες συγκεντρώσεις ΡΜ 10 πάνω από την οριακή τιμή των 50 μικρογραμμαρίων, η οποία δεν πρέπει να ξεπερνιέται περισσότερες από 35 ημέρες τον χρόνο. Όσον αφορά το διοξείδιο του αζώτου το 70-85% των κατοίκων βρίσκονταν εκτεθειμένο σε μέσες ετήσιες συγκεντρώσεις κοντά στα όρια, ενώ ειδικά το 2005 το 12% του πληθυσμού ήταν σε “περιβάλλον” υπερβάσεων της ενδεικτικής οριακής τιμής για την προστασία της υγείας, τα 50 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα. Για τον εν λόγω ρύπο ίσχυε κάθε χρονιά διαφορετικό, πιο αυστηρό όριο για να καταλήξει το 2010 στα 40 μικρογραμμάρια. Όζον, για περισσότερες από τις 25 επιτρεπόμενες ημέρες..., εισέπνεε το σύνολο του πληθυσμού το 2001 και το 32% το 2007! Ο μοναδικός ρύπος που δεν ξεπέρασε τα όρια (μέση ημερήσια τιμή 125 μικρογραμμάρια, η οποία δεν πρέπει να ξεπερνιέται πάνω από τρεις ημέρες τον χρόνο) ήταν το διοξείδιο του θείου.

Ανεπαρκές δίκτυο μέτρησης, ελλιπής ο κατάλογος των μετρούμενων ρύπων
Από την έκθεση προκύπτει η ανεπάρκεια του δικτύου μέτρησης στην Αττική, επισημαίνεται η ανάγκη “εναρμόνισης των μεθόδων μέτρησης μεταξύ των σταθμών”, ενώ αναδεικνύεται και ένα μεγάλο κενό. Δεν μετρώνται επικίνδυνοι ρύποι όπως τα μικροσωματίδια ΡΜ 2,5. Ως προς τους σταθμούς τα μικροσωματίδια ΡΜ 10 καταγράφονται σε τέσσερις μόνο σταθμούς (Αγία Παρασκευή, Λυκόβρυση, Θρακομακεδόνες, Ζωγράφου, και αντιστοιχούν μόλις σε 240 χιλιάδες κατοίκους το έτος 2007. Το όζον και το διοξείδιο του αζώτου καταγράφονται σε δέκα σταθμούς (Αγία Παρασκευή, Γαλάτσι, Λιόσια, Λυκόβρυση, Νέα Σμύρνη Περιστέρι, Πειραιάς, Θρακομακεδόνες, Βοτανικός, Ζωγράφου) και αναφέρονται σε πληθυσμό 1.561.272 κατοίκων. Οι οκτώ σταθμοί μέτρησης για το διοξείδιο του θείου καλύπτουν πληθυσμό 1.465.232 κατοίκων.
Εν τω μεταξύ, στον δρόμο προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο βρίσκεται και πάλι η Ελλάδα (έχει αποσταλεί αιτιολογημένη γνώμη) διότι αγνοεί την οδηγία 2008/50 για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα (η καταληκτική προθεσμία Ιούνιος του 2010, παρήλθε). Μεταξύ άλλων θεσπίζει όρια για τις συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων ΡΜ 2,5, τα οποία “παράγονται” από την πετρελαιοκίνηση, τις βιομηχανικές διαδικασίες, την κεντρική θέρμανση και έχουν αναγνωριστεί ως ο πλέον επικίνδυνος ρύπος.

Επιπτώσεις
Η έκθεση δεν παραλείπει να φρεσκάρει τη μνήμη μας για τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην ανθρώπινη υγεία και στα οικοσυστήματα, επισημαίνοντας για παράδειγμα ότι “οι υψηλές συγκεντρώσεις όζοντος και των προδρόμων του (π.χ. τα οξείδια του αζώτου) έχουν δείξει ότι επηρεάζουν αρνητικά την υγεία του ανθρώπου και τη βλάστηση. Στο παρελθόν η εναπόθεση όξινων ουσιών έχει καταστρέψει οικοσυστήματα, ιστορικά κτήρια και υλικά από τη διάβρωση. Υπερβολική προσθήκη θρεπτικών ουσιών από την ατμοσφαιρική εναπόθεση οδηγεί στον ευτροφισμό των νερών. Οι όξινοι ρύποι συμβάλλουν στον σχηματισμό αιωρούμενων σωματιδίων τα οποία προκαλούν αναπνευστικά προβλήματα”.

Ευρωπαϊκό Περιβάλλον
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ) έδωσε στη δημοσιότητα την τέταρτη έκθεσή του υπό τον τίτλο. Το Ευρωπαϊκό Περιβάλλον - Κατάσταση και Προοπτικές 2010 - SOER2010 στις 30 Νοεμβρίου. Αυτή αποτελεί τη βασική έκθεση του ΕΟΠ, η οποία δημοσιεύεται κάθε πέντε χρόνια και καταγράφει την κατάσταση, τις εξελίξεις και τις προοπτικές του περιβάλλοντος της Ευρώπης. Η State Of the Enviroment 010 συγκροτείται από τέσσερα βασικά μέρη: (i) τις θεματικές αξιολογήσεις πάνω σε κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα (κλιματική αλλαγή, βιοποικιλότητα, χρήσεις γης, ατμοσφαιρική ρύπανση, θαλάσσιο περιβάλλον, κατανάλωση, απόβλητα κ.ά.) συνοδεία στοιχείων. (ii) Αξιολόγηση των τάσεων που συνδέονται με το περιβάλλον της Ευρώπης. (iii) Αξιολογήσεις των 32 χωρών μελών του ΕΟΠ και των έξι συνεργαζομένων χωρών των Δυτικών Βαλκανίων. (iv) Μία ολοκληρωμένη γενική έκθεση.

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ "ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ" ΕΥΧEΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧIΣΜΕΝΗ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ , ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ  ΜΑΣ.

Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση!

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός

Τις γιορτινές ημέρες είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους χαρωπούς και αισιόδοξους. Άντ’ αυτού φέτος σε όλη την κοινωνία, στους εργαζόμενους, στα νέα παιδιά διακρίνει κανείς μια θλίψη που δύσκολα μπορεί να κρυφτεί, αλλά και μία διάχυτη απαισιοδοξία που συνοδεύεται από φόβο και θυμό συνάμα.

Θεωρούσαμε ότι το 2010 θα μας προσέδιδε κάτι καλύτερο σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Θα το αποχαιρετίσουμε όμως σε λίγες ημέρες έχοντας να θυμόμαστε ότι ήταν το χειρότερο έτος της νεότερης ιστορίας μας, αφού μας έφερε πολλά δεινά. Στις μέρες του αφαιρέθηκαν από τους εργαζόμενους κατακτήσεις χρόνων και η κοινωνική μας ζωή, συλλογικά και ατομικά, ακολούθησε ένα πρωτοφανές πισωγύρισμα.

Η ονομαστική μείωση μισθών και συντάξεων, η μεγάλη αύξηση της ανεργίας κυρίως στους νέους, το κλείσιμο πολλών μικρών επιχειρήσεων και καταστημάτων, η κατακόρυφη πτώση της οικοδομικής δραστηριότητας, η μείωση του εισοδήματος των αγροτών, η ακρίβεια και η ανέχεια από την μία, και η αύξηση της κερδοφορίας των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων από την άλλη, δεν συνιστούν ισοβαρή καταμερισμό των συνεπειών της κρίσης.

Οι κυβερνώντες ισχυρίζονται ότι όλοι πρέπει να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης στην οποία περιήλθε «ως δια μαγείας» η χώρα μας. Στην πραγματικότητα όμως συμβάλλουμε ολοένα και περισσότερο οι μικροί και οι μικρομεσαίοι, ενώ οι έχοντες και κατέχοντες, οι τοκογλύφοι και αυτοί που πλούτισαν από τις μίζες και τα κλεμμένα βρίσκονται διαρκώς στο απυρόβλητο.

Η κυβέρνηση, με την αγαστή συνεργασία των μεγαλοεκδοτών και των μεγαλοκαναλαρχών, κατάφερε αρχικά να πείσει το λαό μας ότι όλοι μαζί πρέπει να συμμετάσχουμε σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια διεξόδου από την κρίση. Αυτό το έωλο επιχείρημα σε συνδυασμό με την ισοπεδωτική συνοδευτική επικρατούσα πρακτική των πρώτων μηνών της υπογραφής του Μνημονίου δυστυχώς έπιασαν τόπο και οι πολίτες πείστηκαν σε πρώτη φάση.

Η μεγάλη συμμετοχή του κόσμου όμως στη γενική απεργία της 15^ης του Δεκέμβρη φανερώνει ότι τα επιχειρήματα των κυβερνώντων αποδυναμώνονται. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πλέον συνειδητοποιεί και απαιτεί την κρίση να πληρώσουν αυτοί που τη δημιούργησαν.

Προσπερνώντας διασπαστικές κινήσεις συνδικαλιστικών ηγεσιών οι πολίτες συμμετέχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις επιζητώντας πρώτα από όλα την ενότητα των εργαζομένων. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει! Η ενότητα σε αντιμνημονιακή βάση διαφαίνεται πλέον ξεκάθαρη.

Για να μην είναι το 2011 χειρότερο από το 2010, οι εργαζόμενοι, το φοιτητικό κίνημα, η νέα γενιά πρέπει επιτέλους να ξεπεράσουν τις διασπαστικές κινήσεις των πολιτικών και των συνδικαλιστικών τους ηγεσιών και να απαιτήσουν εδώ και τώρα εναλλακτικές λύσεις διεξόδου από την κρίση μέσα από την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των αδυνάτων και των χαμηλών εισοδημάτων, την εφαρμογή δίκαιου φορολογικού συστήματος, και φυσικά την αναδιαπραγμάτευση του χρέους με διαγραφή μεγάλου μέρους των τόκων των αποπληρωμένων κεφαλαίων παλιότερων δανείων (τα οποία έτσι κι αλλιώς έχουμε ήδη χρυσοπληρώσει με τα ληστρικά επιτόκια με τα οποία δανειστήκαμε).

 Παράλληλα θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία των εργαζομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την διεκδίκηση μιας συνολικότερης αναδιοργάνωσης του ευρωπαϊκού προσανατολισμού και των στόχων της Ευρώπης των λαών.

Σε πολιτικό επίπεδο τέλος, θα πρέπει η Αριστερά να βρει επιτέλους το δρόμο της ενότητας και της συνεργασίας για να πείσει τον κόσμο που απείχε από τις πρόσφατες  εκλογές ότι υπάρχει η άλλη, η εναλλακτική λύση, αλλά και να επιζητήσει παράλληλα να βρεθεί μαζί με τους πολίτες που άρχισαν να αποδεσμεύονται από τις παλαιωμένες λογικές και πρακτικές των κομμάτων που κυβέρνησαν τις τελευταίες δεκαετίες και οδήγησαν την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και το λαό μας στην απόγνωση και την εξαθλίωση.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΟΝΤΑΙ!

Την περασμένη εβδομάδα συνεργεία της Ολυμπίας Οδού και του Άκτωρα απομάκρυναν το εργοτάξιο ασφαλτομίγματος που βρίσκονταν πάνω από μισό χρόνο στον κόμβο των Μεγάρων στην Πάχη.

Ο χρόνος και η ταχύτητα διάλυσης του εν λόγω εργοταξίου προκαλούν ιδιαίτερη εντύπωση. Κυριολεκτικά μέσα σε μισή ημέρα το έκαναν «βίδες» και το μετέφεραν! Γιατί άραγε τόσο βιαστικά;

Να θυμίσουμε ότι για την εγκατάστασή του εν λόγω εργοταξίου είχε αποσταλεί κοινή καταγγελία προς τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος του ΥΠ.Ε.Κ.Α. από την Εθελοντική Ομάδα Μεγάρων Κούρος και τον εξωραϊστικό σύλλογο Αγίας Τριάδας Μεγάρων, παράλληλα με την αντίδραση όλων των πολιτών και την κατακραυγή από σύσσωμο τον τοπικό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο σχετικά με το αν πληρούνταν οι νόμιμες προϋποθέσεις λειτουργίας του στο συγκεκριμένο χώρο στον οποίο μάλιστα υπήρχε αλσύλλιο από πλατάνια το οποίο και καταστράφηκε ολοσχερώς για τις «ανάγκες» του εργοταξίου.

Όπως φάνηκε τελικά από τις ενέργειες των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος αλλά και την εξέλιξη των πραγμάτων, η εγκατάσταση δεν πληρούσε αρκετούς όρους νομιμότητας και έγινε με μοναδικό κριτήριο το όσο δυνατόν μικρότερο κόστος παραγωγής και μεταφοράς της πίσσας και του ασφαλτομίγματος.

Χωρίς, θυμίζουμε, να ενημερωθεί ο Δήμος, είχε εγκατασταθεί στον κόμβο των Μεγάρων καταστρέφοντας τα εκατοντάδες πλατάνια που ήταν φυτεμένα στο χώρο λίγα χρόνια πριν, πληρωμένα με χρήματα του ελληνικού λαού, και που σήμερα αν εξακολουθούσαν να υπάρχουν θα απολαμβάναμε όλοι την σκιά και τη δροσιά τους, αλλά και την καλύτερη οπτική της εισόδου της πόλης.

Στο χώρο του εργοταξίου εξακολουθούν τώρα να υπάρχουν αποθηκευμένοι πυλώνες, κράσπεδα πεζοδρομίων και πεταμένοι τενεκέδες από χρώματα οδοσήμανσης. Και δυστυχώς η καταστροφή και η αυθαιρεσία συνεχίζονται και στα άλλα δύο τρίγωνα στα δυτικά του κόμβου, όπου ξεριζώθηκαν πάλι μικρά δέντρα και μετατράπηκε ο χώρος από τη μία μεριά σε χώρο εναπόθεσης των μπαζών που προήλθαν από την κατεδάφιση της παλαιάς γέφυρας και από την άλλη σε αποθήκη οικοδομικών και πάσης φύσεως υλικών.

Τελικά αυτή η μικρή χωματερή εκατέρωθεν του κόμβου στην είσοδο των Μεγάρων δεν αποτελεί  τη βιτρίνα της πόλης; Ποιες να είναι άραγε οι εντυπώσεις των διερχομένων οδηγών που αντικρίζουν αυτό το θέαμα και τι άραγε να σκέφτονται για την ίδια την πόλη μας; Μέχρι πότε θα συνεχιστεί αυτή η αδράνεια και η ανοχή από τη Δημοτική αρχή;

Θυμίζουμε επίσης, ότι η Ολυμπία Οδός είχε δεσμευτεί δια του τοπικού μας τύπου ότι με το πέρας των εργασιών ο χώρος θα αποκατασταθεί πλήρως στην πρότερή του μορφή με δενδροφύτευση του ιδίου αριθμού δέντρων με αυτά που προυπήρχαν. Αναμένουμε λοιπόν εφόσον οι εργασίες απομάκρυνσης του εργοταξίου παραγωγής ασφαλτομίγματος περατώθηκαν να αρχίσει παράλληλα και η αποκατάσταση του χώρου. Οφείλουν επίσης να μας ενημερώσουν πότε επιτέλους θα σταματήσει η ανεξέλεγκτη ρίψη μπαζών και πότε θα απομακρυνθούν τα μπάζα δυτικά του κόμβου.

Οι εταιρείες της Ολυμπίας Οδού και του Άκτωρα μπορεί να θελήσουν να χρησιμοποιήσουν ως εργοτάξιο την περιοχή του κόμβου για άλλα πέντε - δέκα χρόνια. Οι πολίτες των Μεγάρων όμως ζητούν να αποκατασταθεί αύριο το πρωί. Μαζέψτε λοιπόν κύριοι τα παλιοσίδερα και τα μπάζα σας και πηγαίνετε αλλού να φτιάξετε τις αποθήκες και τις χωματερές σας.

Κάθε είσοδος πόλης ή κωμόπολης στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό είναι ευπρεπισμένη και καθαρή προδιαθέτοντας θετικά τον επισκέπτη. Γι’ αυτό και πρέπει να διεκδικήσουμε όλοι, και να απαιτηθεί από τη νέα δημοτική αρχή, ο εν λόγω χώρος να γίνει ελκυστικός, πράσινος, επισκέψιμος, ανθρώπινος.

Οι αντιδράσεις όλων των πολιτών ήταν αυτές που κατάφεραν να διώξουν το εργοστάσιο ασφαλτομίγματος. Τρανό παράδειγμα σε όλους αυτούς που μιλούσαν για την αναποτελεσματικότητα των αγώνων.

Δυστυχώς σήμερα χρειάζεται να παλεύουμε για το αυτονόητο. Επιβάλλεται επομένως επαγρύπνηση, συνειδητοποίηση και οργανωμένη αντίδραση από πολίτες ενεργούς. Γι’αυτό κι εμείς θα συνεχίσουμε να καλούμε σε εγρήγορση τον καθένα, για να μπορέσουμε να βάλλουμε φρένο στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας, προς όφελος των πολλών και του τόπου μας.

ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΟΝΤΑΙ!

Εκ του γραφείου τύπου των «Ενεργών Πολιτών»  

ΒΙΑ ΓΙΑ ΤΟ Χ.Υ.Τ.Α ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ...

Ένταση και επεισόδια νωρίτερα σήμερα, Πέμπτη, στη Κερατέα μεταξύ κατοίκων και ΜΑΤ, στη λεωφόρο Λαυρίου. Υπενθυμίζεται ότι τη Δευτέρα, η Δικαιοσύνη εξέδωσε προσωρινή διαταγή αναστολής εκτέλεσης έργων στον ΧΥΤΥ, αλλά παρά την απόφαση, τα ΜΑΤ που εγκατέστησαν το Σάββατο, τον εργολάβο κατασκευής του έργου δεν απομακρύνθηκαν από την περιοχή.

Την Πέμπτη και την Παρασκευή εκδικάζονται προσφυγές του Δήμου Κερατέας και κατοίκων της περιοχής εναντίον της κατασκευής Χώρου Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων στην περιοχή.
Όπως έγινε γνωστό, πέντε νεαροί συνελήφθησαν στην Κερατέα για επιθέσεις εναντίον αστυνομικών το απόγευμα της Τετάρτης. Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών.
Εν τω μεταξύ, το Ειρηνοδικείο του Λαυρίου δικαίωσε τους κατοίκους της Κερατέας, αποφασίζοντας την προσωρινή άρση των εργασιών της κατασκευής του Χ.Υ.Τ.Υ. στην περιοχή Οβριόκαστο, καθώς δεν έχει γίνει αρχαιολογική μελέτη. Η εκδίκαση της υπόθεσης θα ξεκινήσει αύριο στο Πρωτοδικείο της Αθήνας.
(ΤVXS)

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Ο Συντονιστικός Φορέας προστασίας Βουρκαρίου

και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (Ε.Ο.Ε.)

έχουν την τιμή και την χαρά να σας προσκαλέσουν

στο εισαγωγικό σεμινάριο κατάρτισης – επιμόρφωσης

στην παρατήρηση και αναγνώριση υδρόβιων πουλιών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ:

- Παρουσιάσεις (ώρες 11:00 – 13:00)

- Παρατήρηση και αναγνώριση πουλιών στο πεδίο (ώρες 13:00 - 14:00)

* Οι παρουσιάσεις καθώς και η πρακτική στο Βουρκάρι θα διεξαχθούν από έμπειρα μέλη της Ορνιθολογικής, που συμμετέχουν και τα ίδια σε εθελοντικές παρατηρήσεις και καταγραφές πουλιών.

Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010, 11.00πμ

Aίθουσα πολιτιστικού Συλλόγου «Θέογνις»,

28^ης Οκτωβρίου 62 (Κεντρική Πλατεία Μεγάρων)

ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ "ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ".....

Ελπίδα και διέξοδος η αφύπνιση και η κινητοποίησή μας…

Γράφει ο Νίκος Τσιαντός

Σε λίγες ημέρες μας αποχαιρετά το 2010, παίρνοντας στις αποσκευές του πολλές από τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Το 2010 ήταν δυστυχώς η χρονιά που για πρώτη φορά μειώθηκαν ονομαστικά οι μισθοί, τα μεροκάματα, οι συντάξεις, και καταργήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Στο διάβα του, ο χρόνος που φεύγει, παίρνει μαζί του το κλείσιμο πολλών μικρών καταστημάτων και επιχειρήσεων, ενώ αφήνει χωρίς δουλειά χιλιάδες εργαζομένους.

Βεβαίως πολλοί οικονομολόγοι εκτιμούν ότι το 2010 ήταν μόνο η αρχή και ότι τα χειρότερα έρχονται μέσα στο νέο έτος, καθώς το ασφυκτικό Μνημόνιο δεν αφήνει κανένα περιθώριο αισιοδοξίας και διεξόδου από την κρίση. Η πλειοψηφία των πολιτών, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, είναι όχι μόνο απλά απαισιόδοξη, αλλά βρίσκεται πλέον στα όρια της κατάθλιψης.

Οι κυβερνώντες, σε συμμαχία με τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης, προσπαθούν να μας πείσουν -και το έχουν καταφέρει σε ένα μεγάλο βαθμό- ότι η προσφυγή της Χώρας μας στο Δ.Ν.Τ. και η υπογραφή του συγκεκριμένου επαχθούς Μνημονίου ήταν μονόδρομος για την αποφυγή της χρεοκοπίας, αφού καμία άλλη λύση δεν υπήρχε. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Χώρα μας θα λύσει το δημοσιονομικό της πρόβλημα με τη μείωση των δημοσίων κοινωνικών δαπανών και όχι με την αύξηση των εσόδων.

Προσκολλημένοι σε αυτό το δόγμα μειώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις (ακόμα και των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων χωρίς καμία διάκριση), και συγχωνεύουν σχολεία και νοσοκομεία στο όνομα του περιορισμού της δήθεν σπατάλης. Καταφεύγουν (κυβερνώντες και ΜΜΕ) στην κατασυκοφάντηση ολόκληρων κλάδων εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, προβάλλοντας επιλεκτικά μόνο αυτούς που έπαιρναν υψηλούς μισθούς και μπόνους, αγνοώντας ότι ακόμα κι αυτά καθιερώθηκαν από τους ίδιους που κυβερνούσαν τόσα χρόνια. Σπέρνουν τη διχόνοια μεταξύ των εργαζομένων στρέφοντας τους μεν ενάντια στους άλλους για να κρατήσουν με αυτό τον τρόπο στο απυρόβλητο τους κύριους υπευθύνους της κρίσης που είναι οι γνωστοί πλέον μιζαδόροι, οι φοροκλέπτες, αυτοί που δημιούργησαν αμύθητες περιουσίες από τα κλεμμένα, οι μεγάλες επιχειρήσεις που φοροδιαφεύγουν παρανόμως ή και νομίμως (φοροαπαλλαγές, παραγραφή χρεών κλπ), οι τοκογλύφοι τραπεζίτες, προσπαθώντας να μας πείσουν πως η μοναδική λύση για την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας μας είναι η προσωπική χρεοκοπία του καθενός μας.

(Κι όμως, η  ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε η κύρια αντίθεση δεν είναι αυτή μεταξύ των κλάδων των εργαζομένων, αλλά εκείνη μεταξύ της εργασίας και του κεφαλαίου, το οποίο όποτε τα βρει σκούρα καταφεύγει στη Μακιαβελική λογική του «διαίρει και βασίλευε» για να διασπάσει κάθε μέτωπο πάλης εναντίον του).

Μέχρι την τελευταία στιγμή προτού να υπογράψουμε το Μνημόνιο, η Αριστερά δήλωνε μέσα και έξω από τη βουλή ότι η πατρίδα μας δεν μπορεί να αποπληρώσει αυτό το υπέρογκο χρέος με τα δυσβάσταχτα επιτόκια δανεισμού, ζητώντας επιτακτικά επαναδιαπραγμάτευση για την επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του, την μείωση των επιτοκίων δανεισμού μας και την διαγραφή μέρους των τόκων για εκείνο το τμήμα του χρέους για το οποίο έχουμε ήδη ως χώρα αποπληρώσει και το κεφάλαιο αλλά και μέρος των τόκων προς τους δανειστές μας. Τότε βέβαια δεν ήθελαν καν να συζητήσουν τέτοιες «εξωπραγματικές» όπως τις χαρακτήριζαν προτάσεις, ενώ τώρα γίνεται ολοένα και περισσότερο εμφανές ότι βαδίζουν γοργά προς αυτή την συγκεκριμένη κατεύθυνση. Μέχρι την τελευταία στιγμή η Αριστερά (η οποία ευθύνεται βέβαια για το γεγονός ότι δεν κατάφερε να έχει μία ενιαία και δυνατή φωνή), τους ζητούσε να απαιτήσουν την έκδοση ευρωομόλογου και τον απευθείας δανεισμό από την Ε.Κ.Τ, ταυτόχρονα με τη δημιουργία μετώπου με τις χώρες του Νότου που έχουν κι αυτές ανάλογα δημοσιονομικά προβλήματα. Τότε όλα ήταν ανέφικτα, ενώ τώρα τα βρίσκουν ως λύσεις μπροστά τους.

Επομένως γίνεται πλέον φανερό ότι οι άλλοι δρόμοι πράγματι υπήρχαν, αλλά συνειδητά δεν τους ακολούθησαν προκειμένου να υπερασπίσουν μέχρι «τελευταίας ρανίδας» το νεοφιλελεύθερο δόγμα και τις επιταγές του κεφαλαίου.

Μπαίνοντας λοιπόν στο νέο χρόνο, και για να μην μας γίνει αυτός ο χειρότερος εφιάλτης, οφείλουμε πρωτίστως όλοι εμείς, οι πολίτες αυτής της χώρας, να αφυπνιστούμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι θα υπάρξει πράγματι ελπίδα και διέξοδος σωτηρίας μόνο αν σηκωθούμε επιτέλους από τον καναπέ μας και αντιδράσουμε, αγωνιστούμε,  διεκδικήσουμε.

Ναι, το Μνημόνιο μπορεί να είναι πια νόμος του κράτους, αλλά κάτω από την πίεση του λαού μας μπορεί και πρέπει να αποσυρθεί μέσω της μη εφαρμογής του στην πράξη.

Χρειάζεται αυτοοργάνωση μέσα από επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς. Χρειάζεται οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νέα γενιά, να συγκροτήσουν παντού αντιμνημονιακές επιτροπές αντίδρασης και πάλης. Χρειάζεται να συντονιστούμε με τους αγώνες των εργαζομένων των άλλων χωρών του Νότου (Πορτογαλία-Ισπανία-Ιταλία). Χρειάζεται να απαιτήσουμε την κατάργηση αυτού του Μνημονίου που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ανέχεια και την εξαθλίωση. Χρειάζεται να διεκδικήσουμε τη δημοκρατική επανίδρυση της Ευρώπης στη βάση της οικονομίας των κοινωνικών αναγκών.    

Η πατρίδα μας χρειάζεται, αντί για νέα Μνημόνια χρεοκοπίας, ένα μακροπρόθεσμο βιώσιμο σχέδιο πραγματικής εξόδου από την κρίση που επιγραμματικά θα μπορούσε να συνοψιστεί στα ακόλουθα τέσσερα Α:      

- Αναδιαπραγμάτευση του χρέους σε Ευρωπαϊκό επίπεδο με τη διαγραφή μέρους του,

- Αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων,

- Ανάπτυξη με σεβασμό στη φύση και τον άνθρωπο,

- Απασχόληση για όλους.

Ας είναι λοιπόν, η 15η Δεκέμβρη, ημέρα γενικής απεργίας, η αρχή για την προσωπική αφύπνιση, κινητοποίηση και ανάταση του καθενός μας!       

Προς Δημάρχους παραίνεσις

 

 

 

Αγαπητοί Δήμαρχοι
Η Ελλάδα είναι γεμάτη από πολίτες πολλών εθνοτήτων και φυλών και αυτό είναι ένας τεράστιος πλούτος. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από ξενικά φυτά και αυτό είναι μια προβληματική κατάσταση.
Όταν τα δάση μας προορίζονταν για την παραγωγή ξυλείας, οι τότε Δασολόγοι έφερναν διάφορα ξενικά είδη, κυρίως Αμερικάνικα και Αυστραλιανά, για να δημιουργήσουν μεγάλες παραγωγικές φυτείες. Για την αποκατάσταση των προβληματικών εδαφών και για διαφορετικούς λόγους χρησιμοποίησαν τον Ευκάλυπτο (για να συγκρατήσουν αμμοθίνες στην Ηλεία) και την Ψευδακακία (για να συγκρατήσουν κατολισθαίνοντα εδάφη). Για τις αναδασώσεις της Χαλκιδικής χρησιμοποίησαν διάφορα Αμερικάνικα πεύκα (P. Maritima, P. Radiata), ενώ πειραματίστηκαν και με την Ψευδοτσούγκα, το Γλαυκό κυπαρίσσι, τον Κέδρο και την Σεκβόϊα. Κάποια περίοδο ήρθε η Καζουαρίνα που φυτεύτηκε σε αναδασώσεις και ο Αείλανθος (Βρωμοκαρυδιά) από την Κίνα, που χρησιμοποιήθηκε ευρέως.
Σήμερα, μέσα στην Αθήνα, αλλά και σε πολλές άλλες πόλεις βρίσκουμε δέντρα και θάμνους ξενικά, που έχουν προβληματική παρουσία. Η Μπρουσονέτια, ο Ευκάλυπτος, όλα τα είδη Φοινίκων, η Κανάριος πεύκη, η Καζουαρίνα, ο Βραχυχίτων, η Ψευδακακία, η Σοφόρα, η Γρεβιλέα και πολλά άλλα είδη, είναι προβληματικά ως προς την μορφή τους (Καζουαρίνα, Βραχυχίτων, Γλαυκό κυπαρίσσι), ευπρόσβλητα σε ασθένειες (όλα τα είδη Φοινίκων), με μορφή ξένη προς το Ελληνικό και Αττικό τοπίο.
Έξω από την Αθήνα υπάρχουν πολλές περιοχές που ο Αείλανθος είναι πραγματικό ζιζάνιο, που καταλαμβάνει κάθε διαθέσιμο χώρο, σε βάρος της τοπικής βλάστησης. Υπάρχουν δρόμοι (π.χ. Προκόπι-Μαντούδι) που το είδος αυτό έχει καταλάβει όλη την παρόδια ζώνη, σχεδόν σε όλο τον δρόμο. Φυτρώνει σε άγονα εδάφη, δίπλα σε γραμμές του τραίνου, σε εγκαταλειμένα οικόπεδα. Ο Ευκάλυπτος καταλαμβάνει σημαντικές εκτάσεις και αναπαράγεται σε υγροτόπους, ενώ αποτελεί στοιχείο πολλών δενδροστοιχιών στην Σαντορίνη.
Η αντιμετώπιση της εισβολής των ξενικών ειδών έχει σχέση με την προστασία της Ελληνικής βιοποικιλότητας, την αποτροπή ασθενειών που μετέφεραν ορισμένα φυτά, την μη χρησιμοποίηση ορισμένων φυτών που έχουν αντιαισθητικές μορφές (Καζουαρίνα, Βραχυχίτων), την αντικατάστασή τους από τοπικά είδη, κυρίως πλατύφυλλα Ελληνικά, που έχουν αντοχή σε ασθένειες, εξαίσιες μορφές, προσαρμογή στο κλίμα. Τον σκληρό χειμώνα του 2003, από την παγωνιά, ξεράθηκαν στην Αθήνα, όλα τα φυτά του Φίκου της Ρόδου, παρόλο που φαινόταν ότι είχαν προσαρμοστεί και είχαν ωραία μορφή.

Αγαπητοί Δήμαρχοι
Ενώ παλαιότερα το «δέντρο» σας ήταν η Λεύκα, γιατί είχε γρήγορη ανάπτυξη και σε 4 χρόνια έδινε αποτέλεσμα, σήμερα έχει εγκαταλειφθεί, γιατί προκαλεί αλλεργίες, ρυπαίνει αυτοκίνητα και πεζοδρόμια με κολλώδεις ουσίες, σπάνε τα κλαδιά της και προκαλεί ζημίες σε όποιον βρεθεί σε κοντινή απόσταση. Σήμερα πρέπει να διαλέξετε ανάμεσα στην συνέχιση της παλαιάς πολιτικής και στην χάραξη νέας πολιτικής φυτεύσεων με σεβασμό στην βιοποικιλότητα, στην τοπική βλάστηση, στην αισθητική των φυτών, στην αποφυγή προβλημάτων και ασθενειών που φέρνουν ορισμένα ξενικά είδη.

Αγαπητοί Δήμαρχοι
Αν διαλέξετε την Νέα πολιτική, τότε θα πρέπει να πείσετε τους Γεωτεχνικούς του Δήμου σας να μην φοβούνται τα πλατύφυλλα, επειδή δήθεν βουλώνουν τα φρεάτια, να μην κόβουν αναίτια τις κορυφές των δέντρων, να χρησιμοποιούν Ελληνικά είδη, έστω και αν έχουν αργή ανάπτυξη, να αντικαταστήσουν σε σύντομο χρόνο τα ξενικά είδη, να έχουν στο μυαλό τους ότι τα δέντρα στην Ελλάδα είναι πολυτιμότατα και για την καλοκαιρινή τους σκιά και δροσιά.
Να μάθετε από τους Δασολόγους ποια ήταν η φυσική βλάστηση στον χώρο της πόλης σας, να αναζητήσετε δέντρα-μάρτυρες και να τα αναδείξετε, να χρησιμοποιήσετε παρόμοια δέντρα στις νέες φυτεύσεις.

Αγαπητοί Δήμαρχοι
Να προσέχετε τους αδύναμους συμπολίτες σας και τους μετανάστες, γιατί η αλληλεγγύη σας θα τους χρειαστεί στις δύσκολες περιόδους του Μνημονίου. Να προσέχετε τα φυτά σας γιατί δημιουργούν ένα ευχάριστο περιβάλλον για την διαβίωσή μας. Να ξεκινήσετε τη νέα πολιτική από τα φυτώριά σας, χρησιμοποιώντας Ελληνικά είδη, αντικαθιστώντας τα ξενικά, βρίσκοντας τα φυτά που αποτελούσαν την τοπική βλάστηση.
Βρείτε και χρησιμοποιείστε τα σχετικά άρθρα του Γιώργου Ντούρου. Θα είναι άμεσα ωφέλιμα σε σας και μνημόσυνο για έναν υπηρέτη και λάτρη της Ελληνικής φύσης. Πολύ χρήσιμη είναι και η εργασία «Τα ανταποδοτικά οφέλη από τη χρήση της ιθαγενούς χλωρίδας στο αστικό πράσινο» των Γιώργου Καρέτσου και Μ. Μπαρδουνιώτη, που θα τη βρείτε στο διαδίκτυο. b

Ηλίας Αποστολίδης ( Ο ΔΑΙΜΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ 5/12)